سردبیر: خودم

حسین آقا برنده شد، به کوری چشم هیلاری جنگ‌طلب

2008-01-03T20:46:00.000-08:00

بالاخره یک پیش‌بینی انتخاباتی من هم درست درآمد. به خدای کعبه، رستگار شدم. :)
چند ساعت پیش در وبلاگ اصلی‌ام (که فعلا بخاطر مسایل مالی و فنی زمین خورده است) نوشتم که پیش بینی می‌کنماوباما اول، ادورادز دوم، و کلینتون سوم شود.
می‌بینید که همینطور هم شد و خیلی خوسحالم. نه چون پیش‌بینی‌ام درست از آب درآمده. بلکه چون اوباما آمریکا را از سوراخ سمبه‌های جهان بیرون خواهد کشید. این پاراگراف اول نوشته‌ام است که فعلا فقط در بالاترین قابل مشاهده است و اصل مطلب فعلا رفته بخوابد:

حسین آقای اوباما: تحلیلی بر آغاز انتخابات حزب دموکرات آمریکا

پیش‌بینی می‌کنم (در واقع یعنی دلم می‌خواهد) که در انتخابات مقدماتی امشب حزب دموکرات آمریکا در آیووا باراک اوباما اول شود، جان ادواردز دوم و هیلاری کلینتون هم سوم. اگر اوباما رییس‌جمهور شود دنیا برای هفت، هشت سال خیالش از طرف آمریکا راحت خواهد بود. مگر اینکه لابی اسراییل که روی هیلاری کلینتون از همه بیشتر ولی روی اوباما هم نفوذ زیادی دارد (در آمریکا بخاطر پول جمع کردن از سرمایه‌داران یهودی اغلب طرفدار اسراییل مجبور هستی به آنها باج بدهی) اوباما را مجبور به ادامه‌ی دخالت در خاورمیانه کند. ولی این جوری که بویش می‌آید باراک حسین اوباما واقعا می‌خواهد روی مسایل داخلی آمریکا متمرکز کند تا دخالت در هر سوراخ دنیا.
ولی اگر خدای نکرده، خدای نکرده هیلاری کلینتون رییس جمهور شود، از بوش بسیار بسیار برای ایران خطرناک‌تر خواهد بود. هرچند که رفسنجانیست‌های داخل و خارج حسابی از قبل آن به نان و نوا خواهند رسید و مثلا یک نمونه‌اش اینکه صدای آمریکا به دست عباس میلانی و شیرین عبادی و هاله اسفندیاری و دیگر نوچه‌های دربار اکبرشاه خواهد افتاد و هر شب دیگر بجای دیدن قیافه‌ی نحس محسن سازگارای بی‌شرف، باید صورت کریه عباس میلانی حرامزاده را ببینیم. چون با آمدن دموکرات‌ها، صدای آمریکا به دست بخش دموکرات وزارت خارجه‌ی آمریکا خواهد افتاد که از قدیم و ندیم با رفسنجانی و آدم‌هایش رابطه‌ی نزدیک داشته است.
ولی انتخاب اوباما به احتمال زیاد منجر به این خواهد شد که آمریکا پس از سی سال بالاخره واقعیت جمهوری اسلامی و نفوذ طبیعی‌اش را در منطقه بپذیرد و با آن کنار بیاید. آن وقت قیافه‌ی رضا پهلوی و مسعود رجوی و عباس میلانی دیدنی خواهد بود.

خلاصه اینکه این خبر خیلی خیلی خوبی برای مستعفان آمریکا و کل مردم دنیا است و امیدوارم نتایج آیووا در بقیه‌ی ایالت‌ها هم تکرار شود و در نهایت هم رییس جمهور آمریکا شود و جان ادواردز را هم که از نسبتا بقیه‌ی دموکرات‌ها آدم‌تر است به عنوان معاون اولش انتخاب کند و بوش و چینی را به کمک مردم آمریکا بیندازند به سطل آشغال.

راستی، اوباما قول داده که بدون هیچ پیش‌شرطی با ایران مذاکره کند و حتی با رییس‌جمهور ایران هم ملاقات کند. (نظر تمام نامزدها را درباره‌ی ایران که راستش زیاد هم با هم فرقی ندارد ببینید.)

افسانه‌ی میانه‌روی رفسنجانی

2007-08-21T08:16:00.000-07:00

خیلی جالب است که یک‌دفعه روزنامه‌نگارهای رفسنجانیست می‌خواهند رفسنجانی را به عنوان سمبل میانه‌روی به ما بچپانند.

مثلا مطلب تازه‌ی زیدآبادی را نگاه کنید که سعی می‌کند به بهانه‌ی جلد تازه‌ی خاطرات پایان‌ناپذير رفسنجانی او را به عنوان فرشته‌ی نجات‌بخش ایران نشان دهد. تیتر مطلب «واکنش تندروها به خاطرات هاشمی رفسنجانی» طوری القا می‌کند که انگار هر کس منتقد یا مخالف رفسنجانی است الزاما تندرو است و الزاما طرفدار احمدی‌نژاد است.

یکی دو هفته است که رفسنجانی و ماشین پروپاگانداایش -- که ماشاالله به طرز جالبی تقریبا تمام خبرنگاران خارجی ساکن ایران و نیز بسیاری از روزنامه‌نگاران سابقا «اصلاح‌طلب» را در ایران و اروپا و آمریکا (از ابراهیم نبوی و حسین باستانی و امید معماریان با تمام اسم‌های مستعارشان بگیرید تا قوچانی و منتجبی و زیدآبادی تا رابین رایت و رابرت تیت و دلفین مینویی و ...) شامل می‌شود -- شروع کرده‌اند به تبلیغ برای سرور و سالارشان با این محور که اگر رفسنجانی بیاید ایران دست از «ماجراجویی اتمی» و «نقض حقوق بشر» و اینها دست برمی‌دارد و با آمریکا هم کنار می‌آید.

خیلی جالب است که فکر کرده‌اند مردم عادی فراموش کرده‌اند که همین رفسنجانی بود که به کمک احمد خمینی کثیف‌ترین و شدیدترین برخوردهای اول انقلاب را با ملی-مذهبی‌ها و بنی‌صدر و بعدتر چپ‌ها و منتظری و بعد هم طرفداران میرحسین موسوی و خاتمی کردند.

کسی یادش نرفته که در زمان همین رفسنجانی گوگولی بود که عباس عبدی بخاطر چهارتا مقاله در انتقاد از سیاست‌های اقتصادی دولت او نزدیک به یک‌سال به زندان رفت. بسیاری از ترورهای مخالفین جمهوری اسلامی در داخل و خارج در زمان مسوولیت همین رفسنجانی ناناز اتفاق افتاد. وزارت اطلاعات زیر مسسولیت مستقیم رفسنجانی وارد آن کثافت‌کاری‌های اقتصادی و قتل منتقدان و نویسندگان شد.

کسی یادش نرفته که چطور وقتی ماجرای معامله‌ی رفسنجانی با دست‌راستی‌ترین و فاسدترین مسوولین امنیتی آمریکا در زمان ریگان توسط مهدی هاشمی فاش شد چه بلایی سر او آمد.

این بشر بخاطر منافع شخصی خودش و دوروبری‌هایش بزرگترین لطمه‌ها را به ایران از هر نظر که فکرش را بکنید زده است و فکر نمی‌کنم تا وقتی از شرش خلاص نشویم بسیاری از کثافت‌کاری‌هایش، بخصوص در سال‌های آخر زندگی خمینی که عملا او و احمد خمینی مملکت را از طریق می‌چرخاندند، آشکار شود.

آدمی که حرف از میانه‌روی و عقلانیت و وطن‌دوستی رفسنجانی بزند یا چیزی به اسم شرم و حیا نمی‌شناسد یا اینکه «حاج‌آقا» نانش را می‌دهد.

اگر آقایان توانستند احمدی‌نژاد را جای جورج کلونی بفروشند، رفسنجانی را هم می‌توانند به عنوان میانه‌رو به ملت قالب کنند.

حضور در صحنه

2007-08-20T03:57:00.001-07:00

چند روز سفر بودم و تازه برگشته‌ام و کلی کار باید بکنم. کارهای مربوط به دانشگاه یک طرف، واکنش به نوشته‌های اخیر دشمنان دوست‌نما هم که فرصتی تازه پیدا کرده‌اند که عقده‌های فروخفته‌ی چندساله‌شان را خالی کنند، یک طرف.

پس از راه انداختن مووبل تایپ به کمک یکی از دوستان روی سرور تازه دریافتم که صبحانه چنان باری از سرور می‌کشد که دیگر هیچ چیز نمی‌شود روی آن اجرا کرد. در نتیجه مجبورم یک سرور جداگانه برای وبلاگ‌هایم بگیرم و این خودش یعنی باز هم یک خرج ثابت و تازه‌ی ماهانه.

خلاصه اینکه امیدوارم تا آخر این هفته وضعیت وبلاگ‌هایم برگردد به حالت عادی و بتوانم در این روزهای به شدت حساس، به کوری چشم امثال خلجی و نبوی، حضورم را در صحنه حفظ کنم. :)

یک شماره‌ی تازه‌ی «چلغوز» هم تا دیر نشده باید بدهیم بیرون که ممکن است یک ويژه‌نامه‌ی کودتای ۲۸ مرداد باشد، یا شاید هم یک شماره‌ی عادی دیگر. ببینیم چه می‌شود.

شمایی که با خونسردی فقط نگاه می‌کنید

2007-08-14T16:00:00.000-07:00

همان‌جور که می‌بینید مدعیان آزادی بیان و دموکراسی، اگر مثل سید ابراهیم نبوی، از تلاش برای خفه کردن من جشن نگرفته باشند، لااقل سکوت کرده‌اند. انگار نه انگار که یک زمانی خیلی‌هایشان اصولا وبلاگ‌نوشتن را از روی راهنمای من یاد گرفتند و بعد هم که به دردسر افتادند با تلاش آدم‌هایی مثل من بود که اسمشان در دنیا پیچید و بر اساس آنها توانستند پناهندگی بگیرند یا ایران را ترک کنند و تبدیل به قهرمان‌های تبعیدی شوند.

ولی همین تعداد انگشت‌شماری هم که از حق آزادی بیان من دفاع کرده‌اند، جوری من را نشان می‌دهند که انگار تمام حرف‌هایم راجع به خلجی -- یا تمام کسانی که در این مدت نفد کرده‌ام -- از روی شکم بوده است. مضمون حرف‌های خیلی‌هایشان این است که : درست است که حسین درخشان راه به راه به دیگران تهمت‌های ناروا می‌زند، ولی خفه کردن او از راه وکیل و دادگاه هم از نظر اخلاقی درست نیست.

این دوستان را نمی‌دانم، ولی من از خیلی وقت پیش حواسم جمع است که تک تک فکت‌هایی که می‌آورم سند داشته باشد تا کسی نتواند ادعایی علیه‌ام بکند. فکر می‌کنید نمی‌دانم که با وجود کسانی که این روزها منافع‌شان به‌خاطر نوشته‌هایم در خطر افتاده چقدر تک‌تک کلماتم را باید با دقت انتخاب کنم که کسی نتواند از نظر قانونی به دردسرم بیندازد؟

مد شده است که همه عقل‌شان را داده‌اند به تبعیدی‌های مطلق‌نگر و هر چه آنها می‌گویند بدون ذره‌ای فکر در صحت و سقم آن، همان را مثل طوطی تکرار می‌کنند.

مثلا یک بار فکر کردید که روی چه حسابی یا سندی می‌گویند فلانی جان فعالان سیاسی را در ایران به خطر انداخته‌اند؟ یا مثلا فلانی برای فعالان جنبش‌های دانشجویی و زنان و کارگری پرونده ‌سازی می‌کند و در ازایش از حکومت ایران پول می‌گیرد؟

بابا نامردها، چقدر آخر بی‌انصافی؟ می‌فهمم که می‌‌خواهید سر به تن من نباشد و چقدر بخاطر گرفتاری‌های اخیر من خوشحال‌اید. ولی آخر روی چه حسابی این چیزها را به من می‌بندید؟

من کدام فعال سیاسی را در ایران به خطر انداخته‌ام؟ همین‌جوری کیلویی که نمی‌شود حرف زد. بگویید من چه کسی را و چطور به خطر انداخته‌ام. من کجا در زندگی خصوصی کسی تجسس کرده‌ام تا با آن علیه او استفاده کنم؟ من کی تا حالا جز با استناد به اطلاعاتی که روی اینترت و در دسترس همه هست کسی را متهم به گفتن چیزی یا انجام کاری کرده‌ام؟

آن یکی با وقاحتی نادیده در روز روشن بدون کوچکترین سند یا مدرکی می‌گوید که من در ازای مطالبی که راجع به کسانی که با روش و گفتار آنها مخالفم از جمهوری اسلامی پول می‌گیرم. یا مثلا من با روزنامه کیهان رابطه دارم و در پرونده‌سازی‌های آنها بر ضد مخالفان جمهوری اسلامی کمکشان می‌کنم. یا من مسوول دستگیری منصور اسانلو و هر بلایی که سرش بیاید هستم. يکی دیگر با بی‌شرمی می‌نویسد فلانی از مکالمات خصوصی تلفنی ما اطلاع دارد و تلویحا انگ رابطه با سازمان‌های امنیتی ایران به من می‌زند. آن یکی شایعه‌های شنیده‌اش را با ناجوانمردی که من آن‌قدر به وزارت اطلاعات ایران نزدیکم که آنها حتی متن مکالمات تلفنی هرکس را که بخواهند برایم می‌فرستند. آخر روی چه حسابی، ناجوانمردها؟

حرف و مثال زیاد است. ولی مثلا همین مهدی خلجی. آقا ورداشته و مطلب من را کاملا با تحریف ترجمه کرده و داده به وکیلش. ولی با تمام آن ترجمه‌ی تحریه‌شده هم باز هم وکیلش می‌دانسته که اگر برود دادگاه امکان ندارد بتواند برنده شود. برای همین است که بجای اینکه به دادگاه شکایت کند سعی کرده میزبان را با آن درخواست ده‌هزار دلار خسارت بترساند.

میزبان هم می‌بیند چند تا آدم با اسم‌های عربی از هم شکایت کرده‌اند، با خودش فکر کرده که اگر من بدبخت را که نه به جایی وصلم، نه کسی پشتم می‌ایستد، و نه پول و پله‌ای دارم بیرون بیندازد ریسکش کمتر است تا اینکه جلوی مهدی خلجی و آن حامیان کله‌گنده‌ی بی‌رحم و قدرت‌مندش بایستد که ممکن است با جریمه و هزنیه‌ی وکیل از هستی ساقطش کنند.

ولی شما را بخدا این جوسازی‌های این چند ماهه، این پیش‌فرض‌های ثابت‌نشده و این تنفرهای شخصی را کنار بگذارید و دوباره مطلبی را که درباره‌ی مهدی خلجی نوشته بودم بخوانید. ببیند کجای آن بی‌اساس یا بی‌پایه یا بی‌سند است.

من هم به هرحال دارم یک جواب بلند و بالا با کلی سند و مدرک آماده می‌کنم که نشان دهم چطور خلجی می‌خواهد با دروغ و قلدری و ارعاب واقعیت تلخ خیانت‌اش را به مردم و مملکتش پاک کند و چرا حاضر است این همه انرژی و پول بگذارد تا مرا خفه کند.

ماجرا خیلی کثیف‌تر از آن است که شما فکرش را می‌کنید. همین شمایی که ساکت نشسته‌اید و خفه شدن دوست سابق‌تان را با خونسردی نگاه می‌کنید.

تهدیدی علیه همه‌ی ما

2007-08-13T08:20:00.000-07:00

یک نامه انگلیسی نوشتم (کپی آن در وبلاگ انگلیسی‌ام و نیز در وب‌سایت ایرانیان) به یکسری از دوستانم با عنوان «این خطر همه‌ی ما را تهدید می‌کند» درباره‌ی اینکه خفه کردن مخالف، قبل از حکم دادگاه و به زور ارعاب و پول و وکیل، شتری است که در خانه‌ی همه‌ی خواهید خوابید.

اگر دوست داشتید آن را برای دوستانتان فوروارد کنید یا در وبلاگ‌تان بگذارید:

Dear friends,

While everyone is on holidays, a new blow to online free speech has taken place and I would like to share it with you and ask for help.

Last Friday, I was kicked out of my hosting company (Florida-based Hosting Matters), as a result of a legal notice sent by Mehdi Khalaji, an Iranian fellow at a neo-conservative think-tank (Washington Institute for the Near East Policy with Richard Perle, Paul Wolfowitz and James Woolsey on its advisory board).

Mhedi Khalaji's lawyer has sent a notice to my hosting company and also my domain registrar, Go Daddy, asking them to a) remove any 'defamatory' material about him, b) make me publish an apology, and c) pay $10,000 for the claimed damages

The lawyers claim are based on a mistranslation of a post I had written a few months ago about Khalaji and his support for a disgusting anti-Iranian campaign (http://www.afpc.org/IFI/iranfreedom.shtml) at another neo-conservative think-tank (American Foreign Policy Council) and his counsel to a think-tank with a clear agenda to overthrow the Iranian government by an economic warfare or a military attack.

The hosting company, clearly intimidated, asked me (documented below) to remove that specific post and also any material related to Mehdi Khalaji, since they didn't have enough resources to figure if they were actually defamatory or not.

I removed the mentioned post, but resisted against such strange request to remove anything I had written, mentioning Mehdi Khalaji.

Then last Friday, I noticed that the hosting company had actually removed, from my web serve and even my blogging software's database, any post where Mehdi Khalaji was named in English.

After threatening me not to disclose what the hosting company did, and after a few email exchanges, they terminated my account.

I have now migrated to a new hosting company, outside the United States, still struggling to get my numerous domain names, databases and online applications back and running.

This is a threat to all of us who write anything online these days. If someone could silence whatever he or she didn't like, even before a court order and based on intimidating hosting and domain registrar companies and based on mistranslated material, we would all going to be in big trouble soon.

It's all quite ironic that the way I am treated in the United States (by being kicked out of my servers) is worse than that in the Islamic Republic of Iran (by filtering my blog and forcing me to sign apology when I was last in Tehran). Ever more ironic is that a blog I was editing to cover internet censorship in Iran has also been shut down.

Please feel free to blog this and spread the word any way you can. I'll keep you post about the new developments by email, and as well on my temporary blog on blogspot (http://hodertempblog.blogspot.com).

Here are the supporting documents:

1) The initial legal notice from Khalaji's lawyer:
http://hoder.com/weblog/images/khalajithreat.pdf

2) Email exchange with the hosting company led to termination of my accounts:
http://hodertemp.blogspot.com/2007/08/accounts-and-billing-hosting-matters.html

3) My trouble with Islamic Republic of Iran's authorities:
http://www.wired.com/techbiz/media/news/2006/03/70522

Warm regards,

ننگ با محوکردن مخالف پاک نمی‌شود

2007-08-12T05:19:00.000-07:00

خب، فعلا موفق شدم آرشیو وبلاگ‌های انگلیسی و فارسی‌ام را کپی کنم روی سرور تازه. کسانی که با مووبل تایپ آشنایی دارند می‌دانند که صفحاتی که مووبل تایپ می‌سازد صفحات اچ.تی.ام.ال استاتیک هستند و در نتیجه حتی بدون دیتابیس و مووبل تایپ هم می‌توان آنها را از جایی به جایی دیگر منتقل کرد.

هنوز نتوانسته‌ام مشکل مووبل تایپ را حل کنم. فکر کنم مساله بر فایل‌های اجرایی پرل و صاحبان و گروه‌های تعریف شده در لینوکس برای آنها است. ولی چیز مهمی نیست و باید به زودی رفع شود. دیتابیس‌ها را هم دامپ کرده‌ام روی سرور تازه و به محض اینکه مووبل تایپ راه بیفتد دیگر می‌توانم برگردم به کار. فقط باید کلی دومین قدیمی را هم بیاورم روی سرور تازه و آدرس‌دهی‌های آنها را (که زیاد هم بلد نیستم چطور) عوض کنم تا همه چیز به حالت عادی برگردد.

البته با منتقل کردن آرشیو به سرور تازه، صفحاتی که خلجی دوست ندارد کسی آنها را در گوگل پیدا کند هم دوباره قابل دسترسی هستند. در نتیجه بعید نیست که همین روزها دوباره رفیق کارمندمان در موسسه‌ی پژوهشی لابی اسراییل وکیل یهودی تورنتونشینش را بفرستد سراغ میزبان تازه و با ارعاب و تهدید بخواهد دوباره در اینجا را هم تخته کند. (الان است که آرش «کمانگیر» ‌آبادپور دوباره برود در وبلاگ انگلیسی‌اش بنویسد درخشان آنتی-سمایت یا نژادپرست ضدیهود است تا کاری کند مرا به اسراییل راه ندهند!)

تازه احتمال این هم هست که ثبت‌کننده‌ی دومین‌هایم را هم با همین روش ارعاب و تهدید وادار به اخراج من کنند که البته مهم نیست و فوقش این است که می‌روم من هم مثل بقیه یک دومین آی آر می‌گیرم و آن وقت دیگر دست هیچ وکیل یهودی کارمند غیرمستقیم لابی اسراییل هم به نوشته‌هایم نخواهد رسید.

ولی خب، یک گزینه‌ی دیگر هم برای بدترین سناریو دارم و آن اینکه اصلا تمام نوشته‌هایم را راجع به مهدی خلجی به فارسی و انگلیسی از اینجا بردارم و پخش کنم روی ده‌ها وبلاگ مختلف روی سرورهای مجانی وبلاگ مختلف در تمام دنیا. آن وقت آقا مهدی خلجی باید صدتا نامه به زبان‌های مختلف دنیا بنویسد و باز هم کلی خرج کند تا بتواند تمام این نوشته‌ها را نابود کند.

ولی آخرش خلجی به این نتیجه می‌رسد کسی که او را بی‌اعتبار کرده و می‌کند من نیستم، بلکه خود اوست که دارد به کثیف‌ترین دشمنان ایران و بشریت (فقط وجود ریچارد پرل و پل ولفوویتز در موسسه‌ی خلجی کافی است)‌ سرویس می‌دهد تا بهتر کشورش را با تحریم اقتصادی یا هر چیز دیگر نابود کنند. من فقط این اطلاعات در دسترس عموم را کنار هم گذاشته و منتشر کرده‌ام.

خلجی اگر می‌خواهد آبرو و اعتبار نداشته‌اش را بازیابد، بجای تلاش برای مخفی کردن واقعیت و خفه کردن بازگوکنندگان این واقعیت بهتر است از سرویس دادن به دشمنان مردمش دست بکشد، هر چند که شاید دیگر دیر باشد.

او حتی اگر بتواند من را به زندان ابد هم بیندازد، ننگ خیانت به مردمش را نمی‌تواند از ذهن مردم وطنش پاک کند.

اتهام خودزنی: نهایت بی‌انصافی و بی‌اخلاقی

2007-08-11T11:24:00.000-07:00

خیلی جالب است که یک سری آدم‌های مریض که تنفرهای شخصی کورشان کرده دارند شایعه می‌کنند که کل این ماجرای اخراج شدن من از میزبان قبلی‌ام ساخته‌ی خود من است برای اینکه خودم را سر زبان‌ها بیندازم و مظلوم جلوه دهم.

یاد حرف یک سری آدم می‌افتم که وقتی زدند سعید حجاریان نگون‌بخت را در روز روشن ترور کردند می‌گفتند خودزنی بوده است. واقعا که مغز این دوستان معمولا تبعیدی ما را انگار کرم خورده است.

من که فقط بیشتر از ۱۲ هزار نفر روی فهرستی ایمیلی وبلاگم دارم مگر مغر خر خورده‌ام که در این فصل تعطیلات و مسافرت بخاطر چهارتا لینک این طرف و آن طرف (که آن‌هم از موقعی من با «اصلاح‌طلبان رفسنجانیست» وارد جنگ شده‌ام تقریبا به صفر رسیده‌است) بیایم و تمام دومین‌ها و وب‌سایت‌هایم را (از جمله چلغوز، Blogs by Iranians که برایم خیلی مهم هستند) بفرستم روی هوا؟ که چی به دست بیاورم؟ من که می‌دانم بخاطر انتقادات اخیرم از جنبش‌های دانشجویی و زنان و کارگری و نیز اصلاح‌طلبان آمریکانشین و بیزنس حقوق بشر در ایران هیچ کس از حقوق انسانی من دفاع نخواهد کرد. من که می‌دانم آدم‌های حقیری مثل ابراهیم نبوی با آن همه ادعاهای گنده‌اش درباره‌ی آزادی بیان و حق مخالفت، از خفه شدن من نه تنها ناراحت نمی‌شوند، بلکه جشن هم می‌گیرند. آخر برای چی باید خودم را بدبخت کنم و این‌همه خرج و کار روی دست خودم بگذارم.

اگر هنوز هم وجدان دارید، ولی تحت تاثیر حرف‌های آدم‌های مریض قرار گرفته‌اید به این دو تا لینک پایین نگاهی بیندازید تا ببینید ماجرا کاملا جدی است:

۱) متن نامه‌ی وکیل مهدی خلجی (PDFز) به شرکت میزبان من و ثبت‌کننده‌ی دومین‌هایم
۲) متن تمام مکاتبات من و شرکت میزبان که در آن از من می‌‌خواهد هر جای اسم خلجی در وبلاگم هست پاک کنم و پس از تمرد من خودش آنها را از داخل دیتابیس پاک می‌کند و آخر سر هم به من ۴۸ ساعت وقت می‌دهم تا از سرور خارج شوم و بعد هم تهدید می‌کند که اگر این موضوع را علنی کنم همان‌جا درجا سرویس را قطع خواهد کرد که آخر سر هم همین کار را می‌کند.

واقعا این قدر تا حالا نامردی و بی‌انصافی در عمرم ندیده بودم. فردا بالاخره متن شکایت‌های وکیل خلجی و دروغ‌هایی را که به شرکت هوستینگ تحویل داده و آنها را با آنها ترسانده ترجمه و منتشر می‌کنم تا ببینید اصلا اصل ماجرا چیست.

شهریه‌ی دانشگاه

2007-08-11T09:55:00.001-07:00

راستش این روزها آخرین روزهایی است که من می‌توانم این‌قدر برای وبلاگ و «چلغوز» (که آن هم قربانی این ماجرای اخیر شده است) این ماجراها این‌قدر وقت بگذارم.

چون قرار است، گوش شیطان کر، از اواخر سپتامبر بروم سراغ درس و مشق و دانشگاه و متاسفانه این دانشگاهی که می‌‌خواهم بروم وحشتناک فشار کاری‌اش بالا است.

مساله‌ی دیگر هم شهریه‌ی شدیدا بالای این دانشگاه برای خارجی‌هاست که با تمام تلاش‌هایم برای تامین مالی آن از راه بورس‌های گوناگون موجود هنوز به نتیجه نرسیده‌ام. راستش این‌قدر رقمش بالا است (نزدیک به ۱۶ هزار یورو برای یک‌سال) که دارم واقعا واقعا فکر می‌کنم هرکس حاضر باشد آن را بپردازد مهم نیست. از بورس‌های آمریکا یا اتحادیه اروپا بگیرید تا انگلیس یا حتی خود جمهوری اسلامی. از هر کس و ناکسی هم که در جاهای مهم کار می‌کند با ایمیل و ملاقات و تلفن کمک خواسته‌ام، ولی هنوز امیدی نیست. راستش بیشتر بخاطر اینکه طبق معمول خیلی دیر به فکر افتاده‌ام.

راستش را بخواهید ته دلم آرزو می‌کردم که کاش می‌شد مثل زمان شاه، که خیلی از دانشجوهای ضدشاه زندگی‌شان را از راه بورس‌های دست‌ودل‌بازانه‌ی حکومت سلطنتی تامین می‌کردند، جمهوری اسلامی هم -- که به هرحال پول نفت من و شما زیر دستش است -- آن‌قدر سعه‌ی صدر داشت که هر ایرانی‌ای را که قصد بازگشت به ایران داشت برای درس خواندن تامین مالی کند، فارغ از اینکه اهل نماز و حجاب و الکل و گوشت خوک و ولایت مطلقه فقیه هست یا نه.

خلاصه بگویم که وسط این هیر و ویر اسباب‌کشی اجباری اینترنتی و مسایل سیاسی، باید دنبال جور کردن شهریه‌ی دانشگاه هم باشم که فکر کنم آخرش هم مجبورم از یک موسسه‌ی مالی خصوصی آمریکایی (اسمش را نمی‌گویم که دشمنان عزیز طبق معمول نتوانند زیرآب بزنند) ‌وام با بهره بگیرم و تا خرخره برم توی قرض و قوله.

دو واکنش جالب

2007-08-11T05:53:00.000-07:00

مشکلات پیچیده‌ی فنی در سرور تازه هنوز باقی است و من برای اینکه بتوانم ارتباطم را با خوانندگان حفظ کنم فعلا مجبورم از وبلاگ زاپاسی که اینجا دارم استفاده کنم.

البته دارم سعی می‌کنم بخشی یا تمام از آرشیو را که فعلا بصورت دستی روی سرور تازه کپی کنم تا رتبه‌بندی آنها در گوگل از بین نرود. فعلا نوشته‌های فارسی ماه اوت روی سرور هست که به زودی تکیمل خواهد شد. ولی خلاصه خرتوخری است و برگرداندن اوضاع به حالت قبلی برای من ناشی VPS ندیده دویست‌، سیصد ساعت وقت خواهد برد.

و اما واکنش‌هايی که تا حالا به این توقیف نشان داده شده است:

اولی نوشته‌ی سیبیل طلا است که نوشته با وجود اختلافات جزیی عقیدتی‌ای که با من -- بر سر نگاهم به رفتار جامعه‌ی مدنی ایران و رابطه‌اش با برنامه‌های آمریکا -- دارد، این اتفاق که یک نفر بتواند، حتی قبل از شکایت رسمی به دادگاه، طرف مقابلش را با تهدید و ارعاب خفه کند، اتفاق بدی است و عجیب است که وبلاگستان فارسی در این باره ساکت است.

دومی نوشته‌ی سید ابراهیم نبوی است که از اتفاقی که برای من پیش آمده اظهار شادمانی کرده و به مهدی خلجی بخاطر خفه کردن صدای من تبریک گفته وبرایش آرزو کرده که «یک در دنیا و هزار در آخرت» پاداش بگیرد.

فعلا چیزی ندارم بگویم جز تشکر از سیبیل طلا بخاطر تعهدش به اصول اخلاقی‌ای که مدعی آنها است و اظهار تاسف برای سید ابراهیم نبوی که رفتار و گفتارش روز به روز بیشتر به بهروز صوراسرافیل و علیرضا نوری‌زاده شبیه‌تر می‌شود.

آخرین وضعیت

2007-08-11T05:33:00.000-07:00

با قطع ناگهانی سرویس توسط میزبان آمریکایی قبلی، من باید تمام اطلاعات وب‌سایت قبلی، شامل دومین‌ها، بانک‌های اطلاعاتی، ارجاع‌دهنده‌ها و ... را روی میزبان جدیدی بگذارم که چندی پیش برای میزبانی کردن اختصاصی صبحانه گرفته بودم. (برای همین تمام دومین‌هایی که روی میزبان قبلی بودند الان به صبحانه منتقل می‌شوند)

سرور تازه یک سرور متفاوت و قوی‌تر و از نوعی دیگر (VPS) است. من تا حالا تجربه‌ی کار با این جور سرورها را نداشته ام و برای همین در حین منتقل کردن اطلاعات تازه و نصب نرم‌افزارهای متعددی که روی میزبان قبلی بود دم به دقیقه به مشکل برمی‌خورم. ولی امیدوارم به کمک دوستان تا یکی دو روز آینده آرام آرام وضع به حالت سابق برگردد.

البته احتمال تهدیدهای تازه‌ی خلجی علیه میزبان تازه و همینطور علیه رجیستر کننده ی دومین‌های من وجود دارد، ولی به دلیل اینکه میزبان تازه در کشوری جز آمریکا قرار دارد، این روند احتمالا به کندی انجام خواهد شد. ولی به هر حال از کسی که در موسسه‌ای کار می‌کند که پل ولفوویتز، جیمز وولزی (رییس سابق سیا)، و ریچارد پرل در میان اعضای هیات مشاوران آن هستند، هیچ بعید نیست که بتواند اصولا جلوی هر جور فعالیت من را بگیرد.

مهدی خلجی ظاهرا متعهد شده که این وبلاگ را نابود کند و هیچ چیز جلوی او و پشتیبانان یهودی ثروتمند و بانفوذ و جنگ‌طلبش را در موسسه واشنگتن نمی‌تواند بگیرد.

توقیف موقت

2007-08-09T06:56:00.000-07:00

این وبلاگ به‌خاطر تهدیدهای مهدی خلجی علیه شرکت میزبان قبلی این وب‌سایت و در نهایت تسلیم شدن میزبان و قطع ناگهانی سرویس، فعلا تعطیل است. شما الان این صفحه را در یک میزبان تازه و اضطراری می‌بینید.

وکیل آقای خلجی، با وجود اعتراف به کافی نبودن شواهد موجود برای شکایت رسمی علیه نویسنده‌ی این وب‌سایت، شرکت میزبان را به دریافت ۱۰ هزار دلار خسارت تهدید کرده است.

وکیل آقای خلجی، با نقض آشکار حق آزادی بیان، تهدید کرده است که تمام نوشته‌های من که در آنها به مهدی خلجی اشاره‌ای شده است، صرف‌نظر از محتوای آنها، باید حذف شود.

شرکت میزبان من پس از دریافت این تهدید از من خواست هر چه راجع به خلجی نوشته‌ام بردارم و پس از اعتراض من به این خواسته‌ی غیرقانونی و غیرمنطقی‌اش خودسرانه تمام مطالب انگلیسی من را راجع به مهدی خلجی از داخل نرم افزار وبلاگ من پاک کرده است!

برای آگاه شدن درباره‌ی سرنوشت «سردبیر: خودم» لطفا با استفاده از فرم پایین مشترک این وبلاگ شوید.

همجنس‌گرایی بیماری نیست

2007-08-08T05:14:00.000-07:00

باعث شرمندگی است که بهانه‌ی تعطیل کردن شرق را مصاحبه با یک همجنس‌گرا اعلام کرده‌اند.

اولا که چرا آقایان نمی‌خواهند بفهمند همان‌طور که ترور مخالفان یا منتقدان کاری خارج از قواعد تمدن است، خفه کردن صدای یک مخالف یا منتقد با بستن روزنامه و رسانه‌اش هم از قواعد تمدن بیرون است. نمی‌‌گویم که رسانه‌ها همیشه بی‌گناه‌اند و هر چیزی هم بنویسند خطری ندارد. ولی بستن یک روزنامه درست مثل ترور یک مخالف از قواعد بازی بیرون است.

همان‌طور که خاتمی به کمک خامنه‌ای توانست عادت کثیف وزارت اطلاعات رفسنجانی را به ترور مخالفانش از بین ببرد، کاش شاهرودی هم بتواند گزینه‌ی تعطیل کردن یک روزنامه با مجله را از مخیله‌ی آقایان بیرون آورد.

به نظرم تعیین جریمه‌‌های مالی از هر روش تنبیهی برای رسانه‌های ایران بهتر است، آن‌هم در جامعه‌ی کاپیتالیست‌شده‌ی رسانه‌ای این روزها که در آن هیچ کس بدون چرب شدن سبیلش از جایش تکان نمی‌خورد.

اگر شرق تعداد تخلف‌های مطبوعاتی‌اش زیاد شده، آقایان می‌توانستند چند روز صبر کنن، دادشگاه تشکیل بدهند و با جریمه‌های مالی آن را تنبیه کنند، نه اینکه این طوری یکدفعه با گیوتین سر روزنامه را قطع کنند و به آدم‌های آن فرصت مظلوم‌نمایی و شهید‌نمایی بدهند و کلی هم تبلیغات منفی در بیرون از ایران درست کنند.

دوم اینکه به پیر، به پیغمبر، همجنس‌گرایی یک انحراف یا بیماری نیست. همان‌طور که بخاطر دلایل بیولوژیک نصف آدم‌های دنیا زن هستند و نصف مرد (و درصد کوچکی هم باز به دلایل ژنتیکی یا چیزی بین این دو) از هر صد نفر آدم حدود ده، بیست درصد هم به دلایل گوناگون همجنس‌گرا هستند.

همان‌جور که من و شما خودمان بدون اینکه بدانیم چرا یا کنترلی روی آن داشته باشیم از جنس مخالفمان خوشمان می‌آید، اقلیتی هم در بین ما هستند که بدون اینکه بدانند چرا یا انتخابی در کارشان باشد از همجنس‌شان خوششان می‌آید. (باز هم درصد کوچکی هستند که تمایلات جنسی‌شان ترکیبی و پیچیده‌تر است.)

هیچکس به انتخاب خودش گی یا لزبین نمی‌شود و بررسی‌های علمی این پنجاه‌، شصت سال اخیر این را ثابت کرده است. در خود غرب هم -- که ما عقده‌ای‌ها فکر می‌کنیم از روز اول تاریخ اسوه‌ی انسانیت و تمدن بوده‌اند -- تا همین پنجاه شصت‌سال فکر می‌کردند همجنس‌گرایی یک بیماری یا انحراف است.

طبیعتا مذاهب دنیا هم که قرنها پیش و بر اساس شرایط آن زمان درست و غلط و باید و نباید‌هایشان را تعیین کرده‌اند، به همجنس‌گرایی به چشم انحراف یا بیماری نگاه کرده‌‌اند و این فقط هم درباره‌ی اسلام صادق نیست. تقریبا تمام مذاهب همین‌طوری به ماجرا نگاه می‌کنند.

هرچند که شک ندارم اغلب همین مدعیان اصلاح‌طلبی یا حتی سکولاریزم مثل گنجی و عبادی و سروش هم همجنس‌گرایی را یک بیماری و انحراف می‌دانند و حتی اگر غیر از این هم باشد، آنقدر ترسو هستند که جرات ندارند آن را ابراز کنند. می‌گویید نه، امتحان کنید. آدم‌های بی‌سواد و عقب‌افتاده و ساده‌ای مثل گنجی و عبادی جرات دارند خمینی و شریعتی را لجن‌مال کنند، ولی هرگز جرات ندارند بگویند همجنس‌گرایی انحراف نیست. (دلیلش البته واضح است، چون بر خلاف ادعاهایشان سیاستمدارند، نه روشن‌فکر و مقبولیت عامه برایشان مهم‌تر است تا حقیقت.)

تعطیل کردن شرق بخاطر مصاحبه با یک خانم همجنس‌گرا درست مثل این است که فرض کنید ۸۰ سال پیش -- که در تمام دنیا فکر می‌کردند زن‌ها از نظر مغزی ناتوان‌اند و برای همین حق رای نداشتند-- یک روزنامه‌ را به‌خاطر مصاحبه با یک زن، تنها بخاطر زن بودنش، می‌بستند. به جان خودم همین‌قدر احمقانه است.

اگر حالا آقایان اصرار دارند که بهانه‌ای پیدا کنند، لااقل می‌گفتند ساقی قهرمان عضو یکی از گروه‌های اپوزیسیون غیرقانونی ضد جمهوری اسلامی بوده است (که فکر کنم هم بوده است، ولی مطمئن نیستم.) این جوری خیلی موجه‌تر و منطقی‌تر بود. شبیه به کاری که برای بستن روزنامه‌ی جامعه کردند و مقالّه‌ی حسین باقرزاده را که می‌گفتند عضو مجاهدین خلق بوده است بهانه کردند.

سوم اینکه اگر حکومت نگران رواج ایده‌های نئولیبرال و کاپیتالیستی و سکولار در میان جوانان است و نگران است که اینها اساس ايدئولوژیک جمهوری اسلامی را به خطر بیندازند، به نظر من نگرانی‌اش کاملا بجا است و این خطر هم بسیار جدی است. ولی راه مقابله با این تفکرات خفه‌کردنشان نیست. بلکه باید به تفکرات مقابل آنها (یعنی ایده‌های پست‌استراکچرالیستی و چپ نو) میدان دهند تا خودبخود تعادل ایجاد کند. حالا بعدا دراین باره بیشتر می‌نویسم.

ترساندن از مصباح: تاکتیک قدیمی رفسسنجانی

2007-08-06T07:04:00.000-07:00

آقا ماجرای مجلس خبرگان پس از مرگ مشکینی خیلی جدی است، چون مساله سر این است که آیا رفسنجانی رییس بشود یا نشود.

به نظر من تقریبا امکان ندارد که خامنه‌ای اجازه دهد رفسنجانی همزمان به ریاست دو شورای کلیدی جمهوری اسلامی، یعنی مجمع تشخیص مصلحت و مجلس خبرگان برسد.

راستش را بخواهید حق هم دارد. چون رفسنجانی و نیروهایش از زمان آمدن احمدی‌نژاد از رقیب به دشمن و اپوزیسیون تبدیل شده‌اند و دیگر با آمریکایی‌ها مواظع و منافع‌شان را تنظیم می‌کنند تا جمهوری اسلامی.

ریاست رفسنجانی بر مجلس خبرگان از دید آمریکایی‌ها یعنی بهترین فرصت برای سرنگون کردن خامنه‌ای و بقول رامین جهانبگلو، در سخنرانی سال ۲۰۰۳‌اش در موسسه وودرو ویلسون، آمدن رفسنجانی می‌تواند خیال آمریکا را از برنامه اتمی ایران و حمایت ایران از حماس و حزب‌الله و همینطور مقاومت ایران در برابر اقتصاد بازار و سرمایه‌ی آمریکایی راحت کند. (متن انگلیسی این بخش از سخنرانی جهانبلگو را که به نظر من به تنها برای محاکمه‌ی او کافی است در پایین می‌آورم.)

خامنه‌ای خیلی خوب همراهی رفسنجانیست‌ها را با نئولیبرال‌های آمریکایی که از دور دوم خاتمی شروع شد فهمیده است و برای همین هم در اولین فرصت مناسب، مهمترین ارگان امنیتی کشور، یعنی شورای عالی امنیت ملی، را از دست رفسنجانیست‌های غیرقابل اعتماد درآورد و به مورد اعتمادترین مدیر اجرایی‌اش یعنی علی لاریجانی سپرد. همین‌طور به همین دلیل هم مذاکرات اتمی را از چنگ تاجر-سیاست‌مدار
های رفسنجانیست مثل حسین موسویان درآورد.

کاری که رفسنجانی دوباره به کمک نوکران رسانه‌ای‌اش شروع کرده آن است که می‌خواهد دوباره با درست کردن جو ترس و دلهره در جامعه درباره‌ی احتمال ریاست مصباح یزدی بر مجلس خبرگان و تلویحا ترساندن جامعه از احتمال رهبر شدن مصباح یزدی، خود را به نمایندگان اکثرا ساده‌دل و مسن مجلس خبرگان تحمیل کند.

اگر نگاه کنید ببیند «روز» و «آفتاب» از همین حالا این کمپین ترس از مصباح را شروع کرده‌اند. رادیو زمانه هم بخاطر پرت بودن مهدی جامی از پیچیدگی‌های مسایل ایران عملا مدتی است همین خط را با نوشته‌های کسی به نام مهرداد توانافرد (که حتی ممکن است مثل مازیار رادمنش یکی از چند اسم مستعار ابراهیم نبوی باشد) دنبال می‌کند.

من فکر می‌کنم که بهترین آدم برای ریاست خبرگان هاشمی شاهرودی است و شخصا امیدوارم همین اتفاق هم بیفتد و او در عمل به عنوان جانشین تلویحی خامنه‌ای معرفی شود. شاهرودی را تقریبا همه‌ی جناح‌های سیاسی قبول دارند یا لااقل به او احترام می‌گذارند و در عین حال هم از نظر فقهی هم هیچکس نمی‌تواند او را به چالش بکشد.

پانوشت:
- این هم بخشی از سخنرانی رامین جهانبگلوی «فیلسوف» و «غیرسیاسی» در مرکز وودرو ویلسون هاله اسفندیاری: (کل سخنرانی‌اش را بخوانید.)

Iran today is very much like the Soviet Union in its last days. The ideology has burnt out, Iranian youngsters are disenchanted, the reform movement has failed to fulfil the popular demand and there has been practically every year spontaneous rioting and uncivil unrests in the major cities of Iran. But 25 years after the revolts that did away with the Shah and his regime, there is an absence of an organizational factor to unite the diverse inspirations of Iranians.

[..]

Based on this analysis of the Iranian situation, we are left with three scenarios for the future of Iran:

1) In the first scenario the Iranian regime will weather the storm and the so -called pragmatists or centrists among the ruling elite of Iran will be the survivors. Thanks to a leadership vacuum among the opposition, the centrists will buy some time by offering a series of strategic concessions. These concessions may come in two forms: to the West on the issue of WMDs and the Middle East peace plan, and to the Iranians in the area of social controls and guardianship (which could be replaced by the Expediency Council with a sudden death of Ayatollah Khamenei). Under this formula, Iran will integrate in the market economy and there will certainly be a shift from a monopolistic, mafia-type of economy represented by the new class of property owners to a more normalized market stability and investment security. The tendency of the pragmatist political leaders such as Rafsanjani and Mohsen Rezaii and centrist religious intellectuals such as Sadegh Ziba Kalam and Shamsolvaezin towards centrist politics is, in a sense, is a reflection of this change in Iran’s capitalist class. In this first scenario Rafsanjani will have an important role as the power broker.

2) In the second scenario unlike the first one the clerical regime will not be able to stand the socio-economic and political pressures and will be left with only one option to defend itself and that is a “palace coup” by the conservatives and the security agents such as Asgaroladi (leader of the Islamic Coalition Group), Badamchian and Shariatmadari (editor in chief of the journal Kayhan) to save the Revolution and the political Islam. Unclear though is the role played in this scenario by Ayatollah Khamenei?

3) In the third scenario the regime change will be inevitable. Irrespective of tactical manoeuvres by the Islamic regime and the absence of an organized leadership by the opposition, the regime will be unable to stave off the energy of dissent and answer the demands of the Iranian youth and Iran will see a series of urban unrests. In this scenario, there is also the closing of a window of opportunity for the Iranian regime and the imminence of political chaos in Iran.

چرا مجازات مرگ ناعادلانه است

2007-08-03T17:16:00.005-07:00

آقا من شخصا با مجارات مرگ اصولا مخالفم. استدلال جامعه‌شناسانه‌ی آن هم که یادم نیست کجا خواندم این است که هر فردی همزمان تعدادی نقش اجتماعی دارد: مثلا پدر یا مادر است، فرزند است، همسر است، کارمند است، دوست است، معلم است، مشتری بانک است، دانشجو است، رای دهنده است، شهروند است، فعال مدنی است و...

در جامعه‌ی مدرن، مجازات تنها وقتی اعمال می‌شود که کسی قانونی را که مشمول آن است شکسته باشد. ولی معمولا این قانون‌شکنی در حیطه‌ی یکی از این نقش‌های اجتماعی صورت می‌گیرد.

مثلا وقتی کسی در کارش رشوه‌ می‌گیرد، این جرم را در حیطه‌ی نقش اجتماعی‌اش به عنوان یک کارمند انجام داده است. به همین ترتیب اگر دانشجویی تقلب کند این خطا را به عنوان یک دانشجو انجام داده، نه مثلا یک مادر یا یک فرزند.

برای همین بر اساس این استدلال، مجازات احتماعی هم باید در حیطه‌ی نقش اجتماعی فرد خطاکار صورت گیرد، نه بیشتر.

اما مجازات مرگ در واقع یک فرد را در تمام نقش‌های اجتماعی‌ای که دارد مجازات می‌کند و این ناعادلانه است. چون در واقع هم آن فرد مجازات شده است، و هم افراد دیگری که نفعی از وجود او در نقش‌های دیگر اجتماعی‌ای می‌برده‌اند.

مثلا اگر کسی در نقش شهروندی‌اش فرد دیگری را به قتل برساند، دلیل نمی‌شود که با مجازات مرگ او همسر یا فرزند یا پدر و مادرش هم در نقش‌های اجتماعی دیگری که آن فرد دارد، از وجود او محروم شوند.

این محکم‌ترین استدلالی
است که من تاحالا برای مخالفت با مجازات مرگ دیده‌ام. ولی خب، برداشت رایج از فقه شیه در حال حاضر نظر دیگری دارد که باعث می‌شود مخالفت با مجازات مرگ غیر ممکن باشد.

ولی بدون شک، راه‌هایی وجود دارد که با برداشت متفاوت از متن قرآن و روایات و سنت بتوان همین استدلال را از داخل چهارچوب شریعت اسلام هم درآورد.

کسی خبری دارد از استدلالی درون‌-دینی که با مجازات مرگ از اساس مخالفت کند؟

دو روزنامه‌نگار یا دو عضو گروه مسلح جدایی طلب

2007-08-03T17:16:00.003-07:00

بی‌بی.سی فارسی در گزارشی درباره دو مرد کرد آورده که :‌ «این دو روزنامه نگار بر اساس اتهامات مطبوعاتی محاکمه نشده اند، بلکه بنابر اتهاماتی همچون انتقال سلاح و مهمات و مشخصات پایگاههای نظامی به گروههای مخالف جمهوری اسلامی، به جرم جاسوسی و اقدام علیه امنیت ملی به اعدام محکوم شده اند.»

بعد هم اضافه کرده که «در حکمی که دادگاه انقلاب مریوان در استان کردستان ایران علیه عدنان حسن پور و عبدالواحد بوتیمار داده، از آنان با عنوان "محارب" یاد شده، یعنی کسی که علیه حکومت اسلامی دست به اسلحه ببرد.»

ولی آن وقت باز هم تیتر مطلب را زده «اعتراض فرانسه به حکم اعدام دو روزنامه نگار کرد» و هر وقت هم می‌خواهد از این دو نفر یاد کند آن‌ها را روزنامه‌نگار می‌خواند.

این واقعا یعنی بی‌عدالتی و بی‌دقتی در روزنامه‌نگاری. چون وقتی می‌گوید دو روزنامه‌نگار محکوم به اعدام شدند، تلویحا دارد حکم‌شان را به شغل روزنامه‌نگاری‌شان ربط می‌دهد. در صورتی که خودش در متن مطلب آورده که جرم این افراد به هیچ وجه به فعالیت‌های مطبوعاتی‌شان ربط نداشته.

این کار شبیه آن است که مثلا در نروژ یک ریپیست (متجاوز به عنف) را دستگیر و محکوم کنند، ولی چون طرف در کیفش یک دوربین هم داشته یا اصلا شغلش هم عکاسی بوده، بگویند که «عکاس نروژی به زندان ابد محکوم شد»، بجای اینکه بگویند «متجاوز نروژی به حبس ابد محکوم شد.»

حالا باز بی.بی.سی فارسی خوب است، خبر انگلیسی بی.بی.سی این موضوع اصلا نمی‌گوید که جرم این افراد هیچ ربطی به روزنامه‌نگاریشان نداشته است (الان آن را اضافه کرده‌اند، ولی نسخه‌ی ذخیره شده را ببینید). البته من هر در این باره در وبلاگم نوشتم و همینطور به کس که در اتاق خبر بی.بی.سی می‌شناختم ایمیل زدم. ولی شما هم برای محکم کاری بد نیست به این نشانی ایمیل بزنید و اعتراض کنید:
the.editors@bbc.co.uk

البته باز هم ماجرا، حداقل در خبر بی.بی.سی انگلیسی، از سازمان بی‌اعتبار «خبرنگاران بدون مرز»‌ و کینه‌های شخصی مسوول بخش ایران آن، یعنی آقای رضا معینی، آب می‌خورد که بخاطر بلایی که جمهوری اسلامی در سال‌های اول انقلاب سرش آورده است نمی‌تواند کارش را بی‌طرفانه و دور از احساسات شخصی‌اش انجام دهد و همیشه در آن نوعی بدجنسی و بی‌دقتی سهوی و عمدی به چشم می‌‌خورد.

بدتر از همه اینکه این آقا تنها ایرانی‌ای است که در تمام دفتر این سازمان در پاریس به فارسی بلد است بخواند و بنویسد و در نتیجه هر چیزی بگوید بقیه هم بخاطر اعتمادشان به او قبول می‌کنند و هیچکس انگار مطالب او را کنترل نمی‌کند.

یک نمونه‌ی دیگر از این کینه‌ورزی «خبرنگاران بدون مرز» کل ماجرای آرش سیگارچی بود که من در گاردین درباره‌ی آن نوشتم و نمی‌دانم بالاخره اثر کرد یا نه.

اصولا «خبرنگاران بدون مرز»‌ مدتی است بخاطر رفتار دوگانه‌اش در برخورد با متحدان آمریکا (مثل مکزیک و کلمبیا و عربستان و پاکستان و امارات) و غیر متحدان آن (کوبا و ایران و ونزوئلا و تازگی هم روسیه) اعتبارش را از دست داده است و دیگر در همین فرانسه هم کسی زیاد جدی‌اش نمی‌گیرد.

بخصوص اینکه معلوم شده که (به عنوان یک موسسه غیر دولتی)‌ مقدار زیادی از بودجه‌اش را از وزارت خارجه فرانسه می‌گیرد و نیز روابط مالی مشکوکی نیز با NED پیدا کرده است و مدیرش هم با کوبایی‌های ضد کاستروی فلوریدانشین (چیزی شبیه به لوس‌انجلسی‌های ضد جمهوری اسلامی) تماس نزدیکی پیدا کرده است.

آمریکای جنوبی را به جوانان ايرانی نشان دهید

2007-08-03T17:16:00.001-07:00

یکی از مشکلات بزرگ جمهوری اسلامی این است که بخش بزرگی از نخبگانش به دلایل گوناگون اصولا باور ندارند که حقوق بشر و دموکراسی برای آمریکا و اروپا فقط بهانه‌هایی برای گسترش هژمونی‌شان در دنیا است.

رسانه‌ها و سیستم آموزشی ایران نتوانسته واقعیت ماجرا را برای جوانان دانشجو و دانش‌آموز ایرانی توضیح دهد که اگر ایران دموکراتیک‌ترین و سکولارترین و حقوق‌بشردوست ترین کشور دنیا هم بود باز هم آمریکا آن را بزرگترین تهدید دنیا می‌‌دانست و دنبال هر بهانه‌ای می‌گشت تا آن را سرنگون کند.

توضیحش اصلا سخت نیست، ولی حساس است. بجای تکیه‌ی زیاد روی دخالت‌های آمریکا در خاورمیانه، باید در کتاب‌های تاریخ دبیرستان و دانشگاه مطالبی را به نقل از خود آمریکایی‌ها درباره‌ی سیاست آمریکا در آمریکای جنوبی توضیح داد. سیاست‌هایی که از زمان وودرو ویلسون (ریس جمهور آمریکا در اوایل قرن بیستم) ‌ در هايیتی و کوبا و مکزیک و نیکاراگوا و پاناما برای سرنگون کردن حکومت‌های مستقل شروع شد و هنوز هم درمورد کوبا و ونزوئلا با تمام قدرت اجرا می‌شود.

جمهوری اسلامی بخاطر ترس از کمونیسم زیاد حرفی از فجایع آمریکا در آمریکای جنوبی نمی‌زند و در نتیجه جوانان بعد از انقلاب خیلی کم درباره‌ی اینها می‌دانند تا درباره‌ی دخالت‌های آمریکا در خاورمیانه.

ولی باید رسانه‌ها و سیستم آموزشی جمهوری اسلامی شروع کنند (به دور از زبان پروپاگاندا) بطور ویژه درباره‌ی تاریخچه‌ی انقلاب کوبا و تلاش مداوم رییس‌جمهورهای دموکرات یا جمهوری‌خواه آمریکا (که در سیاست خارجی واقعا هیچ فرقی با هم ندارند) برای سرنگون کردن این حکومت مستقل توضیح دهند.

دارم کتاب «هژمونی و بقا» (Hegemony and Survival) چامسکی را می‌‌خوانم که واقعا خیلی خوب تمام این مسایل را مستند کرده. این کتاب و کتاب‌‌هایش مشابه باید ترجمه شوند و کل آنها یا بخشی‌هایی از آن در کتاب‌های درسی ایران گنجانده شوند.

فاجعه است که نخبگان ایران هرچیز که راجع به دخالت آمریکا می‌شنوند تئوری توطئه و پروپاگاندای جمهوری اسلامی می‌دانند و این همه واقعیت موجود را درباره‌ی آمریکا نمی‌بینند.

جمهوری اسلامی باید شرمسار باشد که رهبر سابق جنبش دانشجویی‌اش الان در واشنگتن نشسته و غیر مستقیم از وزارت خارجه‌ی آمریکا حقوق می‌گیرد تا به بزرگترین دشمن مردمش مشاوره برای سرنگون کردن آن بدهد.

جوانی مثل علی افشاری نشانه‌‌‌ی یک شکست بزرگ رسانه‌ای و آموزشی در جمهوری اسلامی است و بهترین دلیل است که جمهوری اسلامی باید سیاست‌های رسانه‌ای آموزشی‌اش را از اساس تغییر دهد.

رفسنجانیست‌ها در کنار مجاهدین و سلطنت‌طلبان

2007-08-03T17:15:00.001-07:00

تا دو سال پیش هرجا مقاله‌ای یا فیلمی یا سخنرانی یا اجتماعی می‌دیدید که در آن ایران را جهنم نشان می‌دهند، آخرش که تحقیق می‌کردید آخرش یا به سلطنت‌طلبان می‌رسیدید یا به مجاهدین خلق.

ولی متاسافنه باید بگویم که از وقتی رفسنجانی رد انتخابات ریاست جمهوری قبلی شکست خورد، تمام شبکه‌ی رسانه‌‌ای‌ و تبلیغاتی‌اش در خارج و داخل شروع کرده‌اند به جهنم نشان دادن ایران، جوری که محتوای حرف‌هایشان دیگر فرقی با سلطنت‌طلبان و مجاهدین خلق ندارد.

مثلا همین «روز» یا «آفتاب» را با وب‌سایت رسمی «شورای مقاومت» (بخوانید مجاهدین خلق) و یا «کوروش‌نیوز» که مال سلطنت‌طلب‌هاست مقایسه کنید تا شما هم از این شباهت عجیب شگفت‌زده شوید.

جالب اینکه همین شبکه‌ی رسانه‌ای و تبلیغاتی رفسنجانی در زمان خاتمی ایران را بهشتی کشف‌نشده نشان می‌داد که در آن همه‌ی جوان‌های عاشق آمریکایش شب تا صبح در شمشک اسکی می‌کردند و هیچ غمی بزرگتر از سختگیری راجع به ماهواره نبود.

از یک نظر، اینکه به اپوزیسیون جمهوری اسلامی یک گروه تازه (که من به آنها می‌گویم رفسنجانیست) اضافه شده و یک جور اشتراک منافع بین آنها به وجود آمده ناراحت کننده است. ولی از طرف دیگر اینکه آمدن احمدی‌نژاد معلوم کرد که رفسنجانیست‌ها منتقدند یا معاند مساله‌ی مهم و باارزشی است.

من فقط این وسط از دست جببه مشارکت عصبانی‌ام که دارد بخاطر بازگشت به قدرت سرنوشت‌‌اش را به رفسنجانیست‌ها گره می‌زند. این ممکن است در کوتاه‌مدت نتیجه بدهد، ولی به نظرم هرجور ائتلاف با رفسنجانیست‌ها به‌شکل جدی به اعتبار سیاسی مشارکت لطمه می‌زند و حکومت را هم به آنها از این هم بدبین‌تر می‌کند.

مثل اینکه آقایان مشارکتی یادشان رفته که از مهم‌ترین دلایل پیروزی‌شان در انتخابات مجلس ششم برخورد بی‌سابقه‌ای بود که با رفسنجانی کردند و آن طور (حتی گاهی ناعادلانه) به او تاختند. ائتلاف با رفسنجانیست‌ها یعنی مرگ سیاسی در درازمدت.

آدم‌هایی مثل ابراهیم نبوی یا اکبر گنجی اگر زمانی اعتباری برای مردم کوچه و بازار تهران داشتند بخاطر درافتادن‌شان با رفسنجانی (نماد فساد و استبداد) بود. ولی از وقتی که از زمان انتخابات قبل آشکارا به ماشین تبلیغاتی رفسنجانی پیوستند، بجای مردم کوچه و بازار تهران، در لوس‌آنجلس به قهرمان تبدیل شده‌اند.

«چلغوز» در لیست سیاه بالاترین

2007-08-03T17:14:00.000-07:00

نوشته بودم که «چلغوز» روی واقعی سرکوب‌گر آدم‌های مدعی آزادی بیان و حقوق بشر را آشکار می‌کند. تا حالا فعلا جهانشاه جاوید سردبیر وب‌سایت ایرانیان رسما «چلغوز» را بایکوت کرده است.

ابراهیم نبوی هم که دیدید رسما گفت «کسی حق ندارد به انسانهای شریفی مثل اکبر گنجی و شیرین عبادی که من هم با آنها نقطه نظر مشترکی ندارم، ولی آنها را به گند نمی کشم، توهین کند... حسین درخشان به جانور هولناکی تبدیل شده که می تواند هر ارزش انسانی مثل دموکراسی و حقوق بشر و هر انسان شریفی مثل اکبر گنجی و هاله اسفندیاری و شیرین عبادی و علی شاکری را زیر دست و پایش له کند. حسین درخشان الآن از نظر من سگ هار خطرناکی است که برای نجات دیگران از دست او باید شدیدا با او برخورد کرد.»

الان می‌خواهم رسما سومین اسوه آزادی بیان را به شما معرفی کنم: مهدی یحیی‌نژاد، سازنده‌ی وب‌سایت بالاترین

یحیی‌نژاد که اتفاقا مثل جهانشاه جاوید در شمال کالیفرنیا زندگی می‌کند و مثل او هم زمانی خودش را رفیق من می‌دانست، رسما «چلغوز» را وارد لیست سیاه بالاترین کرده است.

بطوری که اگر بخواهید به آن لینک بدهید پیغام می‌دهد: «ارسال لینک از این وب‌سایت مجاز نیست.» یعنی آن‌قدر شوخی‌های ما با پیر و مرشدش عباس ميلانی و اکبر گنجی (که اتفاقا آنها هم در شمال کالیفرنیا زندگی می‌کنند) برای يحیی‌نژاد گران آمده که تمام ادعاهایش را درباره روند شبه‌دموکراتیک بالاترین را زیر پا گذاشته و با خایل راحت اصلا لینک دادن به «چلغوز» را ممنوع کرده است.

فکر کنم به زودی باید یک مسابقه به نام چلغوز طلایی راه بیندازیم و به این سه نفر جایزه بدهیم.

گفتگوی نبوی با مخالف «لجن و پست و آدم فروش» خود

2007-08-03T17:13:00.000-07:00

برای ابراهیم نبوی حرکت از محو کردن مخالف به گفتگو با او یک پیشرفت اساسی حساب می‌شود. او در برنامه‌ی هفته‌ی پیشش در رادیو زمانه از من خواست که نظرم را درباره اظهارات تلویزیونی اسفندیاری، جهانبگلو و تاج‌بخش بگویم.

مصاحبه حدود یک ربع شد و در آن نبوی سعی می‌کرد به زور از من اعتراف بگیرد که طرز رفتار ایران را با این سه نفر تایید کنم. آخرش هم چون نتوانست به منظورش برسد، با بی‌انصافی مخصوص روزنامه‌های دوم خردادی (که خودش آن را قبلا محکوم کرده بود)، در متن برنامه من را موافق دستگیری و اعتراف این سه نفر خواند.

در صورتی‌که من به صراحت گفته بودم که با وجود اینکه به جمهوری اسلامی حق می‌دهم با کسانی که به دشمن آشکارش درباره‌ی مسایل داخلی ایران مشاوره می‌دهند برخورد کند -- و به آمریکا هم همین حق را می‌دهم -- این نحوه بازداشت و اقرار گرفتن از این سه نفر برخلاف آیین‌های دادرسی خود ایران است و در نتیجه غیر قانونی است.

ولی اضافه کردم که غیرقانونی و غیر اخلاقی بودن این اقرارها الزما موجب غلط بودن محتوای این اقرارها نیست و هر کس که بخواهد می‌تواند برود و خودش تحقیق کند و ببیند فکت‌هایی که این سه نفر در اظهاراتشان می‌آورند درست است یا نه. نیز گفتم که من قسمت اول این اظهارات را خواندم و در اینترنت تحقیق کردم و اغلب فکت‌هایی که این سه آوردند درست است و هر محقق مستقلی هم می‌تواند درستی این فکت‌ها را بررسی کند.

با این حال نبوی در مقدمه‌ی مصاحبه‌اش من را این طور معرفی کرد: «یکی از معدود ایرانیانی که از دستگیری هاله اسفندیاری و کیان تاجبخش و رامین جهانبگلو و دیگر کسانی که دستگیر می‌شوند، طرفداری کرده است، حسین درخشان است.»

به هر حال من صدای کل مصاحبه را، بطور ویرایش نشده، اینجا می‌گذارم تا هرکس خواست گوش دهد و خودش قضاوت کند.

فایل مصاحبه را دریافت کنید (MP3)

بودجه هلند نجس است برای دولت ایران، نه من بی‌دین

2007-07-23T08:36:00.000-07:00

رفته‌اند در میان عکس‌هایی که از سفر تونس دو سال پیش، خودم و آگاهانه به فلیکر فرستاده‌‌ام کشف کرده‌اند که وای، این حسین درخشان فلان فلان شده با پول «نجس» هیفوس به تونس رفته و...

ببینید، من می‌فهمم که خیلی‌ها این روزها بخاطر منافع مستقیم شخصی یا جهان‌بینی سیاه‌وسفید‌شان با من از در دشمنی وارد شده‌اند و به صراحت گفته‌اند که می‌خواهند من را از صحنه‌ی اینترنت محو کنند. ولی دروغ پراکندن و بی‌انصافی هم حدی دارد.

اولا که من خودم در همان سفر چند بار نوشتم که به دعوت هیفوس به تونس رفتم و برای سخنرانی در پانلی راجع به سانسور اینترنت. اگر یادتان باشد یک گزارش هم راجع به آن نوشتم به عنوان «بحث داغ با خانم خوش‌رنگ در تونس»‌ و توضیح دادم که چه گفتم و چطور بخاطر بردن اسم خامنه‌ای در حرف‌هایم و نقد از جمهوری اسلامی مورد حمله‌ی شدید یکی از همین «کنشگران داوطلب» به نام سوسن طهماسبی قرار گرفتم. (جالب اینکه همین خانم طهماسبی یکی از فعالان باند شادی صدر در کمپین‌های مربوط به حقوق زنان است که بعضی از آشنایانش می‌گویند اصولا آمریکا را ول کرد تا برود ایران و از کنار صعنت حقوق بشر پول بیشتری در بیاورد.)

اتفاقا در همان سفر بود که آسیه امینی، علی اکبر موسوی و سهراب رزاقی را هم که از طرف هیفوس دعوت شده بودند از نزدیک دیدم و آن بحث پرحرارت با سوسن طهماسبی هم در حضور موسوی و رزاقی در همان غرفه‌ی هیفوس صورت گرفت.

دوم اینکه من همیشه کلمه‌ی «نجس» را -- درباره‌ی بودجه‌ی پارلمان هلند برای گوناگونی رسانه‌ای در ایران -- از دید سیستم اطلاعاتی ایران استفاده کردم، نه از دید خودم. من بی‌خدا را چه به نجس و پاک؟ استدلال من هم این بود که بخاطر اینکه وزارت خارجه هلند به یک موسسه بدنام آمریکایی به‌نم فریدام هاوس یکی از پروژه‌هایش («گذار») را بخشیده است کل این بودجه از طرف دولت ایران به یک پول نجس تبدیل شده است، نه از طرف من.

من همیشه گفته‌ام که منبع مالی یک پروژه اهمیتی ندارد و مهم محتوا و عملکرد یک پروژه است. حتی به صراحت گفته‌ام که اگر منبع مالی یک پروژه بطور مستقیم از دفتر دیک چینی هم بیاید ولی محتوا و عملکرد آن بر خلاف منافع مردم کوچه و بازار ایران نباشد، این پروژه از نظر من هیچ اشکال اخلاقی ندارد و من حاضرم به آن هر کمکی هم می‌توانم بکنم.

ملاک من برای قضاوت اخلاقی درباره‌ی پروژه‌های گوناگون کاملا موردی است و این سیاه و سفید دیدن‌ها کار محوکنندگان عزیز است نه من.

هر پروژه‌ای که دولت ایران انجام دهد الزاما موجه نیست و هر پروژه‌ای را هم که مثلا هیفوس یا دولت هلند یا وزارت خارجه آمریکا اتجام دهد الزما غیر موجه نیست.

مثلا پروژه‌ی موسسه شادی صدر (راهی) در دادن مشاوره حقوقی مجانی به زنان تحت ستم قانون مردسالارانه‌ی ایران برای اینکه بتوانند طلاق بگیرند یا حق حضانت بچه‌هایشان را به دست بیاورند کاملا موجه و مشروع (Legitimate) است. حالا پولش از هر جایی می‌خواهد بیاید مهم نیست. چون تمام منفعش بطور مستقیم به زنان تحت ستم ایران می‌رسد.

ولی مثلا کمپین رسانه‌ای همین شادی صدر و رفقایش برای مبارزه با سنگسار بخاطر اینکه بیشتر به سیاستمداران اروپایی و آمریکایی سود می‌رساند تا مردم بینوای تحت ستم در ایران، کاملا ناموجه و نامشروع (Illegitimate) است. باز هم مهم نیست پولش را هیفوس می‌دهد یا هر بنیاد دیگر.

برعکس آن، پروژه‌ی پرس.تی.وی دولت ایران به نظر من کاملا موجه و مشروع است و پولش هم از هرجا می‌‌خواهد بیاید مهم نیست. ولی مثلا پروژه‌ی کنفرانس هالوکاست احمدی‌نژاد در تهران کاملا ناموجه و نامشروع است، حتی اگر مثلا بخشی از پولش را هم بنیادهای غربی داده باشند.

ملاک من هم برای موجه ومشروع (Legitimate) دانستن یا ندانستن این پروژه‌ها همان تقسیم بندی اورگانیک و غیر اورگانیک است که بر اساس ایده‌ی آنتونیو گرامشی درباره‌ی «روشنفکری اورگانیک» ساخته شده و خواهش می‌کنم اگر آن را نخوانده‌اید، دوباره آن را با دقت بخوانید تا سوءتفاهم موجود رفع شود.

راستش باید بگویم که بسیاری از دشمنی‌ها و سوءتفاهم‌های موجودی که راجع به من این روزها ابراز می‌شود درواقع واکنش احساساتی کسانی است که نمی‌توانند بیرون از دیسکورس پرطرفدار و مسلط «اصلاح‌طلبی متکی به بازار آزاد و حقوق بشر» بیندیشند.

دیسکورس یا گفتمانی که من درباره‌ی ایران ارایه می‌کنم یک گفتمان تازه و متفاوت است و من برای جا انداختنش چاره‌ای جز تکرار چندباره‌ی مقدمات و اصول آن ندارم.

هرچند که این گفتمان در مقیاس جهانی چیز زیاد تازه‌ای نیست و در میان غیرایرانیان نیز طرفداران بسیاری دارد. ولی متاسفانه در فضای فکری ایران به دلایل گوناگون (از جمله سرکوب دیدگاه‌های متمایل به چپ توسط اسلامیست‌هایی مثل حجتیه و نیز کاپیتالیست‌هایی مثل باند رفسنجانی) این گفتمان همیشه خفه شده است.

یکی از فلسفه‌های پشت «چلغوز» دقیقا معرفی کردن همین گفتمان تازه و نیز به چالش گرفتن گفتمان مسلط بر فضای فکری ایران است، به روشی میان‌بر. یعنی در کنار نوشتن متن‌های تئوریک نخبه‌پسند باید در قدم‌های اول با رویکرد‌های خلاقانه (طنز زنده‌ی سیاسی) اول فضایی برای نفس کشیدن این گفتمان تازه باز کنیم.

این «اعترافات» تلویزیونی برای من و شما نیست

2007-07-19T07:02:00.000-07:00

من هنوز نتوانسته‌ام ویدیوی اظهارات اسنفندیاری، جهانبگلو و تاج‌بخش را ببینم، ولی متن حرف‌هایشان را هم به فارسی و هم به انگلیسی خواندم و تیزرهای تلویزیون را هم راجع به‌شان دیدم. برای همین باید حرفم را پس بگیرم و به دلیل پایین، بگویم که این برنامه کاملا در ایران و روی بیننده‌ی عادی بدون ماهواره موثر است.

نکته‌ی کلیدی این است که در سراسر برنامه هیچ اشاره‌ای به اینکه این سه نفر در زمان بازداشتشان این حرف‌ها را زدند نیست و این سه نفر (حداقل در قسمت اول برنامه) به عنوان متخصصان مسایل آمریکا معرفی می‌شوند که دارند برای ما روند کار سیاست‌سازی و تصمیم‌گیری آمریکا درباره‌ی ایران و روش تاثیر آنها را در فضای آکادمیک و روشنفکری ایران توضیح می‌دهند.

هنوز هم بیش از ۷۰ درصد مردم ایران ماهواره ندارند و اهل روزنامه‌های اصلاح‌طلب و اینترنت هم نیستند و اصلا نمی‌دانند که این سه نفر کیستند و این سخنان را موقع آزادی زده‌اند یا بازداشت. خیلی از آن‌هایی هم که اینترنت و ماهواره دارند اصلا نه سراغ وب‌سایت‌های سیاسی -- معمولا فیلتر شده -- می‌روند و نه حوصله‌ی دیدن صدای آمریکای و برنامه‌های سیاسی دیگر را دارند.

در نتیجه پس از دیدن این برنامه از پربیننده‌ترین کانال تلویزیونی و در بهترین ساعت پخش نتیجه ‌می‌گیرند که ۱) آمریکا چقدر پست و کثیف است ۲) وزارت اطلاعات چقدر در کار محافظت از ثبات ایران کارکشته و قوی است و ۳) روشنفکران غیرمذهبی متصل به رژیم طاغوت چقدر خاين‌اند

اگر دقت کنید واکنش شدید و پرقدرت رسانه‌های آمریکا هم با این وضعیت کاملا معنی تازه‌ای پیدا می‌کند.

برای آن هفتاد درصد مردم بی‌‌ماهواره و بی‌اینترنت، این اعتراض‌ها به نشانه‌ی عصبانیت آمریکا تعیبر خواهد شد از اینکه برنامه‌هایش لو رفته و ایران نه تنها «عواملش» را شناسایی کرده، بلکه آنها بخاطر عرق ملی حاضر شده‌اند به آمریکایی‌ها خیانت کنند و برنامه‌هایشان را لو بدهند.

از این نظر اگر نگاه کنیم به نظر من ایران با زرنگی تمام حتی واکنش آمریکایی‌ها را هم به نفع سای-آپ (عملیات روانی) خودش در داخل استفاده کرده است و این چیزی است که من و شما که یک اقلیت کوچک آگاه به واقعیت ماجرا را تشکیل می‌دهیم، نمی‌بینیم یا نمی‌خواهیم ببینیم.

این برنامه صرفا برای مصرف داخلی و روی بدنه‌ی مردمی پشتیبان جمهوری اسلامی ساخته و پخش شده و نه برای تاثیر روی من و شما. جمهوری اسلامی خر نیست و می‌فهمد که برای ایرانی‌های خارج نشین ضد جمهوری اسلامی حتی اگر خود دیک چینی را هم بیاوری تا بگوید برای سرنگونی جمهوری اسلامی بجز حمله نظامی چه نقشه‌های چیده است باور نمی‌کنند.

حالا امیدوارم دوباره دشمنان عزیز برندارند این تحلیل من را که از دید مردم عادی ایران مساله را توضیح دادم به عنوان حرف‌ها و عقاید خودم پخش کنند.

برای همین تکرار می‌کنم که به نظر من این روش اقرار گیری برای تاثیر گذاشتن روی افکار داخلی عمومی کاری غیر اخلاقی و غیر قانونی است، با وجود اینکه شکی به درستی بسیاری از فکت‌هایی که در اظهارات آنها بود ندارم و خوب می‌دانم که بسیاری از نولیبرال‌ها و نومحافظه‌کارهای آمریکایی و رفقایشان در اروپا شدیدا دارند پروژه‌ی براندازی بدون خشونت از نوع چکسلواکی و لهستان و گرجستان کار می‌کنند.

قبلا هم توضیح دادم که چرا به نظرم براندازی بدون خشونت جمهوری اسلامی هم هیچ توجیه اخلاقی یا منطقی ندارد. (بی‌توجیهی عملی‌اش را هم باید در فرصتی توضیح بدهم به زودی.)

رفسنجانی، معين و اینترپول

2007-07-18T07:30:00.000-07:00

دارم به صفحه‌ی تازه‌ی اینترپول (Interpol) گوش می‌دهم. یاد تابستان دو سال پیش می‌افتم که رفته بودم ایران. چون تمام مدت توی ماشین یا موقع چک کردن ایمیلم با آن اینترنت گازويیلی داشتم به آهنگ‌های صفحه‌‌های قبلی آنها، یعنی انتیکز (Antics) و چراغ‌های درخشان را روشن کن (Turn on the Bright Lights) گوش می‌دادم. یادش بخیر.

الان صدای خواننده‌اش را که می‌شنوم همه‌اش یاد هوای گرم تهران و ستاد معین و ترافیک نزدیک غروب و هیجان آن روزها می‌افتم که آرام و قرار نداشتم. (البته گفته باشم که صفحه‌ی تازه‌ی اینترپل اصلا در حد صفحه‌ی اول و دوم‌شان خوب نیست.)

از دوسال پیش تا حالا خیلی فرق کرده‌ام و بزرگترینش اینکه از آن دیدگاه حزبی بیرون آمده‌ام که فکر می‌کردم هر کاری مثلا اصلاح‌طلبان بکنند درست است و هر کار مثلا احمدی‌نژاد بکند غلط است. هرچند که به اندازه‌ی الان ضد رفسنجانی بودم و یادم می‌آید با چه ترس و لرزی به همراه خبرنگار ایرانی لوس‌آنجلس‌تایمز رفته‌بودم به ستاد رفسنجانی تا هنگام مصاحبه او با عطریان‌فر آنجا باشم.

انگار که رفته بودم به اردوگاه دشمن و قايم شده بودم که یک وقت آدم آشنا نبینم و لو نرود که نفوذی ستاد معین‌ام. برای همین وقتی در راه پله‌ها اکبر منتجبی را دیدم به روی خودم نیاوردم و آرزو کردم که او هم مرا نشناخته باشد. (بعد که در شرق دیدمش معلوم شد که او هم به دلایل مشابه به روی خودش نیاورده بود که مرا می‌شناسد.)

بر خلاف تهمت‌هایی که درباریان رفسنجانی این طرف و آن طرف می‌زنند باید بگویم که من در مرحله اول به معین رای دادم و از آن هم پشیمان نیستم و سعی می‌کردم همه را هم قانع کنم که به رفسنجانی رای ندهند و در وبلاگم هم بر ضد او زیاد نوشتم.

در مرحله‌ی دوم هم که بالاخره بعد از بازجویی دوستانه چند ساعته‌ در ساختمان وزارت اطلاعات و عذرخواهی کتبی توانستم ایران را ترک کنم، در لندن به همراه بهزاد بلور و مسعود بهنود رفتیم به سفارت ایران و من تحت تاثیر دروغ‌های اصلاح‌طلبان که اگر احمد‌ی‌نژاد بیاید ایران طالبان می‌شود و امثال آن، با دلی چرکین، به رفسنجانی فاسد و عوضی را دادم که تقریبا هم از آن پشیمانم و خوشحالم که مردم این اشتباه من را نکردند و گول دروغ‌های اصلاح‌طلبان را نخوردند و بر اساس شم بی‌نظیر سیاسی‌شان فهمیدند که آن باند فاسد و خائن و جنایتکار رفسنجانی را نباید دوباره چهارسال آورد سر کار.

کسانی که علاقه دارند ببیند من آن روزها چطور فکر می‌کردم می‌توانند آرشیو ماه می، جون و جولای سال ۲۰۰۵ همین وبلاگ را بخوانند تا خودشان قضاوت کنند.

کسانی هم که فکر می‌کنند همه مثل خودشان فقط براساس پول و قدرت تغییر مواضع می‌دهند و برای همین من را به پول گرفتن از خامنه‌ای و کار کردن برای وزارت اطلاعات متهم می‌‌کنند، می‌توانند هر جور دلشان می‌خواهد فکر کنند.

پاسخ به امین ثابتی

2007-07-17T07:38:00.001-07:00

امین ثابتی عزیز،

خوشحالم که این سوال‌ها را پرسیدی. لطفا جواب‌های من را پایین نوشته‌ات منتشر کن تا خوانندگانت بتوانند پاسخ من را هم بخوانند:

۱) شما که اینقدر دلتان برای ایران و مردمش می‌سوزند، چرا به ایران نمی‌آیید تا در بطن جامعه و در کنار هموطنانتان از تمامیت ارزی این مملکت دفاع کنید؟ من هم اگر در فرانسه، هلند و... بودم، می‌توانستم تا دلتان بخواهد از این مزخرفاتی که شما به هم می‌بافید را تکرار کنم و سایت‌هایی مانند چلغوز، گوز آنلاین و... را بسازم. این کار شما مانند همان‌هایی است که شما از صبح تا شب به آنها گیر می‌دهید. از رضا پهلوی بگیر که هر سال نامه‌ و یا پیام فدایت شوم برای ملت ایران می‌فرستد تا شخص خودت!

همان اعلامیه حقوق بشری که مطمئنم تو هم آن را قبول داری می‌گوید که هر کس حق دارد هر جا بخواهد زندگی کند. در نتیجه حرف تو این است که من از حق خودم در انتخاب محل زندگی‌ام بگذرم.

دیگر اینکه من الان خارج از ایران بهتر می‌توانم از مشروعیت مملکتم و انقلاب آن دفاع کنم تا توی ایران. دلیلش را هم خودت می‌دانی که محدودیت‌های فنی و وجود یک سری آدم خشک‌مذهب عقب‌مانده است که دوست و دشمن‌شان را از از هم تشخیص نمی‌دهند.

ولی قبلا هم گفته‌ام که اگر یک وقت آمریکا یا اسراییل به ایران حمله کند برمی‌گردم و هر کاری از دستم برمی‌اید برای دفاع از مردم کشورم و حکومتی که انتخاب کرده‌اند خواهم کرد.

۲) چگونه شد که از زمان دیپورت شدنت از آمریکا، به یک باره آمریکا، بوش و صدای آمریکا، جلاد و ستمگر و مستکبر شدند؟

من قبلا هم چند بار توضیح دادم که مشکل من با آمریکا هیچ ربطی به توانایی وارد شدن یا نشدن به خاک آن ندارد. این خیلی بی‌انصافی است که اینطوری عقاید یک آدم را به مسایلی شخصی نسبت دهی. من هم با همین سبک استدلال کردن می‌توانم بگویم تمام مخالفت تو هم با جمهوری اسلامی برای این است که مثلا نیروی انتظامی یک بار گرفته و اذیتت کرده است. حالا تو بالا بیا و پایین برو که این‌ها به هم هیچ ربطی ندارد.

اگر دوست داشتی می‌توانی نوشته‌های ضدآمریکایی من را مدتها قبل از اینکه آن مشکل کذایی پیش بیاید بخوانی و ببینی قبل و بعد از آن ماجرا هیچ تغییر خاصی در عقایدم رخ نداده است.

۳) زمانی که در مصاحبه‌های صدای آمریکا با حرص و ولع، وبلاگ شخصی خودت را در رسانه‌ای که 25 درصد مردم ایران آن را نگاه می‌کنند، تبلیغ می‌کردی تا هم پولی گرفته باشی و هم تبلیغی مجانی، چرا از این حرف‌ها نمی‌زدی؟

اولا که من برای سه بار شرکتم در میزگردی با شمای احمد بهارلو هیچ پولی دریافت نکرده‌ام. هر سه بار هم درباره سانسور اینترنت و راه‌های مقابله با آن حرف زدم که واقعیتی انگار نشدنی است و من هم خودم قربانی و معترض آن هستم و برای بهبودش تلاش می‌کنم. اتفاقا بار سومش پارسال تابستان بود، یعنی بعد از آن ماجرای آمریکا، که من از پاریس و با ماهواره در برنامه حضور پیدا کردم و اتفاقا حرف‌هایی که در برنامه‌ی آخر زدم بسیار به حرف‌های الانم نزدیکی دارد و امیدوارم بتوانم ویدیوی کامل آن را پیدا کنم تا خودت ببینی و قضاوت کنی.

ولی خب، برنامه راجع به آزادی بیان در اینترنت بود و امکان و فرصت آن نبود که من درباره‌ی مسایل دیگر حرف بزنم. اگر فرصت دیگری پیش بیاید (که با توجه به مواضع اخیر من خیلی بعید است) حتما همین حرف‌ها را از آنجا هم خواهی شنید.

۴) حسین خان، مگر مدرک تحصیلی شما چیست که اینگونه خودتان را با فضل و کمال می‌دانید؟

اگر می‌خواهی بگویی که در این زمینه از هزاران دکتر، تجربه و دانشت بیشتر است، باید بگویم که تحصیل در یک رشته (حال روزنامه‌نگاری باشد و یا چلغوز فروشی) باعث ایجاد شعور شخصیتی در فرد می‌شود که متأسفانه شما از آن بویی نبرده‌اید. هر فردی با پا گذاشتن در محیط دانشگاه، چه بخواهد و چه نخواهد، بر اثر تماس و گفتگو با افراد تحصیلکرده، دارای یک شخصیت خوب (هر چند ظاهری) می‌شود. پس بهتر است همانند دیگر رفقای وبلاگ‌نویسد برای خالی نبودن اریزه، یک دکترا (از نوع پولی‌اش) دریافت کنی!

مدرک برای آدم قدرت استدلال و فهم و شعور نمی‌آورد و خودت هم با دیدن این همه دکتر و مهندس قلابی در آن مملکت این را خوب می‌دانی. مهم آن است که آدم دنبال دانستن بیشتر باشد و از بخاطر لج‌بازی از دانستن فرار نکند. من هم دقیقا در نتیجه‌ی خواندن و حشر و نشر با آدم‌هایی روشن و باسواد و سفر کردن به اینجایی که می‌بینی رسیده‌ام که تو نمی‌پسندی.

اینکه تنها به خاطر اینکه یک نفر مثل تو فکر نمی‌کند او را کم‌سواد بدانی نشانه‌ی ضعف فکری تو در آوردن استدلالی دربرابر استدلال مخالفت است.

ولی به هر حال من هرگز از تلاش برای یادگرفتن و دانستن بیشتر ننشسته‌ام و هیچ ابایی هم از درس خواندن بیشتر و گرفتن مدرک ندارم. به هرحال آدم هر چه بیشتر بداند می‌فهمد که چقدر هنوز کم می‌داند.

۵) آقای درخشان، ذهنیت شما چنان پَست است که فحاشی در یک وبلاگ را نشانه‌ی نترسیدن و شجاعت می‌دانید. به یاد دارم زمانی شما برای اثبات اینکه طرفدار ایران و سیستم حکومتی‌اش نیستید، به رهبر ایران فحاشی کردید! شما آنقدر جلف و کج فهم هستید که فحاشی کردن به یک انسان را نشانه‌ی شجاعت می‌دانید، در صورتی که شجاعت یعنی اینکه در راه مملکتت جان بدهی، در درون مملکتت بمانی و با بدی‌ها مبارزه کنی و... آیا شما این کارها را کرده‌اید؟ من که به یاد ندارم!

خوانندگان می‌توانند قضاوت کنند که چه کسی اینجا به طرف مقابلش توهین می‌کند. رهبر ایران هم اگر شکایتی بخاطر توهین من داشته باشند خودشان بهتر بلدند آن را مطرح کنند. بهتر است شما وکیل و وصی خودتان باشید.
من ادعای شجاعت ندارم. یک خانه اینترنتی دارم که هر از گاهی چهار پاراگراف در آن عقیده‌ام را می‌نویسم و معتقدم همه باید آزاد باشند هر چه خواستند بنویسند. نگرانی و دلسوزی برای مردمم را هم اگر کسی غرق نداشته باشد از لای نوشته‌هایم می‌بیند و من نیاز ندارم به آن تظاهر کنم.

در عین حال دفاع من از انقلاب ایران اصلا وجهه ناسیونالیستی که فکر می‌کنی ندارد. من همان اندازه از حکومت‌های مستقل دنیا که جلوی امپراطوری آمریکا ایستاده‌اند دفاع می‌کنم و مطمئن باش اگر ایران زیر اینهمه تهدید نبود به کوبا یا ونزوئلا یا کشورهای مشابه می‌رفتم و به آنها کمک می‌کردم.

۶) پس بهتر است شما همان آبجو متمدنانه‌ی خودتان را بخورید و بی‌خیال ایران و مردمش شوید.

خیلی ممنوم، ولی من نه زیاد از آجو خوشم می‌آید و نه به هیچکس اجازه می‌دهم اینجوری برایم تکلیف تعیین کند که راجع به چه چیز نگران باشم یا نباشم.

اثرات «چلغوز» بر مجسمه‌های آزادی بیان

2007-07-17T04:24:00.000-07:00

فکر نمی‌کردم این «چلغوز» ما در همین چند شماره این اندازه موثر بوده باشد و آن روی شخصیت بسیاری از مدعیان آزادی بیان و حقوق بشر را به این سادگی نشان دهد.

آن از جهانشاه جاوید، سردبیر وب‌سایت ایرانیان، که با شعار «هیچ چیز مقدس نیست»‌اش خود را مجسمه‌ی آزادی بیان نشان می‌دهد. ادعای او این است که هر چیزی خوانندگان برایش بفرستند منتشر می‌کند و چند بار هم در جواب اعتراض من به مطالب پر از افترا و کاملا توهین‌آمیزی که بر ضد من منتشر کرده (مثلا «عمو درخشان») گفته است که کسی را سانسور نمی‌کند و اگر من هم جوابی دارم برایش بفرستم و منتشر خواهد کرد.

ولی مثل اینکه برای آقای مجسمه آزادی بیان، عباس میلانی و گنجی و عبادی آن قدر مقدس هستند که هیچ کس حق ندارد به ابروی بالای چشم آنها اشاره کند.

این هم از ابرهیم نبوی که کم‌کم واقعا دارم به این نتیجه می‌رسم که یا واقعا منافع شخصی و گروهی‌اش با «چلغوز» و نوشته‌های من به خطر افتاده، یا اینکه واقعا عاشق و شیفته‌ی بی‌قرار من است، ولی علاقه‌اش را به متلک انداختن و تهمت زدن فقط بلد است ابراز کند.

نبوی این روزها، به یکی از این دو دلیل بالا، عشق قدیم‌اش احمدی‌نژاد را کاملا فراموش کرده و درباره‌ی من بیشتر می‌نویسد تا احمدی‌نژاد. وبلاگش را که اصولا این روزها وقف من کرده است و به سبک نیمه‌ی پنهان کیهان دارد در چند قسمت من را افشا یا بقول خودش محو می‌کند.

راستش اگر می‌دانستم یک «چلغوز» فسقلی باعث می‌شود سید ابراهیم نبوی تبدیل شود به حاصل‌جمع نیک‌آهنگ‌ کوثر و علیرضا نوری‌زاده و بهروز صوراسرافیل هرگز به ساختن آن رضایت نمی‌دادم.

به هر حال در پایین یکی از نوشته‌‌های دو هفته پیش او را می‌آورم که در آن برای چهل و دومین بار در آن به به من الوتیماتوم ۲۴ ساعت می‌دهد که در آن نوشته‌های وبلاگم را در انتقاد از بت‌های جدید او (عبادی و میلانی و گنجی) پاک کنم. همین‌طور نظرات خوانندگان و جواب‌هایی که این قهرمان آزادی بیان و حقوق بشر به آنها داده است و نیز نظراتی را که همان روز در بالاترین ابراز کرده عینا می‌آورم تا همگی با شخصیت و قدرت فکری بزرگترین فکاهی‌نویس تاریخ بشریت بیشتر آشنا شویم.

یک فرصت ۲۴ ساعته برای حسین درخشان

تا دیروز تردید داشتم که حسین درخشان آدم بدبختی است و بخاطر این که گرفتار شده است، دارد همه را به لجن می کشد، یا اینکه تبدیل به لجنی شده است که برای رد شدن از مشکلاتی که خودش برای خودش ایجاد کرده است، آدم فروشی می کند.

امروز یقین کردم که حسین درخشان به جانور هولناکی تبدیل شده که می تواند هر ارزش انسانی مثل دموکراسی و حقوق بشر و هر انسان شریفی مثل اکبر گنجی و هاله اسفندیاری و شیرین عبادی و علی شاکری را زیر دست و پایش له کند. حسین درخشان الآن از نظر من سگ هار خطرناکی است که برای نجات دیگران از دست او باید شدیدا با او برخورد کرد. من ۲۴ ساعت به حسین فرصت می دهم تا رفتارش را درست کند و معنی آن این است که با تمام قدرتی که دارم با او برخورد می کنم.

یک پیشنهاد آبرومندانه هم برای این ۲۴ ساعت به او می دهم که بسرعت همه نوشته های کثیف این روزهایش را از روی وبلاگ خودش و صبحانه و هر خانه عفاف دیگری که دارد پاک کند و رسما اعلام کند که بعد از پاک کردن آنها قصد دارد مثل آدم وارد بحث بر سر چیزهایی بشود که مدتی است مرا زیر فشار گذاشته است تا با او وارد مناظره و گفتگو شوم.

هفته قبل با خودم فکر می کردم و به این نتیجه رسیدم که من به عنوان یک طنزنویس که وقتی من به خودم حق می دهم که با هر کسی شوخی کنم، دیگران هم حق دارند هر جوری دوست دارند با من شوخی کنند، حتی اگر در مقابل طنز ملایم و مودب من، به جای جواب دادن بگوزند و شلوارشان را برای جلب توجه دربیاورند. من در مورد خودم به همه حق می دهم، اگر کسی نمی تواند به طنز من جواب بدهد، از طرف من حق دارد هجو کند. ولی کسی حق ندارد به انسانهای شریفی مثل اکبر گنجی و شیرین عبادی که من هم با آنها نقطه نظر مشترکی ندارم، ولی آنها را به گند نمی کشم، توهین کند.

اگر در این ۲۴ ساعت حسین نوشته های کثیف این روزها را از روی سایت و وبلاگ و هر کثافتکاری دیگری که دارد پاک کرد، من یک گفتگو با او را بر اساس همان توافقی که با آن دو دوست مان کرده است، می پذیرم، وگرنه، فرض را بر این می گذارم و چنین هم هست که حسین درخشان هم مثل شریعتمداری و حسن شایانفر و لجن های دیگری که آدم می فروشند و با زندگی آدم ها بازی می کنند، می خواهد با هم وارد بازی هجو و طنز و این چیزها که من بدترین نوع آنها را هم می شناسم، بشود.

من از حالا به ساعتم نگاه می کنم، دیگر مهم نیست که جانور هاری به اسم حسین درخشان تمام حیثیت مورد احترام قبلی اش را می خواهد به گوز آقای سالمی یا هر عقب مانده دیگری بفروشد یا نه، من برای حفظ تمام ارزش های انسانی که سالها بخاطرش مبارزه کرده ام و نوشته ام، مجبورم که حتی به قیمت مطرح شدن درخشان به عنوان یک « ترین» اگرچه « پفیوزترین» نویسنده اینترنتی ایرانی با او وارد دعوا شوم. اگر حسین درخشان به مبارزه اش با سانسور و استبداد احترام نمی گذارد، من به آن آن مبارزات احترام می گذارم، ولی این حسین آن حسین نیست. خودش خواست که با قیمتی ارزان خودش را بفروشد. من مخالف این موضوع نیستم، آدمها می توانند خودشان را بفروشند، ولی او نمی تواند همه ماها را بفروشد. در این 24 ساعت حسین این دو کار را می تواند بکند:

۱) کلیه نوشته هایی که علیه نیروهای آزادیخواه و خردمند و مبارز با استبداد و زندانیان سیاسی در سایتش در ماههای اخیر نوشته حذف کند و اعلام کند که از همه آنها عذرخواهی می کند، بعد ما در هر جایی که با هم توافق کنیم، خودش می داند منظورم کجاست، با هم وارد دیالوگ شویم.

۲) در صورتی که از ۲۴ ساعت دیگر این اتفاق نیفتد، با شرمندگی از همه دوستانی که به آنها قول داده بودم که من در مورد این موجود آزاردهنده دیگر چیزی نمی نویسم، مثل موریانه شروع می کنم به نوشتن و تا ته داستان هم می روم.

قبلا از دوستانی که قصد داشتند که با حذف درخشان از طریق اینترنتی خیال شان را راحت کنند، عذر می خواهم و چون معتقدم حسین درخشان و آن چهار تا حیوان عقب مانده ای که دارند ایشان را اداره می کنند، تبدیل به موجودات درنده ای شده اند، مجبورم با او برخورد کنم. ضمنا درخشان به من یاد داد که کامنت ها را باز بگذارم، من همین کار را می کنم، دوستان عزیز می توانند نظرشان را در مورد این مجادله بنویسند.

ابراهیم نبوی
۱۲ تیر ۱۳۸۶

نظرات خوانندگان:

عزیز جان اگه این کار عبث رو شروع کنی، نتیجه ش این نیست که حسین درخشان مطرح تر بشه و معروف تر بشه نتیجه ش اینه که ابراهیم نبوی سطحش در حد یه آدمی مثل درخشان میاد پایین. حالا دیگه خود دانی

می دونم، ولی مثل « قدرت» گوزنهای قدیمی محله می مونم که سه نفر رو با تمام قدرت شون در مقابل آدم فروشی که حتی زندونی ها رو هم می فروشه ول کردن و بهش گفتن باید باهش بجنگی و دهنش رو صاف کنی، همین، حالا من موندم و ته مونده شرافتم.
داور نبوی

Posted by: Saeid Ziaei at July 2, 2007 09:45 AM

سلام. چقدر بد شده ایم ما آدمها! روزگار غریبیست! گاهی یادمان میرود که اولمان نطفه ای ناچیز است و آخرمان هم جز لاشه ای بد بو نخواهد بود! شاید برای همین هم هست که گاهی "هار" می شویم. جناب نبوی عزیز, جهالت امثال درخشان را بگذارید به حساب جوانی و ساده لوحی ایشان! من مطمئنم حتی خودش هم گاهی دلش از خودش می گیرد. ما ایرانی ها که به جز همدیگر کسی را نداریم تا به او دلگرم باشیم. بیایید به جای تنبیه کردن امثال درخشان, تلاش کنیم که روزی به خودشان بیایند و یاد بگیرند که به خاطر خودشان خط بطلان بر همه خوبیها, اخلاقیات و ارزشها نکشند.
با احترام,
علیرضا

علیرضا جان
دلم می خواهد چنانکه می اندیشی بیندیشم، ولی قضیه کثیف تر از آن است که فکر می کنی و حسین درخشان اصلا جای دل سوزاندن ندارد، کلی فرصت به او دادم و نکرد.
با احترام
ابراهیم نبوی

Posted by: علیرضا at July 2, 2007 08:52 AM

آقايه نبوي بايد عرض کنم اگه من جاي شما بودم اصلاً به اين موجود نا سالم محل نميدادم ولي خوب به هرحال شما هم از من بزرگ تر هستين و هم باتجربه تر و به قول اون دوستمون دارای وزن سياسي. به هر حال اميد وارم در راهتون موفق باشين و اميد وارم دوستان ديگه شما آدمهای سر شناس سياسي که به قول خودتون ممکنه حتي نظرات شون هم باشما فرق داشته باشه شما رو تنها نذارن و با يک اتحاد بتوانین حساب اين فرد رو برسين و برين سراغ افراد مهم تر از اين. اميدوارم اين شروع يک اتحاد بين همه روز نامه نگاران خراج از کشور باشه

شاید اینطور باشه، ولی من به خودم به عنوان روزنامه نگار خارج از کشور نگاه نمی کنم، من خودم رو جزئی کوچک از بقیه روزنامه نگاران داخل کشور می دانم که حال شان از این بیمار به هم خورده و کاری از دست شان ساخته نیست.
ابراهیم نبوی

Posted by: amir at July 2, 2007 08:45 AM

استاد گرامی

اشکال کار اینجاست که می شود ناگهان اکبر عبدی، سعید حجاریان یا امثالهم را نابود کرد و پته شان را روی آب ریخت، چون بالاخره با این و آن نشستی دارند و سر وسری، که لزوما آشکار شدنش محبوبشان نمی کند. اما حسین درخشان چه نابود کردنی دارد؟ این موجود نه رفیق دارد، نه خانواده، نه شعور که هیچکدام را داشته باشد و از آنها تاثیر بگیرد که بگوییم این طرفی است یا آن طرفی. ابلهی است که از سر بیکاری مطلق وقت زیاد دارد و مغرش آنقدر ظرفیت ندارد که ایده های کوچک را درخود نگه دارد و بر رویش فکر کند تا ببیند درست است یا نه. هر مهملی که به گچدانی می رسد را فورا تف می کند بر روی آن وبلاگ. طرف دیوانه است. بگذار بنویسد.

متاسفانه چنین نیست، باید با او درگیر شد. ما از حیثیت انسانی دفاع می کنیم و ایشان از حیثیتی که ندارد.
ابراهیم نبوی

Posted by: بابک at July 2, 2007 08:12 AM

انسان هاي دون مايه توسط خودشان و اطرافيانشان هميشه به پايين كشيده مي شوند. او چيزي براي از دست دادن ندارد ولي به شخصيت شما لطمه جبران ناپذيري مي خورد چون اين آدم مطمئناً دهانش را باز مي كند و به ياوه سرايي مي پردازد. شما يا بايد او را كاملاً محو كني به نحوي كه ديگر كسي نمامد يا وارد بازي باخت - باخت نشويد.

من با دوستانم عهد کردم که هر آنچه به نام شرافت و نیکی است برای دفاع از حیثیت انسانی خود و دوستانم بگذارم، اصلا از اینکه فکر کنم رجاله کثافتی می تواند و حق دارد حق انسان هایی را که به صلح و آزادی فکر می کنند بگیرد، بیمارم می کند. من قدرت دفاع کردن در مقابل یک حیوان موذی کثیف را دارم و همچنین است قدرت دفاع از بیمارانی که با ایشان همراهی می کنند، تنها مشکل من تا به حال این بود که با ایشان درگیر نمی شدم که حالا می شوم.
ابراهیم نبوی

Posted by: omid at July 2, 2007 08:12 AM

من هم مخالفم . حسين درخشان را الكي مطرح نكنيد . من دلم براش ميسوزه شايد يه روزي خودش بياد وقتي خوب شد در مورد بيماري رواني جديدش بنويسه . ولي فعلا تنهاش بزاريد . بازي گنديه كه دو طرفش باخته . آدم كه با يه رواني وارد اين مقولات نميشه . ولش كنيد تا يه روزي كه حالش خوب شد اونوقت اگر دلمون خواست بهش توجه مي كنيم

دوست عزیز
متاسفانه مجبورم موضوع را مثل یک بیماری که دیگران را آلوده می کند مطرح کنم. ایشان دارد فضای زندگی ما را آلوده می کند. خودش و چهار تا لات و بی سروپا که عملا کلاهبردارند. موضوع تفاوت فکری نیست، ما با کلاهبردار طرف هستیم
ابراهیم نبوی

Posted by: اوس پيمان at July 2, 2007 07:17 AM

اه اه اه باز اسم این کثافت اومد رید تو این سایت، بابا این مرتیکه ذات الجنب داره اسمه گوهش حالمونو بهم می زنه..

می دونم عصبی می شی
ولی فکر کن منتظر عمل جراحی یک غده بدخیم هستی، صبرکن، آروم باش و فکر کن که ممکنه این مشکل حل بشه
ابراهیم نبوی

Posted by: مهراد at July 2, 2007 06:21 AM

داور عزیز امیدوارم که در این راه موفق شوید.

هر چند فکر نکنم آدمی مثل شما که به اصولی معتقد هست بتواند از پس جانوری مثل این که نه دین دارد و نه اخلاق و نه هیچ چیز دیگری که بتواند مانع باز کردن دهانشان شود، بر آید.

شوخی نکن
من از شر موجودی مثل مرتضوی برآمدم، درخشان که چیزی نیست. داورجان رو دست کم نگیر
ابراهیم نبوی

Posted by: آبان at July 2, 2007 06:18 AM

با اینکارها دوباره دارید حسین رو مطرح می کنید. حسین یک مدتی بود به شدت بی خواننده شده بود، خیلی بدون سر و صدا داشت نابود میشد. برای همین هم شروع کرد به شلوغ بازی و تحریک کردن این و اون تا کسی بالاخره جوابش رو بده. سر جریان جدید خورشید خانوم و این جدلی که شما دارید ایجاد می کنید دوباره می آد روی بورس و شنیده میشه. به نظرم از همین جا که بحثتنو شروع نشده یک هیچ به نفع حسین. نتیجه این جنگ شما هر چی باشه، درخشان با دوباره مطرح شدنش برنده این بازیه.

نه دوست من، درخشان داره از سکوت من و کسانی مثل من استفاده و سوء استفاده می کنه، با شرمندگی مجبورم باهاش درگیر بشم
ابراهیم نبوی

Posted by: hooman at July 2, 2007 06:03 AM

نظرات نبوی در بالاترین:

davarkhan حدود ۱۲ ساعت قبل گفت:
من به اندازه تمام بدبختی هایی که در این سالها کشیدم، به اندازه تمام روزهای انفدرادی، به اندازه تمام رنج غربت از دست این موجود شاکی ام

davarkhan حدود ۱۲ ساعت قبل گفت:
دوست عزیز من، من دارم به حسین اخطار می دم که دروغ های خودش رو اصلاح کنه، حسین درخشان یک انسان بر اساس یک اندیشه نیست که نظر داده باشه، یک موجود شهرت طلب و لجن هست که نظراتی را براساس کسانی که او را اداره می کنند منتشر می کند. من به او یک فرصت می دهم، خواهش می کنم اگر برای دفاع از آزادی انسانی از او دفاع نمی کنید، این شک و شبهه ها را نیاورید، اگر دوست داشتید همین جا با هم حرف بزنیم.

davarkhan حدود ۱۲ ساعت قبل گفت:
اصلا اینطور نیست، متاسفانه در اینترنت داره شوخی های وحشتناکی می شه، کسی که برای دفاع از آزادی می نویسه، اصلا شبیه کسی نیست که برای دفاع از استبداد می نویسه، کسی که با یک قدرتمند زورگو طرفه، اصلا شبیه کسی نیست که داره یک زندانی رو که به دلیل اندیشه های آزادیخواهانه اش زندانی است، مسخره می کنه. بحث در همین جاست.

davarkhan حدود ۱۲ ساعت قبل گفت:
ال وای ان عزیز، من بخاطر ترحم و اینکه دیده بودم آخرین بار با چه وضع رقت انگیزی برای حل مشکلش از هر راهی استفاده می کرد، خفه شدم، ولی معنی ندارد که من ساکت باشم و یک موجود بی شرم و بی ادب هرچه می خواهد در مورد کسانی که به عنف و ظلم زندانی هستند، بگوید. شوخی که نداریم. ترحم هم حدی دارد.

davarkhan حدود ۱۱ ساعت قبل گفت:
ال وای ان عزیز! اگر بنا باشد انسان شریفی مثل نراقی یا عبادی یا اسفندیاری تبدیل به سوژه حل مشکل یک آدمی که خودش برای خودش مشکل ایجاد کرده بشود، من نمی توانم در این مورد ساکت بمانم، تا به حال به سفارش دوستان گوش دادم، از امروز گوش هایم را کندم و گذاشتم کنار و تا این مردک را سرجای خودش ننشانم ول نمی کنم.

davarkhan حدود ۱۱ ساعت قبل گفت:
واحه جان! فرقش اینه که من دارم از کسی که داره کتک می خوره دفاع می کنم، این آدم داره از کسی که کتک می زنه دفاع می کنه، می شه فهمید؟ من هرگز تهدید نکرده بودم، ضمنا من تهدید بدی نکردم، من می گم اسناد کثافتت رو جمع کن، من که نمی گم حرف راست نگو، من می گم آدم نفروش، این با حرف آدمی که آدم می فروشه یکی یه؟

davarkhan حدود ۱۱ ساعت قبل گفت:
واحه عزیز
مشکل اینه که حسین داره تمام کسانی رو که زیر فشار بازجویی و زندان هستند می فروشه و همه مون خفه شدیم، از همه بدتر من، من نمی گم بخاطر کدام دوستان واقعا یک ماه خفه شدم، ولی از خودم شرم می کنم. آدمی مثل علی شاکری یا الهه اسفندیاری زندانی باشه و من در مقابل اتهاماتی که حسین و چهار تا فلان دیگه بهش می زنند ساکت باشم؟

davarkhan حدود ۱۱ ساعت قبل گفت:
واحه عزیز!
من از تو خواهش می کنم در حدی که می شناسی از حقوق انسانی دفاع کنی و فرض نکنی کسی که می کشه یا می زنه یا بدنام می کنه با کسی که کشته می شه یا می خوره یا به جور بدنام می شه یکی یه. لطفا این رو رعایت کن. می شه؟

davarkhan حدود ۱۱ ساعت قبل گفت:
واحه عزیز!
از تو عذر می خوام که عصبانی ام و بهت قول می دم در ادامه این درگیری چنین نباشم، چشم، من نه سکوت می کنم و نه اهانت می کنم، به من کمک کن تا این ویروس خطرناک رو از این فضای مجازی که هزاران نفر داریم توش تنفس می کنم و با بوی گند آلوده شده از بین ببریم. دست تو می بوسم.

davarkhan حدود ۱۱ ساعت قبل گفت:
من به یک آدم بی گناه می گم دزد، اون به یک جنایتکار می گه دزد، این ها یکی هستند؟ می شه نزدیک شی با هم بفهمیم؟

davarkhan حدود ۱۱ ساعت قبل گفت:
واحه جان!
لطفا جملات فلسفی رو که هیچ ربطی به موضوع نداره نقل نکن. هر کی با تو نیست چیه؟ من می گم یارو علیه زندانی ای که توی زندانه و دو ماهه ازش خبری نیست داره گزارش می ده، تو برای من سرود انترناسیونال می خونی؟ مگه شوخی داریم؟ من مشکلی ندارم که از درخشان دفاع کنی، ولی دفاع کن، نگو که دفاع نمی کنی، محکم وایستا و دفاع کن. من نمی تونم با ادبیات یک انسان شریف روبروی آقای فاحشه ای بایستم( به خانم ها اهانت نمی کنم) که داره شریف ترین آدم های این کشور رو می فروشه، من تو رو بخاطر خیلی کارهات دوست دارم و بهتره دوست باشیم، باشه؟

davarkhan حدود ۱۱ ساعت قبل گفت:
میلادی جان!
یک عالمه لینک در بالاترین عزیز هست که برای کسانی است که نمی خوان توی این مسایل کاربرهای غیرساده وارد شوند، شما هم وارد بازی ای که دو تا دیگه دارند می کنند و کاری به کاسه ماست شما ندارند نشو، برو عزیزم، اینجا داره دعوا می شه، ممکنه بخوره به شما اذیت شی، برو پسرم

davarkhan حدود ۱۰ ساعت قبل گفت:
واحه عزیز
این خیلی بده که وقتی من ساکت می شم همه دوستان می گن چیزی بگو و وقتی حرف می زنم می گن این ذلیله، این ذلیل دهن ما رو سرویس داره می کنه، این یارو داره به همه چیز اهانت می کنه، وقتی حرف می زنیم می گن نمی دونیم چطوری داره آدم فروشی می کنه، اطلاعات جمهوری اسلامی طبیعتا از اون کمتره، چون حسین با اعتمادی که ماها در این سالها بهش کردیم توی خونه همه ماها اومد و الآن از همه ماها باج می گیره. می شه بفهمی؟ باج می گیره. می گه پول می گیرم تا فلان چیز رو نگم. تمام مشکل ما هم اینه که ماها در روزهای مشکلات او بهش پناه دادیم

davarkhan حدود ۱۰ ساعت قبل گفت:
فرنازی
من معذرت می خوام اگر بد حرف زدم، خواهش می کنم حرفت رو ادامه بده، این یارو آر اس ای ای یا هر چی که هست یه چیزی می گه، شما کارت رو بکن

davarkhan حدود ۱۰ ساعت قبل گفت:
میلادی جانم
دقیقا یادم نیست کجا این نوشتم، ولی دقیقا یادمه چه تصویر ذهنی داشتم که این موضوع به ذهنم رسید.

davarkhan حدود ۱۰ ساعت قبل گفت:
واحه عزیز
من نمی خوام با ایشون دهن به دهن بشم، ساده ترین موضوع اینه که من دوستش دارم، ولی من علی شاکری رو هم که دوست من هست دوست دارم، این دوست مفلوک من داره اون دوست آزاده و شریف منو می فروشه. من حاضرم ساکت بشم، ولی تو حاضری از علی شاکری و هاله اسفندیاری و شادی صدر دفاع کنی؟ من یک ماهه خفه شده بودم، ولی واقعا باور کن که برای من رنج آورترین کار اینه که به جای نوشتن درباره احمدی نژاد درباره درخشان بنویسم و می دونی بدبختی چیه، اینو گذاشتند که ما در موردش حرف بزنیم که درباره الف نون حرف نزنیم، من خیلی منتظر موندم که یکی جواب شو بده، حالا خودم با کمال میل این کار رو می کنم. برای این که می دونم دارم از حقیقت و شرافت انسانی و آزادی و استقلال کشورم دفاع می کنم.

davarkhan حدود ۱۰ ساعت قبل گفت:
من تصمیم دارم چیزهایی رو که نگفتم بگم و به تمام شوخی هایی هم که با من و دوستانم شده به صورت شوخی پاسخ بدم، قضیه ساده است. تا حالا هم دوستان می گفتند حسین بدبخته، بیچاره است، مشکل داره، باهاش برخورد نکن، ولی حالا قضیه جور دیگری است، به نظر من همه باید از موضع دفاع از آزادی، استقلال کشور و احترام به حقوق بشر با ایشون برخورد کنند. همین

davarkhan حدود ۱۰ ساعت قبل گفت:
میلادی!
می دونی! بهرام رادان اونشب گفته بود با من شوخی نکن و من تنها کاری که کردم این بود که کاملا خونسرد کنارش وایستادم، مونده بود چی باید بگه، عوضش آتنه فقیه نصیری که داشت نقش اون خانوم برنده اسکار شده بود رو بازی می کرد، اسمش یادم رفته....

بابا رادیو تهران

2007-07-16T12:09:00.000-07:00

آقا من تقریبا نیم ساعت است دارم سعی می‌کنم به این رادیوی لعنتی تهران گوش بدهم ببینم این رادیو گفتگو چیست که این‌قدر گل کرده است. ولی لامصب‌ها لینک پخش مستقیم آن را معلوم نیست کدام گوری گذاشته‌اند. در وب‌سایت پخش مستقیم که همه چیز هست جز رادیو تهران. توی وب‌سایت رسمی رادیو تهران هم که همه‌ی لینک‌هایش خراب است و آنجا که نوشته «پخش زنده» اصلا کار نمی‌کند. اعصاب نمی‌گذارند برای آدم‌ها. بابا همان اچ.تی.ام.ال عادی‌تان درست کار کند کافی است. فلش را بی‌خیال شوید جان مادرتان!

پاسخ مختصر به نبوی

2007-07-16T00:44:00.000-07:00

مطلب پایین را دیروز برای نبوی فرستادم و خواستم که پایین مطلبی که نوشته است به عنوان پاسخ من اضافه کند که بر خلاف ادعاهایش از آن طفره رفته است. برای همین مجبورم اینجا بگذارمش:

ابراهیم نبوی،

لطفا این پاسخ را در پایین آخرین نوشته‌ات در وبلاگ وزین «دووم دام» ‌منتشر کن.

من بلدم که در پاسخ دادن به اتهامات بی‌پایه‌ای که تو به عنوان یک شخص حقیقی به من می‌زنی چطور به کمک قانون از خودم دفاع کنم.

ولی درباره‌ی اتهاماتی که پیرامون رابطه‌ی کاری و مالی من با «ایران گویا» می‌زنی، بهتر است خود «ایران گویا» اگر سوال یا ابهامی دارد در وب‌سایت رسمی‌اش مطرح کند و جواب بگیرد.

من وقت و انرژی‌ام را از سر راه نیاورده‌ام که بخواهم به هرکسی که از راه می‌رسد و خودش را نماینده‌ی یک شخصیت حقوقی می‌داند پاسخ دهم.

حسین درخشان

پاسخ به آسیه امینی و اتهامات بی‌شرمانه‌اش

2007-07-11T16:54:00.001-07:00

آسیه امینی،

لطفا این جواب را پایین مطلب وبلاگت چاپ کن و گرنه از تو بخاطر تهمتهایت شکایت خواهم کرد.

میفهمم که به عنوان یکی از آدمهای درگیر در پروژههای مورد انتقاد من از نوشتهام عصبانی باشی. ولی به تو و تمام رفقایت هشدار میدهم که اگر بساط تهمتهای بیمدرک و کیلوییتان را جمع نکنید از تکتکتان شکایت خواهم کرد.

ادعای تو درباره خبرچینی من دربارهی دیگران یا دانستن محتوای مکلمات شخصی آنها یک دروغ بیشرمانه است و از تو میخواهم که اگر سندی برای این اتهامات داری رو کنی، وگرنه آنها را از وبلاگت برداری، چون از نظر حقوقی مسوول آنهایی.

شماها حق دارید هر چقدر میخواهید بخاطر مخالفتتان با من فحش بدهید یا استدلال بیاورید. ولی هیچکس حق تهمت و افترا به دیگری را ندارد و برای من جالب است که شما دارید رفتاری را با من میکنید که کیهان با مخالفانش میکند.

حسین درخشان

پاسخ به تهمت‌های بی‌شرمانه نازلی کاموری

2007-07-11T16:50:00.000-07:00

نازلی کاموری،

من در سفرم و فرصت ندارم کل نوشته ات را جواب بدهم. ولی از تو میخواهم که به سرعت تهمت های ناجوانمردانه و بی پایه ات را درباره‌ی رابطه‌ی من با سفارت ایران در پاریس پس بگیری یا اینکه سندی برای آن نشان دهی.

به تو و بسیاری رفقا و همکاران دیگرت که این روزها با بیاخلاقی محض میخواهید من را به صرف عقاید مخالفم سنگسار شخصیتی کنید، توصیه میکنم که اگر خیلی از حرفها و استدلالهای من عصبانی هستید، سعی کنید آنها را با حرف و استدلال پاسخ دهید، نه با تهمتهای این چنینی.

رفتار شماها نشان میدهد که درست مثل رهبر جمهوری اسلامی از یم طرف آن قدر به حقانیت خود اطمینان دارید و از طرف دیگر آنقدر در پاسخ به استدلالهای افراد منتقد یا مخالفتان ضعیف هستید که برای از میان به در کردن او راهی جز تهمتهای بیپایه ندارید. فکر میکنید تخیل من قادر به تراشیدن چنین اتهامات ناجوانمردانهای علیه تکتک شما نیست؟

من بجای تهمت بی سند زدن به شما جوابتان را با استدلال میدهم و اگر هم لازم ببینم از تکتک شما بخاطر بهتانهای بیمدرکتان وکیل میگیرم و در دادگاههای مربوطه شکایت خواهد کرد.

شایعاتی که پخش می‌کنی همه دروغ است. من در تمام عمرم فقط دو بار پایم را در سفارتهای ایران در هر جای دنیا گذاشتهام. یکی حدود پنج سال پیش که نیکآهنگ کوثر من را برای دیدن فاضل لاریجانی به سفارت ایران در اتاوا برد. و یک بار هم در مرحله دوم انتخابات گذشته که به همراه مسعود بهنود و بهزاد بلور به سفارت ایران در لندن رفتم تا رای بدهم.

در نوامبر سال ۲۰۰۵ تنها یک بار به دعوت صاق خزاری که آن موقع سفیر ایران در پاریس بود به اقامتگاه سفیر (و نه سفارتخانه) در پاریس رفتم و بعد از آن نه تنها هیچ رفت و آمدی که هیچ تماسی هم با سفارت یا حتی با کارمندانش هم نداشتهام.

احتمالا منبع شایعهای که تو حتی جرات نداری بگویی از چه کسی شنیدهای هم آدم خیالپردازی مانند نوریزاده باید باشد.

در ضمن تو با رواج دادن شایعه هم مسوولیت حقوقی از شانهاات برداشته نمیشود. من چه پابلیک باشم یا نباشم، یک شخص حقیقیام و حقوقم دربرابر افترا و تهمت هیچ فرقی با حقوق دیگران ندارد. الکی ادای حقوقدانها را اینجا برای ما درنیاور لطفا.

من هرگز به تو نگفتم که نرفتنم به فلسطین بخاطر این است که اسراییلیها را ناراحت نکنم. این یک دروغ بزرگ است و من باور نمیکنم که تو با دوستت چنین رفتاری میکنی. (فکر کنم بهتر است دیگر اصولا با تو حرف نزنم که اینجوری دروغ و دول تحویل مردم ندهی!) دلیل نرفتن من به مناطق اشغالی این بود که دوست لیسا گلدمن که خودش عرب اسراییلی است قرار بود ما را ببرد به رامالله. ولی بعد که فهمید من ایرانیم گفت که تضمینی نیست که اصلا اجازه بدهند بروم یا اینکه اگر رفتم اجازه دهند برگردم به اسراییل تا به پرواز برگشتم برسم. گفت ریسکش خیلی خیلی زیاد است و نمیتواند ما را با خود ببرد.

کدام بقال می‌گوید ماست من ترش است

2007-07-11T13:15:00.000-07:00

من در سفرم و درست نتوانستم هنوز تمام تهمت‌نامه‌های دوستان سابق و دشمنان تازه‌ام را بخوانم. ولی برایم جالب است که تمام اینهایی که به من حمله کرده‌اند خودشان از این یوروها در طی این سالها کلی سود برده و می‌برند و بطور مستقیم در این پروژه‌های مورد انتقاد من نقش داشته‌اند.

بنابراین خیلی طبیعی است که این طوری رگ‌گردنی بشوند و هر چه از دهانشان درمی‌آید بگویند، چون استدلال من دقیقا بر خلاف منافع مادی و معنوی شخصی آن‌هاست. (خودمانی‌اش اینکه کدام بقالی می‌گوید ماستشترش است یا کدام سوسکی هست که مادرش قربان‌صدقه‌اش نرود؟)

هرچند که من همیشه گفته‌ام که منبع پول نیست که باعث می‌شود این پروژه‌ها به آمریکا سود برسانند یا به مردم ایران. بلکه محتوای پروژه و طرز عملکرد مجریانش این را تعیین می‌کنید. (برای اطلاعات بیشتر نوشته‌ی قدیمی‌ام را در همین باره بخوانید.)

متاسفم که تک‌تک این اصلاح‌طلبان قلابی دارند این روزها دارند شخصیت واقعی و میزان پایبندی‌‌شان را به حقوق مدنی مخالفانشان نشان می‌دهند؛ برای خودم که روزی به آنها امید و علاقه داشتم و برای اصل ایده‌ی اصلاح‌طلبی که توسط این آقایان و خانم‌ها ربوده و بدنام شده است.

این را فعلا داشته باشید تا وقتی که فرصت کنم و یک‌تنه جواب تک‌تم این همه آدم را بدهم.

پیش از پخش «اعترافات»

2007-07-10T05:37:00.000-07:00

فارس نیوز خبر داده که «اعترافات» هاله اسفندیاری و کیان تاجبخش و رامین جهانبگلو سه شنبه و چهارشنبه شب در ساعت نه و نیم به وقت تهران از شبکه یک تلویزیون پخش خواهد شد.

قبل از اینکه ببینم آقایان و خانم‌ها چه گفته‌اند، می‌‌خواهم با تشریح یک نمودار منطقی ساده شما را کمی به فکر کردن فراتر از کلیشه‌های ذهنی موجود دعوت کنم.

درباره‌ی این جور اظهارات دو متغیر مهم وجود دارد که به ما کمک می‌کند بهتر بتوانیم آنها را تحلیل و در نهایت ارزش‌گذاری کنیم: ۱) در اثر اجبار گرفته شده‌اند یا نه؟ ۲) با واقعیت بیرونی مطابق‌اند یا نه.

این دو متغیر چهار حالت فرضی به وجود می‌آورند که در جدول پایین می‌بینید:

	آزادانه بیان شده‌اند	تحت فشار بیان شده‌اند
با واقعیت بیرون مطابق‌اند	الف	ب
برخلاف واقعیت بیرون‌اند	ج	د

فهمیدن حالت‌های الف و ب ساده است. حالت الف یعنی راست گفتن آزادانه و حالت ب یعنی دروغ گفتن آزادانه. قضاوت درباره‌ی این دو حالت هم ساده است.

چیزی که ما معمولا اعتراف اجباری می‌‌خوانیم در واقع حالت‌ «د» است. یعنی اظهاراتی که تحت فشار گرفته شده باشند و با واقعیت بیرون هم تطابق نداشته باشند.

ولی حالت «ج» ما را از نظر اخلاقی سردرگم می‌کند. یعنی اگر کسی تحت فشار حرف راستی را گفت، چطور باید با آن برخورد کنیم؟

برای مثال اگر هاله اسفندیاری حرف‌هایی زده باشد که ما بتوانیم تطابق آنها را با واقعیت بیرونی تایید کنیم، ولی آن‌ها را تحت فشار روانی و فیزیکی زده باشد، تکلیف چیست؟

به نظر من منطق ایجاب می‌کند که این دو مساله را جدا از هم ارزش بگذاریم. یعنی به صرف آزادانه حرف زدن یک نفر نمی‌توان حرف‌هایش را راست خواند و باید بطور مستقل آنها را با واقعیت بیرونی مقایسه کرد تا راست بودنشان یا دروغ بودنشان را فهمید. همین‌طور نمی‌توان بطور اتوماتیک اظهارات کسی را که تحت فشار چیزی گفته است دروغ دانست. بلکه دروغ بودن آنها فقط در حالتی اثبات می‌شود کهبا واقعیت بیرونی تطابق نداشته باشد.

البته این بحث اصلا از دیدگاه حقوقی نیست، چون از دید قانون تقریبا تمام کشورها از جمله ایران، اظهاراتی که تحت فشار بیان شده باشند هیچ ارزشی برای قاضی ندارند و قاضی تنها بر اساس شواهد و واقعیت بیرونی درباره بی‌گناهی یا مجرم بودن یک متهم قضاوت کند.

با همین استدلال، به نظرم پخش تلویزیونی این اظهارات اگر همراه با توضیح مفصل درباره‌ی شواهد و واقعیت‌های بیرونی نباشد، تاثیر مخربی دارد.

اگر جمهوری اسلامی می‌‌خواهد مردم را قانع کند که بی‌خودی کسی را دستگیر و متهم نکرده است، بهتر است یا شرح جلسات دادگاه را پخش کند، یا دادستان پرونده را در یک مناظره تلویزیونی زنده بنشاند روبروی وکیل متهم و با زبانی بی‌طرف و خالی از پروپاگاندا و با اتکای صرف به شواهد موجود، اتهام‌های اعلام‌شده به متهمان را توضیح بدهد.

فردا اگر هاله اسفندیاری بیاید و در تلویزیون هزارتا حرف راست و مطابق با واقعیت هم در تلویزیون بزند، مردم تنها به خاطر اینکه با خود می‌گویند این حرف‌ها را تحت فشار زده تمام حرف‌هایش را نادیده می‌گیرند و دروغ می‌پندارند.

هدف جمهوری اسلامی باید این باشد که مردم ببینند نقشه‌های آمریکا برای سرنگون کردن حکومت ایران (و کوبا و ونزوئلا و روسیه و...) جدی است و زاییده تئوری‌های توطئه نیست. ولی با این روشی که استفاده می‌کنند دقیقا به هدف‌شان ضربه می‌زنند. بابا کی می‌‌خواهید کمی پابلیک دیپلوماسی یاد بگیرید آخر؟

داوطلبان میلیونر

2007-07-09T14:12:00.000-07:00

اولا که هنوز معلوم نیست خبر سنگسار خودسرانه مرد تاکستانی در یک ده دور افتاده واقعی است یا نه. چون هنوز از هیچ منبع رسمی تایید نشده و شاهد همه هم یا دم‌های خودشان است یا دوستانشان. (منبع ادوار نیوز میدان است، منبع میدان اعتماد ملی، منبع اعتماد ملی هم بروبکس میدان) هیچکس هیچ کسی که بتواند با قطعیت ادعا کند طرف سنگسار شده و نه اعدام وجود ندارد. و اگر به من باشد که می‌گویم حالا اصل مرگ این مرد هم هنوز سند و منبع درست و حسابی ندارد. برای همین مثلا خیلی‌ها از جمله بی.بی.سی خبر آن را هنوز نداده است.

بعد اینکه به فرض سنگسار شدن او، مشخص می‌شود که قاضی آن شهر کوچک که این خانم‌های می‌گویند حکم سنگسار را اجرا کرده بدون شک هشدار دیده‌بان حقوق بشر را به زبان انگلیسی هنوز نخوانده است تا متوجه شود چقدر آدم بدی است.

در نتیجه دفعه‌ی بعد بهتر است خانم‌ها و آقایان شیک و مامانی معترض ما اگر خیلی دلشان می‌خواهد به قضات محلی فشار بیاورند، بجای آزردن انگشتاهشان در فرستادن چهار تا ایمیل به سازمان‌های حقوق بشر ساکن نیویورک و واشنگتن و تلفن و فاکس و ایمیل زدن به دفتر سوپر های‌تک دادگستری تاکستان، باسن مبارک را از صندلی بلند کنند و تک پا بروند تاکستان و آنجا حسابی و هر قدر می‌توانند به قاضی فشار بیاورند.

البته می‌دانم حالا که دیگر راهی تعطیل شده و خرج این سفرهای دوستان «داوطلب» ما دیگر از هیفوس نمی‌رسد، انگیزه ندارند این هم ه راه بکوبند و بروند تاکستان و اگر حداقل جلوی ماجرا را نتوانستند بگیرند، ببینند ماجرا چیست. که چی بشود آخر؟ کنشگر «داوطلب»‌ که نمی‌شود مفت و مجانی و صلواتی کار کند.

در آمریکا داوطلب به کسی می‌گویند که ساعاتی در هفته را برای کارهای عام‌المنفعه یا کمک به گروه‌های اجتماعی و سیاسی مورد علاقه‌اش بدون اینکه هیچ پولی بگیرد وقت می‌گذارد و خوشحال است که توانسته به جامعه‌اش چیزی اعطا کند.

«کنشگر داوطلب» در ایران یعنی کسی که به دلار و یورو، ده برابر حقوق یک معلم تمام وقت، و برای کمک به پروپاگاندای ضد ایرانی رسانه‌های آمریکا پول می‌گیرد و به محض قطع حقوقش هم دیگر دست و دلش به کار نمی‌رود.

متاسفم که این قدر تلخ و با طعنه نوشتم. ولی تعارف نداریم دیگر، خودمان خوب می‌‌دانیم چکاره‌ایم.

چرا با بالاترین خداحافظی می‌کنم

2007-07-07T18:14:00.000-07:00

ایده‌ی «خرد توده‌‌ها» (Wisdom of the crowds) فلسفه‌ی پشت بسیاری از نرم‌افزارهای اینترنتی تازه مانند تکنوراتی، دیگ و ردیت و شبیه به آن است. ولی این فلسفه، بر خلاف ظاهر دموکراتیکش، خودبخود به نوعی از دیکتاتوری اکثریت تبدیل می‌شود.

اما «بالاترین» که با همین فلسفه «خرد توده‌ها» ساخته شده، بخاطر اشتباهاتی در الگوریتمش در عمل به چیزی بدتر از دیکتاتوری اکثریت تبدیل شده است. به چند دلیل:

- سوءتفاهم کاربران درباره رای منفی و مثبت: رای مثبت از نظر طراحان بالاترین یعنی ارزش یا اهیمت یک لینک. رای منفی یعنی اینکه لینک مورد نظر قانونی را شکسته است. ولی بخاطر اینترفیس غلط، جوری که کاربران به آن واکنش نشان می‌دهند این است که رای مثبت یعنی با محتوای آن لینک موافقند و رای منفی یعنی با محتوای آن مخالفند.

- ارزش دوبرابر رای منفی نسبت به مثبت: رای ندادن یعنی یک واحد مخالفت با اهمیت یک لینک. رای مثبت دادن مساوی یک واحد موافقت با اهمیت آن است. ولی رای منفی دادن یعنی دو واحد مخالفت با یک لینک. برای همین برای از بین بردن اثر هر رای منفی، دو رای مثبت لازم است. در صورتی که برای خنثی کردن یک رای مثبت، تنها یک منفی کافیست. در نتیجه ارزش رای منفی دوبرابر رای مثبت است و اگر مخالفان یک لینک حتی نصف تعداد مخالفان آن باشند ارزش آن را در صفر نگه می‌دارند.

- حذف شدن تنها با چند رای منفی: در نتیجه دو اصل بالا، حذف لینک پس از کاهش ارزش آن به چهار یا پنج واحد زیر صفر آن در نتیجه دو اصل بالا خیلی آسان اتفاق می‌افتد
. کافیست در دقایق اولیه‌ی فرستاده شدن یک لینک سه، چهار نفر با باندبازی و اقدام هماهنگ، با توجه به ارزش دوبرابر لینک منفی، آن را به منفی چهار یا پنج برسانند و به کل حذف کنند. حتی اگر، به فرض، محتوای آن لینک در صورت دیده شدن بیشتر توسط کاربران بیشتر می‌توانست با وجود همان رای‌های منفی به صفحه اول برسد.

- فیلتر شدن: بخاطر فیلترینگ عمده‌ی کاربران بالاترین از خارج از ایران می‌آیند و در نتیجه از نظر آماری درصد بزرگی از آنان دیدگاه مشخص و نسبتا همگونی نسبت به مسایل چون احمد‌ی‌نژاد، جمهوری اسلامی، حقوق بشر، آمریکا، و حمله نظامی به ایران دارند. همین باعث می‌شود که وقتی لینک‌هایی درباره‌ی این مسایل مورد توافق نسبی اکثریت کاربران فرستاده می‌شود، واکنش اکثریت به آن قابل پیش بینی است. اگر لینکی در مخالفت با احمدی‌نژاد باشد به طورتصاعدی امتیاز بالا می‌گیرد، و اگر در موافقت با احمدی‌نژاد و مخالفت با نظر اکثریت باشد به سرعت با گرفتن چند رای منفی از اکثریت حذف می‌شود.

این چهار واقعیت باعث شده که یالاترین که می‌توانست مثل دیگ و ردیت حداقل یکجور دیکتاتوری اکثریت باشد، تبدیل شود به یک جور سنگسار اینترنتی اقلیت. با توجه به گرایش‌های سیاسی اکثریت در بالاترین، نتیجه‌ی عملی آن این است که بر خلاف ظاهر دموکراتیکش در عمل به تریبون خبری‌ای کاملا یک طرفه تبدیل شود.

من مدتی بود به امید اینکه بتوانم حرف‌های مخالفان عقایدم را بشنوم و با آنها تعامل آسان‌تری کنم از «بالاترین» استفاده می‌کردم. ولی الان به این نتیجه رسیده‌ام که سه اشکال اولی که در بالا ذکر کردم باعث شده است که فضای بالاترین روزبه‌روز بیشتر به یک سنسگار اینترنتی شبیه شده است و تنها کاری که در این فضا نمی‌توان کرد گفتگوی عادلانه و سازنده است.

در نتیجه من همینجا با «بالاترین» خداحافظی می‌کنم تا زمانی که با رفع سه اشکال اول حداقل برسد به دیکتاتوری اکثریتی که در تمام وب‌سایت‌های آمریکایی مشابه آن وجود دارد. حداقل در دیکتاتوری اکثریت آدم را سنگسار اینترنتی نمی‌کنند.

دربافت حقوق معوقه از «روز» و پاسخ به اتهامات سیدهای کوثر و نبوی

2007-07-07T04:53:00.001-07:00

خب، بالاخره چک حقوق عقب‌افتاده‌ی من از «روز» پس از کلی کش و قوس رسید و من هم دیروز گذاشتمش به حسابم.

در این مدت اتهامات ناجوانمردانه‌ای از طرف دو سید کارمند روز (سید نبوی و سید کوثر) به من وارد شد که من صبر کردم مسایل که تمام شد جواب بدهم.

اول خلاصه بگویم که اصل ماجرا این بود که من پس از اینکه بیش از شش ماه حقوقم را به عنوان مسوول فنی وب‌سایت نگرفته بودم و پس از حدود یک سال کار هنوز هم یک قراداد یا موافقتنامه کتبی هم نداشتم، به مدیر عامل «ایران گویا» برای چندمین بار به این وضعیت اعتراض کردم. ولی در جواب، آقای مدیرعامل اما و اگر آورد و اصل میزان طلب من را زیر سوال برد و برای قرارداد هم مرا به آینده موکول کرد.

در نتیجه، من که ماه‌ها از جیب خودم هزینه میزبانی و دیگر هزینه‌های مربوط به آن وب‌سایت گنده را داده بودم دست از کار کشیدم و اعتصاب کردم و صفحه‌ی اول وب‌سایت را قطع کردم.

از اینجا بود که یک دفعه حمله‌ها و اتهامات شروع شد، آن هم از جانب کسانی که در اروپا و آمریکا زندگی می‌کنند و می‌دانند که اگر یک روز پول آب و برق و اینترنت یا حتی میزبانی وب‌سایت‌شان را ندهند، سرویسی که می‌گیرند بدون تعارف قطع خواهد شد و بعدا باید برای وصل مجدد آن گهگاه جریمه هم بپردازند.

یک دفعه اتهامات شروع شد از چپ و راست که درخشان چون عامل رژیم و همکار شریعتمداری است عمدا در کار «روز» اختلال کرده تا در آستانه انتخابات خبرگان به جریان اصلاح‌طلبی (بخوانید شاخه‌ی رفسنجانیست اصلاح‌طلبان) لطمه بزند. درواقع شروع کردند به شایعه کردن که نیت من از این اعتصاب سیاسی است، در صورتی که خودشان هم می‌دانستند که این یک اتهام ناجوانمردانه به کسی است که حقوقش را برای ماه‌ها نداده‌اند و از امضای قرارداد هم با او اجتناب کرده‌اند.

بعد از آن موسسه هیفوس که در واقع تامین کننده مالی «روز» است به عنوان میانجی وارد ماجرا شد. هیفوس بلافاصله حق را به من داد و به «ایران گویا» دستور داد که حقوق عقب‌افتاده‌ی مرا بدون هیچ پیش‌شرط و عذر و بهانه‌ای بپردازد.

ماه‌ها طول کشید تا یک سوءتفاهم بر سر میزان دقیق طلب من (که ناشی از شیوه پرداخت بدون رسید و مدرک و هياتی ایران‌گویا بود) به کمک بانک‌های دو طرف و هیفوس حل شد.

ولی ایران‌گویا یک دفعه بهانه آورد که قبل از پرداخت حقوق عقب‌افتاده‌ی من باید دومین‌های زاپاس «روز آن‌لاین» و نیز آرشیو مطالب را دریافت کند.

من تنها از روی حسن نیت و بدون اینکه از نظر قانونی ملزم به دادن اینها باشم (چون همانطور که گفتم ایران‌گویا با من از امضای قراداد خودداری کرده بود) تصمیم گرفتم برای فیصله دادن قضیه این دو مورد را هم که خواسته‌اند، بر خلاف حق قانونی‌ام، به آنها بدهم.

از دیدگاه حقوقی ، بخاطر نبودن قرارداد بین ایران‌گویا و من، تمام منابعی و سرویس‌هایی که در اختیار من بود و به نام شخصیت حقیقی من حسین درخشان و توسط من خریداری شده بود، بود درواقع تحت مالکیت من به حساب می‌آمد. این رویه‌ای عادی در دنیا است و فقط انگار رفقای ما هستند که حتی خارج از ایران هم هنوز عادت دارند همه چیز را با چاکریم، مخلصیم و دمت گرم و خلاصه هياتی به پیش ببرند.

در واقع از نظر قانونی تمام چیزهایی که آقایان از من خواستند درواقع تحت مالکیت من بود و حق من بود که آنها را برای خودم نگه دارم. بخصوص که آقایان با ناجوانمردی پس از اعتصاب من بجای اینکه به درخواست‌های اولیه من راجع به حقوق عقب‌مانده و قراداد عمل کنند، کارم را از من گرفتند و دادند به یکی دیگر. ولی خب، باز هم چون قراردادی در کار نبود، من هم نمی‌توانستم از نظر قانونی انتظاری داشته باشم.

به هر حال ایران‌گویا چک حقوق عقب‌افتاده مرا به هیفوس داد و من هم آرشیو و دومین‌های تحت مالکیتم را به هیفوس دادم و پس از امضای یک موافقت‌نامه درباره‌ی اینکه طرفین هیچ ادعای دیگری ندارند، ماجرا تمام شد. آنها آنچه را که خواستند گرفتند و من هم حقوق عقب‌افتاده‌ام را دریافت کردم.

نکته بسیار مهم این که ایران‌گویا هرگز لیست مشترکان ایمیلی «روز» را که باز هم تحت اختیار من و به نام شخص من (و نه بعنوان نماینده ایران‌گویا) بود از من نخواست و با پایان یافتن اختلاف موجود، این فهرست در مالکیت من مانده است. در نتیجه من، به عنوان مالک فعلی لیست، هر جور که بخواهم می‌توانم از آن استفاده کنم، چون صاحب آن هستم. ولی در عین حال هر کس مایل است می‌تواند خیلی ساده اشتراکش را به آن قطع کند.

اما اتهامات سخیف و ناجوانمردانه سید کوثر و سید نبوی درباره‌ی حق‌السکوت گرفتن یا باج‌گیری کردن من کاملا بی‌پایه و حتی وارونه کردن واقعیت است.

اولا چیزی که این آقایان --بدون اینکه در ایران‌گویا کاره‌ای باشند-- به عنوان حق‌السکوت یا گروگان‌گیری نام می‌بردند، درواقع حقوق عقب‌افتاده من است و نه یک سنت بیشتر.

ثانیا اگر کسی باج گرفته‌ باشد یا بلک‌میل کرده باشد، درواقع ایران گویا است که حقوق معوق من را بلوکه کرده بود تا به زور بتواند چیزهایی را که بخاطر بی‌مبالاتی مدیرعاملش در امضا نکردن قرارداد، ادعایی بر تملک‌شان نداشت، از من بگیرد. درنتیجه کسی که این وسط باج گیری می‌کرد ایران‌گویا بود، نه من.

البته سید نبوی --که این روزها انگار تعادل عقلانی و احساسی‌اش را از دست داده‌است و هر ۲۴ ساعت یک‌بار حرف‌ها و اوتیماتوم‌های خودش را زیر پا می‌گذارد-- اتهام‌های گنده‌ی دیگری هم بر اساس ذهن بچگانه و فرافکن خودش در این چند ماه به من زده است که می‌دانم چطور در قبال آنها از خودم دفاع کنم.

محو کردن مخالف نشان ضعف است

2007-07-07T04:49:00.000-07:00

از توقیف موقت دوباره هم‌میهن ناراحتم. هرچند که به نظرم کل ماشین تبلیغاتی-مطبوعاتی رفسنجانی از فرط تنفر روسایشان از احمدی‌نژاد (بخاطر اینکه بساط بخور بخورشان را تا حد زیادی جمع کرده است) و تیم لاریجانی افتاده‌اند بغل جورج بوش و حرف‌های ریچارد پرل و دوستانش را تکرار می‌کنند.

اما تعطیل کردن یک روزنامه کاری کاملا نادرست و غیر قابل توجیه است. مگر اینکه مثلا در عمل مشروعیت حکومت را زیر سوال ببرد و مردم را به شورش دعوت کند.

من خودم طعم بایکوت و فیلتر شدن را این روزها از همه طرف (چه جمهوری اسلامی، چه رفسنجانی‌چی‌های خارج‌نشین) می‌چشم و می‌دانم که خفه کردن یک صدا بخاطر صرف مخالف بودن با آن چقدر کار غلط و غیرانسانی‌ای است.

من هم با بیشتر روش و جهت‌گیری سیاسی «هم ميهن» و «آفتاب» و «روز» و «اعتماد» و شبیه اینها مخالفم و حتی در بسیاری موارد آنها را به ضرر دستاوردهای انقلاب ایران و جمهوری اسلامی می‌دانم، ولی با توقیف کردنشان کاملا مخالفم. خفه کردن یا محو کردن مخالف فقط نشانه‌ی ضعف آدمهاست.

دیروز مصدق، امروز احمدی‌نژاد

2007-07-07T04:18:00.000-07:00

چند وقت پیش از روی کنجکاوی شروع کردم به جمع کردن و خواندن مقاله‌های نیویورک‌تایمز درباره‌ی مصدق، ملی شدن نقت، و کودتای ۲۸ مرداد. باورتان نمی‌شود که چه شباهتهای عجیب و غریبی بین زبان و استدلا‌ل‌هایی که همین روزنامه و نئولیبرال‌های مشابه ایرانی‌اش امروز درباره‌ی برنامه‌‌ی اتمی آن استفاده می ‌کنند پیدا کردم با زبان و استدلالی که در زمان مصدق به کار می‌بردند.

خودتان باید این مقاله‌ها را بخوانید تا ببینید همان لحن تحقیرآمیز را که الان درباره‌ی احمدی‌نژاد بکار می‌برند درباره‌ی مصدق هم استفاده می‌کردند.

آن زمان می‌گفتند مصدق شارلاتانی پوپولیست و دیکتاتور و بازیگری احساسات‌زده با عقایدی احمقانه و آخرالزمانی است، امروز هم همین حرفها را درباره‌ی احمدی‌نژاد می‌زنند.

آن موقع می‌گفتند ملی کردن نفت سیاستی احمقانه و تصمیمی از سر تنفر کور از غرب است و ایران باید به مسایل مهمترش فکر کند. الان هم همین حرفها را می‌زنند یا در دهان ابلهان بی‌سوادی مثل شیرین عبادی و گنجی می‌گذارند.

مثلا سرمقاله‌ی تازه بوستون گلوب را که توسط همان ناشر نیویورک‌تایمز در ایالت ماساچوست منتشر می‌شود بخوانید تا بعد مشابه آن را از سال‌های ۱۹۵۰ برایتان بياورم.

حالا به زودی اصل انگلیسی جند تا از این مقاله‌ها را نشانتان می‌دهم تا خودتان با چشم خودتان ببینید تا باور کنید این شباهت چقدر جدی است. البته سعی می‌کنم برای فکاهی‌نویس همه‌فن‌حریفمان آقای پروفسور نبوی هم یک نسخه‌ی ترجمه‌شده به آذری تهیه کنم تا شاید ایشان هم متوجه این شباهت‌ها بشود.

پاسخ به خورشید خانوم

2007-06-26T15:09:00.001-07:00

صنم عزیزم،

ممنونم که با سوال‌هایت فرصتی به من دادی تا منظورم را بهتر توضیح دهم.

ولی قبلش بهتر بود به عنوان یک توضیح درباره‌ی رابطه‌ی مالی و سازمانی خودت را با این کمپین و شادی صدر ذکر می‌کردی. چون مخاطب ما حق دارد که بداند منافع احتمالی هرکدام از ما از این تبادل نظر چیست تا بهتر بتواند قضاوت کند.

پرسیده‌ای:

۱) تو از کجا خواب نما شده بودی که نامه شاهرودی در راهه؟!

من خواب‌نما نشده‌ام. از وب‌سایت «میدان» خودتان این خبر را خواندم که:

با وجود احتمال دستور توقف حکم از سوي رييس قوه قضاييه، دادگستري تاکستانمقدمات اجراي سنگسار را فراهم مي کند
با وجود اينکه دفتر رييس قوه قضاييه در نامه اي به دادگستري تاکستان دستور احتمالي توقف حکم سنگسار را داده است، روابط عمومي دادگستري تاکستان اعلام مي کند: در حال آماده کردن مقدمات اجراي حکم سنگسار هستيم.
يکي از مقامات مسئول در دفتر شاهرودي اعلام کرده است که "ما آخرين دستور را به دادگستري تاکستان ابلاغ کرده ايم و متن نامه ي ارسال شده خوب و اميدوار کننده است."
وي در پاسخ به پرسش خبر نگار در مورد محتواي نامه گفته است که از دادگستري تاکستان محتوي را پي يگري کنيد. اما تاکيد کرده است که متن نامه خوب و اميدوار کننده است.
در تماسي که بلافاصله با يکي از مقامات دادگستري تاکستان گرفته شد، وي به خبرنگار گفته است که تا کنون به دست ما چيزي نرسيده و ما طبق آنچه قبلا اعلام شده در بهشت زهراي تاکستان آن دو تن را سنگسار خواهيم کرد.
در عين حال روابط عمومي دادگستري تاکستان اعلام کرده است که در حال آماده کردن مقدمات اجراي حکم هستند.

۲) چرا اگه نگران وجهه ایران و توطئه نئوکان ها برای حمله به ایران هستی، کاری نمی کنی که سنگسار از قانون ایران حذف شه که همه جا آبرومون نره با وجود قانونای این جوری؟ اگه ضد قدرت هستی، چرا قدرت "محلی" رو نقد نمی کنی؟ به هر حال وجود نقض قانون بشر تو ایران خودش یه بهانه ای هست برای اینکه وقتی حرف از اصلاح بزنی یه عده بهت بتوپن و بگن این رژیم اصلاح پذیر نیست! یعنی وجود انواع و اقسام نقض حقوق بشر خودش می تونه عامل براندازی باشه، پس یعنی تو براندازی، نه؟!

آرزوی من است که نه تنها سنگسار، بلکه هر قانون دیگری که باعث تبعیض بین حقوق زنان و مردان می‌شود،‌در هر سطحی، نابود شود. از همین زاویه، همان‌طور که همیشه گفته‌ام، من یک فمینیستم و به آن هم افتخار می‌کنم.

اما تو و رفقایت که من هم همیشه حمایتتان کرده‌ام خوب می‌دانید که قانون چیزی است که در مجلس تغییر می‌کند و اگر شما مثل دوستانتان در کمپین یک میلیون امضا دنبال نافرمانی مدنی نباشید (که می‌دانم نیستید) قاعدتا می‌دانید که سه راه برای این کار وجود دارد: یا خود نماینده‌های مجلس طرح می‌‌دهند، یا قوه قضاییه به مجلس پیشنهاد می‌دهد، یا دولت به مجلس لایحه می‌دهد.

همه می‌‌دانیم که بسیاری از مقامات بالا‌ی جمهوری اسلامی، از جمله رییس قوه قضاییه با حکم سنگسار به شدت مخالف است .هر چند فعلا آقای شاهرودی از اختیارات قانونی‌اش برای متوقف کردن آن استفاده می‌کند، ولی خودش هم خوب می‌داند که تا وقتی مجازات سنگسار از متن قانون بیرون نیاید، ریشه‌کن نمی‌شود و همیشه احتمال دردسرهای این چنینی در شهرهای کوچک هست.

ولی مگرندیدی که همین چند روز پیش قوه قضاییه اعلام کرد که دارد پیشنهادی به مجلس می‌دهد که قانون اعدام نوجوانان را به کل تغییر دهد تا بتواند این رویه غیرانسانی را به کل ریشه‌کن کند؟

حرف من این است که این کمپین‌های رسانه‌ای این چنینی که معمولا رقبای شما در جنبش زنان راه می‌اندازند و شما هم در کمال تعجب این هفته انجام دادید، هیچ ربط منطقی‌ای به روند تغییر قانون ندارد و حتی تاثیر منفی روی آنها می‌گذارد.

متاسفانه مثل بسیاری از «اصلاح‌طلبان»‌ این روزها، شما هم منافع فردی و گروهی و حزبی خودتان را به منافع کشور و مردمتان ترجیح دادید: با اینکه خودتان گزارش کردید که حکم شاهرودی مبنی بر توقف سنگسار به دادگستری محل ابلاغ شده و احتمال اجرای حکم سنگسار تحت چنین شرایطی تقریبا صفر است، به کمک رفقای نئولیبرال‌تان در سازمان‌های حقوق بشری آن کمپین رسانه‌ای جهانی را در عرض ۲۴ ساعت به راه انداختید و مغز صدها میلیون نفر دنیا را، درست شبیه کاری که مجاهدین خلق می‌کند، پر کردید از دو کلمه‌ی سنگسار و ایران. در حالی که می‌دانستید که فردایش که خبر لغو سنگسار اعلام شود دیگر هیچکدام از رسانه‌های نوحافظه‌کار یا نولیبرال (که تو و دوستانت ظاهرا از این گروه دوم بی‌خبرید) علاقه‌ای به پخش آن نشان نمی‌دهند یا لااقل به اندازه‌ی مساوی به آن نمی‌پردازند.

این کمال بی‌اخلاقی و منفعت‌پرستی گروهی همه‌ی شما بود و متاسفم که بگویم حتی گروه رقیب‌تان هم در جنبش زنان تا حالا شبیه به آن را انجام نداده بود. بجای اینکه به من تهمت و برچسب بزنید کلاه خودتان را قاضی کنید و برگردید و اشکال کارتان را ببینید و از آن درس بگیرید.

من همیشه با ساختار قدرت داخلی جنگیده‌ام و خودت میدانی که مثلا راجع به سانسور اینترنت چند سال است دارم فعالیت می‌کنم. ولی از مدتی پیش که به ساختار پیچیده‌ی قدرت بزرگتر یعنی امپراطوری آمریکا پی برده‌ام حواسم هست که این جنگ با ساختار کوچک‌تر قدرت، منجر به کمک به ساختار کوچکتر نشود.

برای همین هم سعی کردم کمی درباره‌ی آن فکر کنم و برای همین بود که به این نتیجه رسیدم که:

اولا گفتمان حقوق بشر و دموکراسی را امپراطوری آمریکا مدت‌هاست که ربوده است و خیلی سخت است که کاری راجع به ایران و کوبا و ونزوئلا و چند کشور دیگر در این دو گفتمان کرد که بیشتر به نفع مردم داخل این کشورها و مقاومت‌شان در برابر قدرت داخلی شود تا به سود ساختار قدرت غالب امپراطور.

ثانیا تنها حالتی که می‌توان با قدرت داخلی جنگید و در عین حال از کمک کردن به قدرت امپراطوری پرهیز کرد این است که آن را در مقیاسی داخلی،‌ به زبان فارسی و به شکلی غیررسانه‌ای و غیر خیابانی تعریف کرد و انجام داد. (من با الهام از ایده‌ی روشنفکر اورگانیک آنتونیو گرامشی اسم این جور پروژه‌ها را اورگانیک می‌گذارم، با جرقه‌ای که دوستم سیاوش در ذهنم انداخت.)

مثلا کمپین «منشوری از آن خود» شما یک نمونه‌ی عالی از پروژه‌ای اورگانیک است در گفتمان حقوق بشر. ولی برعکسش، پروژه‌ی «یک میلیون امضا» بهترین نمونه برای یک پروژه‌ی غیراورگانیک حقوق‌بشری است که همان‌طور که خودت می‌بینی این روزها تلویزيون صدای آمریکا دیگر بیشتر دنبال تبليغ آن است تا پروین اردلان و نوشین احمدی خراسانی.

۳) چرا وقتی که هاله اسفندیاری زندانه و دستش کوتاهه از تلاش هایی که براش می شه و کنترلی روشون نداره، می ری می گردی ببینی کی داره برای آزادی اش تلاش می کنه و تو بوغ و کرنا می کنی که فلان شخص مثلا طرفدار جنگ عراق بوده و اینا؟ چرا به خاطر اجندای خودت پرونده هاله اسفندیاری رو که به هر حال نقشی نداشته تو دعوت از آدم هایی که دارن برای آزادی اش تلاش می کنن سنگین تر می کنی؟

بگذار اول بگویم چرا با برخورد قانونی و قضایی با آدم‌هایی مثل هاله اسفندیاری اصولا موافقم.

فرض کن یک استاد علوم‌سیاسی آمریکایی که تابعیت ایرانی هم گرفته رفته باشد بقول دادابیس در دانشگاه امام صادق تهران و ده سال باشد که به عنوان رییس آنجا به باهوش‌ترین دانشجویان جمهوری اسلامی درباره‌ی نقاط ضعف سیاسی و اجتماعی آمریکا درس بدهد. در عین حال، نامش هم به عنوان عضو هیات مدیره یکی از زیرمجموعه‌های دانشگاه امام حسین سپاه پاسداران که راجع به مسایل نژادی در آمریکا به سپاه پاسداران و وزارت دفاع ایران مشاوره‌ی محرمانه می‌دهد آمده باشد.

شک نداشته باش که این آقا یا خانم آمریکایی به محض اینکه پایش را در خاک آمریکا بگذارد بازداشت خواهد شد و اگر شانس بیاورد و پس از دو سال ناپدید شدن سر از گوانتانامو در نیاورد، ماه‌ها توسط سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی آمریکا بازجویی خواهد شد و آخرسر هم توسط دادگاه به اتهام همکاری آگاهانه و فعالانه با دشمن آمریکا محاکمه خواهد شد.

هاله اسفندیاری دقیقا معادل برعکس این استاد آمریکایی فرضی ما است. او رییس بخش خاورمیانه در یکی از برجسته‌ترین و نخبه‌پرورترین مراکز آکادمیک سیاست خارجی آمریکا بوده، سال‌ها درباره‌ی جوانان، دانشجویان و جنبش زنان در ایران کار تحقیقاتی برای آمریکایی‌ها کرده و در عین حال در هيات مشاوران گروه جوانان موسسه‌ی تحقیقاتی رند (Rand) که مال پنتاگون است عضو است.

هر کس جای جمهوری اسلامی بود شهروندی با چنین مشخصات را حتما بازجویی و بازداشت و شاید هم محاکمه می‌کرد. ولی خب، اگر هنوز بخاطر تنفر کور از خامنه‌ای و احمدی‌نژاد انصافت را از دست نداده باشی، باید بدانی که جمهوری اسلامی هرگز زندان گوانتانامو برای مخالفان سیاسی‌اش درست نکرده است.

ولی رسانه‌ها و سازمان‌های «غربی»‌ حقوق بشر دارند جوری درباره اسفندیاری حرف می‌زنند که انگار ایران یک خانم مسن بی‌گناه را که به جرم اینکه فقط دلش برای وطنش می‌سوزد و دنبال نزدیکی دو کشور ایران و آمریکا است دستگیر و زندانی کرده.

اینجاست که یک دفعه آدم چیزهایی می‌بیند که معلوم می‌کند پشت این جور دفاع رسانه‌های و سازمان‌های حقوق بشر چیست. مثلا این کسی تو می‌گویی، زینب السویجی، یک زن عراقی تبعیدی ساکن واشنگتن است که سابقه‌اش را در حمایت از بوش برای حمله به عراق و نزدیکی‌اش به جنگ‌طلبان کاخ سفید مثل روز روشن است و فقط احتیاج به دو دقیقه جستجو در اینترنت دارد.

آن وقت اینکه سازمان عفو بین‌الملل با آگاهی از سابقه‌ی این زن می‌آید و از او دعوت می‌‌کند که به نفع هاله اسفندیاری و آزادی آن در نیویوک‌ سخنرانی کند مشخص می‌کند که نیت اصلی پشت این دفاع چیست. برای همین من به عنوان یک روزنامه‌نگار وظیفه‌ی خودم می‌بینم که این واقعیت تلخ را ببینم و گزارش کنم.

در واقع در این مورد دوم من موضوع‌ام خود هاله اسفندیاری نیست، چون توضیح دادم که چرا با برخورد قضایی با او توسط جمهوری اسلامی کاملا موافقم.

بلکه موضوع حرفم آشکار کردن نیت سیاسی پشت این جور حمایت‌هایی است که از طرف سازمان‌های حقوق بشر می‌شود و در واقع ربط دارد به همان ایده‌ی ربوده شدن گفتمان حقوق بشر که پایین‌تر راجع به آن صحبت می‌‌کنم.

۴) چطور تو کامنت چند وقت پیش من رو سانسور کردی، چون من گفته بودم "تو مخت گوزیده" اما حالا راه به راه به گوز آن لاین لینک می دی؟

من نمی‌دانم کامنت تو چی بوده. ولی در وبلاگ من چیزی که زیاد است فحش و بد و بیراه است که به اجازه‌ی خودم خوانندگان عزیز به بنده داده‌اند. مثلا ببین همین اصطلاح «گوزیده» را چند نفر تا حالا استفاده کرده‌اند. :)

ولی راجع به «گوز آن‌لاین» باید بگویم که بله. من قبلا هم گفتم که از آن هرجور بتوانم حمایت می‌کنم و حالا که به‌خاطر حکم دادگاهی کانادایی تعطیل شده باید بگویم که من بجز شماره‌ی آلفای آن در نوشتن و انتشار آن هم همکاری نزدیک کرده‌ام و این را هم افتخار خودم می‌دانم که بت «اصلاح‌طلبان» قلابی نولیبرال را که از فرط تنفر از رقیب سیاسی‌شان (احمدی‌نژاد و لاریجانی) به دامن دشمن کشور و مردمشان (آمریکا) افتاده‌اند شکستم.

اگر هم دقت کنی تمام جیره‌خواران و طرفداران آقایان که در اینترنت فارسی‌زبان فت و فراوان پیدا می‌شوند، ما را بایکوت کردند که نکند تشت رسوایی‌شان از بام بیفتد. آقایان و خانم‌های طرفدار آزادی بیان هیچکدام تحمل شنیدن نقد ما را ندارند.

ولی در هر صورت ما کارمان را کردیم و فعلا هم که از وب‌سایت فکاهی‌نویس دربار «ستون نظام» آقای هاشمی رفسنجانی بیننده بیشتری داریم.

طبق معمول هم می‌دانم که دو سال دیگر خیلی‌ها از جمله موج‌سوارانی مثل آقای فکاهی‌‌نویس می‌رسند به جایی که ما امروز هستیم و شروع می‌کنند به دفاع از جمهوری اسلامی و علی لاریجانی و حمله به نولیبرال‌ها.

حالا ببین، این خط و این نشان. چند ماه دیگر این ۱۳ شماره «گوز» تبدیل به یک نمونه‌ی کلاسیک از طنز سیاسی امروز ایران خواهد شد، همان روزی که وقتی ابراهیم نبوی نوشتن در جامعه را شروع کرد و بسیاری از تابوهای آن روز را شکست مردم روزنامه‌اش را روی هوا می‌بردند. خود من و تو یکی‌شان بودیم. یادت هست؟

قربانت،
حسین درخشان

بیضه‌های احمدی‌نژاد، مغز خاتمی

2007-06-24T14:24:00.000-07:00

اعتراف می‌کنم که فیلم دست دادن خاتمی با زنان را من اولین بار کاملا بطور تصادفی در یوتیوب پیدا کردم و در روز ۸ ژوئن در لینکدونی به آن لینک دادم. پایین آن هم با تحسین نوشتم که: خاتمی نزدیک‌ترین آدم جمهوری اسلامی به خمینی است.

چند روز بعد از آن، یک دفعه، ماجرا با پخش شدن لینک آن ویدیو در این طرف و آن طرف و پس از ورود کیهان به ماجرا و تهدید خاتمی تبدیل شد به یک مساله‌ی بزرگ سیاسی روز!

کیهان درست است که شم سیاسی ضد کاپیتالیستی و ضد آمریکایی‌اش از همه‌ی روزنامه‌های دیگر ایران قوی‌تر است و از این نظر قابل تحسین است، ولی این خشک‌مقدس‌بازی احمقانه و برداشت کودکانه‌اش از شریعت اسلام تمام آن نقاط مثبتش را از بین می‌برد. بگذریم.

من چند روز قبل از گذاشتن آن لینک در سالگرد درگذشت آقای خمینی حسابی از او تجلیل کرده بودم و در آن تکرار کرده بودم که خاتمی نزدیک‌ترین آدم به تفکر خمینی است و خلاصه اگر خمینی در سال ۲۰۰۷ در سن و سال و تجربه خاتمی بود دقیقا همین جور به دنیا نگاه می‌کرد که خاتمی. قبلا هم همیشه گفته بودم که خاتمی ورسیون ۲۰۰۷ خمینی از نظر سیاسی است.

با دیدن آن ویدیو به خاتمی بالیدم که چه سفیر جذاب و دوست‌داشتنی‌ای برای همه‌ی ما ایرانیان و حتی مسلمانان است. کسی که اینقدر برخوردش با دیگران انسانی و محترمانه و دوستانه است.

ولی راستش را بخواهید از واکنش خاتمی و آدم‌های دور و برش و دروغی خواندن این ویدیو حسابی جا خورم. بخصوص از حرفهای صادق خرازی که در ویدیو می‌توانید هیکل عظیمش را درست همان موقعی که خاتمی با آن دختران احتمال ایرانی ساکن ایتالیا دست می‌دهد با عینک آفتابی ببینید و بعد هم تکذیبیه‌ی بزدلانه‌ی خاتمی.

خاتمی خیلی راحت می‌توانست بیاید و بگوید که بله، من همیشه با خانم‌ها دست می‌دهم و برای این کارم از مراجع و خود رهبری هم فتوا دارم! باید این خشک مقدس‌ها را به این شکل در مقابل خامنه‌ای قرار می‌داد، نه اینکه با این حالت تدافعی ضایع مجبور شود در روز روشن دروغ به این بزرگی بگوید و ده‌ها هزار جوان اینترنت‌باز ایرانی را بیش از پیش از خود ناامید کند.

همیشه حمله بهترین دفاع است و خاتمی که می‌دانست خامنه‌ای به هر حال او را این طوری ضایع نمی‌کند باید توپ را در زمین رهبر می‌انداخت که اتفاقا هیچ بعید نیست که واقعا هم به دیپلمات‌ها و مقامات بالای ایرانی اجازه‌ی دست دادن با زنان را از نظر فقهی داده باشد. ولی الان واقعا آدم خجالت می‌کشد از این وضعیت. چقدر بی‌فکری!

همین است که هیچکس به اصلاح‌طلبان بخصوص نزدیکان رفنسجانی دیگر اعتماد ندارد دیگر. اینها هم می‌خواهند از مزایای بچه‌مسلمان بودن بهره ببرند و هم از مزایای به خیال خودشان «غربی و مدرن» بودن. انگار که به هیچ چیزی پایبند نیستند و هر جا منافع شخصی‌شان اقتضا کند، هر کاری حاضرند بکنند.

خاتمی با اینکه واقعا جنسش از جنس نوکیسه‌های بی‌پرنسیپ و تاجر رفسنجانی‌چی نیست، ولی با این دروغ گنده‌ای که گفت خودش را برای خیلی‌ها تبدیل کرد به نماد دورویی و بی‌پرنسیپی اصلاح‌طلبانه. کاشکی این فیلم از رفسنجانی یا حسن روحانی بود، چون آنها واقعا شایسته‌ی این نماد هستند، نه خاتمی بینوا که نه هرگز به فکر پول بوده و نه قدرت.

در فرهنگ ایرانی دورویی با اینکه به دلایل مختلف بسیار رایج است، اما جامعه برای کسانی که جرات دارند همه جا خودشان باشند و مثل دیگران تظاهر و ریاکاری و مخفی‌کاری نکنند احترام زیادی قایل است و در عین حال هم بسیار اعتماد می‌کند.

یکی از بزرگترین دلایل محبوبیت خمینی هم همین بود که همه جا خودش بود و برای خوش‌امد دیگران هیچوقت ظاهرسازی یا ریاکاری نمی‌کرد. احمدی‌نژاد هم تا حدی همین طوری است، منتها بدون اینکه هوش و قدرت تفکر و تجربه‌ی خمینی را داشته باد.

حافظ هم وقتی می‌گوید «واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند/ چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند» از همین نکته‌ی ظریف در سیستم ارزشی ایرانیان صحبت می‌کند که آن جور که معلوم است قرن‌هاست دست نخورده است.

می‌دانید چیست؟ گاهی با خودم می‌گویم که کاش می‌شد یا مغز خاتمی را به احمدی‌نژاد بدهیم یا بیضه‌های احمدی‌نژاد را به خاتمی.

آفتاب مال ريچارد پرل است یا حسن روحانی

2007-06-24T07:39:00.001-07:00

آقا من مدتی است در فکرم که این وب‌سایت «آفتاب» مال حسن روحانی است یا مال ريچارد پرل؟ چنان خبرهای اغراق‌آمیزی درباره‌ی مساله‌ی اتمی می‌دهد که آدم شک می‌کند کسی که اینها را سردبیری می‌کند ایرانی است یا آمریکایی.

مثلا این خبر جدیدش را درباره‌ی تحریم‌های احتمالی تازه نگاه کنید. نوشته «در سومین قطعنامه تحریم ایران؛ هواپیماها و كشتی‌های ایرانی از حق فرود و ترانزیت محروم گشته و دارایی‌های دو بانك دیگر ایرانی نیز مسدود شوند. «ممنوعیت انعقاد قرارداد‌های تسلیحاتی با ایران»، «ممنوعیت سفر برخی مقامات بلندپایه امنیتی» و نیز «ممنوعیت ادامه فعالیت روسیه در نیروگاه اتمی‌ بوشهر» از دیگر مفاد قطعنامه سوم تحریم ایران بر اساس پیش‌نویس ارایه شده از سوی دولت انگلستان است.»

با توجه به سابقه‌ی کثیف این رفسنجانی‌چی‌ها و نفوذ گسترده‌ای که در رسانه‌‌های انگلیسی‌زبان دنیا دارند، به نظر من اصلا بعید نیست که خود آقایان با همکاری انگلیسی‌ها این خبر را درز داده‌اند تا مردم و مدیران میانی را در داخل ایران بترسانند و روی لاریجانی و خامنه‌ای فشار بیاورند. (اگر حوصله داشتم می‌رفتم ببینم خبرنگار این مطلب در رویترز که اسمش هست Carol Giacomo تا حالا با موسویان یا صادق خرازی یا ظریف فالوده خورده است یا نه. شوخی نمی‌کنم!)

آن وقت در صفحه‌ی اولش که همیشه پر از خبرهای مرتبط با برنامه اتمی است هیچ اشاره‌ای به مذاکرات تازه‌ی لاریجانی و سولانا که هر دو پس از مدتها گفته‌اند مثبت بوده نکرده است.

واقعیت آن است که ایران به رهبری لاریجانی و یک تیم بزرگ از آدم‌های جوان و باسواد دارد با زیرکی و اعتماد به نفس،‌ و البته پس از کنترل کردن احمدی‌نژاد خودشیفته و بی‌تجربه، پرونده را بر می‌گرداند به آزانس اتمی سازمان ملل و آدم‌های دور رفسنجانی و بعضی از «اصلاح‌طلبان» احمق آنقدر احساسات حزبی و حسادت‌های بچگانه و تنفر از رقیب جلوی چشمشان را گرفته است که برای اثبات حقانیت خودشان از تحریم شدن هر چه بیشتر ایران خوشحال هم می‌شوند. سابقه‌ی این تاجر-سیاستمدارها هم نشان داده است که حاضرند با خود اسراییل و آمریکا هم همکاری کنند تا رقیب داخلی‌شان را نابود کنند.

نوکیسه‌های خودباخته‌ی دور رفسنجانی دارند ممکلتشان را بخاطر تنفر شدیدشان از احمدی‌نژاد و لاریجانی و خامنه‌ای به قیمت مفت به آمریکا و انگلیس و اسراییل می‌فروشند.

شادی جان، آخرش به کی نفع رساندی؟

2007-06-20T12:07:00.000-07:00

شادی صدر عزیز و گرامی،

از میان تمام فعالان جنبش زنان من همیشه تو و روش کارت را پسندیده‌ام و آن را به روش بخش دیگری از جنبش زنان که می‌‌خواهد کارش را در خیابان و شلوغ‌بازی رسانه‌ای در اینترنت و رسانه‌های خارجی پیش ببرد ترجیح داده‌ام.

چندبار هم آشکارا از کمپین ضد سنگسار تو و دوستانت حمایت کرده‌ام که سعی می‌کنید با تعامل با دفتر آقای شاهرودی و بدون سروصدا زنان مظلوم ایرانی را که در دو لایه (ساختار اجتماعی قدرت مردانه و ساختار قانونی) همیشه مورد ستم قرار گرفته‌اند نجات دهید.

همین‌طور به نظرم کاری را که در نوشتن «منشوری از آن خود» شروع کرده‌اید به شدت تحسین می‌کنم و همه جا از آن حمایت کرده و خواهم کرد.

ولی می‌خواهم سوالی درباره‌ی کمپین رسانه‌ای که از دیروز برای نجات دادن دو زن در شهر کوچک تاکستان شروع کردید بپرسم.

تو که می‌دانستی آقای شاهرودی به دادگستری تاکستان نامه‌ی رسمی داده و تقاضای توقف حکم سنگسار را کرده است. تو که می‌دانستی این نامه در راه است و به زودی رسما توسط دادگستری تاکستان دریافت و اجرا می‌شود و بر مبنای آن حکم سنگسار به دستور مستقیم آقای شاهرودی متوقف. پس چرا این کمپین رسانه‌ای را در اینترنت راه انداختی؟

اگر هدفت فشار روی خود شاهرودی بود که خودت میدانی آنها نیازی به این فشار نداشتند، چون آقای شاهرودی حتی قبل از کمپین رسانه‌ای تو هم به تاکستان دستور توقف داده بود.

اگر هم هدفت دادگستری تاکستان بود که باید بگویم حتی در کانادا که یکی از الکترونیک‌ترین دولت‌های دنیا را دارد، روسای دادگستری‌اش در شهرهایی چنین دورافتاده هنوز فرق ماوس و کی‌برد را خوب نمی‌فهمند. تو واقعا انتظار داشتی کارمندان دادگستری تاکستان مطالب «روز» و «وبلاگ‌های فارسی» را بخوانند و حتی قبل از رسیدن دستور شاهرودی از ترسشان سنگسار را متوقف کنند؟

حالا فرض کنیم هر دوی این اهداف قابل قبول است. ولی دیگر چرا کمپین رسانه‌ای‌ات را به فضای انگلیسی‌زبان رساندی؟ چرا اعلامیه‌ی رسمی به انگلیسی صادر کردی و در آن از سنگسار شدن دو زن در ایران در روز آینده خبر دادی؟

تو که میدانی الان تمام رسانه‌های اروپا و آمریکای شمالی منتظرند که کوچکترین خبر نقض حتی احتمالی حقوق بشر در ایران را توی بوق کنند و تا سه سال توی سر من و تو بزنند. تو که میدانی وقتی مثلا دیده‌بان حقوق بشر یا عفو بین‌الملل یک اعلامیه بدهند، در عرض چند ساعت تمام دنیا را پر می‌کنند.

شادی جان، تو که می‌دانستی این حکم تا چند ساعت دیگر بالاخره به تاکستان می‌رسد و امکان ندارد که آنها دستور شاهرودی را نادیده بگیرند. پس چرا به این راحتی به دشمنان من و خودت و همان زنانی که از آنها دفاع می‌کنی بهانه‌ی پروپاگاندای ضد ایرانی دادی؟

حالا ببین با این بهانه چه می‌کند. در یکی دو روز آینده ده‌هزار رسانه‌ در تمام دنیا خبر مربوط به سنگسار این دو زن را طوری می‌نویسند که انگار قطعی بوده و این زن‌ها، موقعی که آن مرد آمریکایی کم‌سواد طرفدار بوش دارد خبر آن را در فاکس‌نیوز یا سی.ان.ان می‌بیند، ساعتها است جان باخته‌اند. میلیون‌ها نفر در دنیا با خود می‌گویند: عجب رژیم بی‌رحم و غیرانسانی‌ای است این ایران. باید این زنان بی‌گناه را از چنگ این رژیم قرون وسطایی نجات داد.

ولی می‌دانی که فقط درصد کوچکی از این رسانه‌ها پس‌فردا خواهند گفت که: ببخشید بیننده‌های عزیز. راستش سنگسار این زنها به دستور رییس قوه قضایی ایران متوقف شده است و آنها هنوز زنده هستند. در نتیجه از میلیون‌ها نفری که یک قدم در ذهنشان برای حمایت از حمله احتمالی به ایران نزدیک شده‌اند، تنها چند هزار نفر متوجه می‌شوند که این اتفاق ننگین و سیاه را خود همین جمهوری اسلامی «شیطانی» مانع شده است.

بنشین و بدون پیش‌داوری یک لحظه با خودت فکر کن. خودت را از دعواهای داخلی سیاسی و حزبی ایران رها کن و بی‌طرفانه به این کاری که کردی نگاه کن و از خودت بپرس: سود این کار در نهایت به چه کسی رسید؟ ضررش چطور؟ آیا تناسبی بین این سود و ضرر می‌بینی؟ آیا حواست بود که ناخواسته داری بهانه‌ای جدید برای جنگ‌طلبان دنیا تولید می‌‌کنی؟

متاسفم که این را به تو که از همه بیشتر کارها و روشت را قبول دارم می‌گویم. ولی ماجرای خبر دروغ امیر طاهری را درباره‌ی اینکه ایران یهودیان را مجبور به پوشیدن بازوبند مخصوص کرده است یادت هست. لابد به خاطر می‌آوری که این خبر دروغ را چند صد میلیون نفر در دنیا شنیدند و چقدر از آنها روز بعدش از دروغ بودن این خبر مطلع شدند.

شرمسارم که بگویم با وجود تمام حسن نیت‌ات این کمپین رسانه‌ای ۲۴ ساعته‌ی اخیر تو و دوستانت تاثیر منفی مشابهی خواهد داشت.

خطر جدی است، بجنبید

2007-06-19T07:10:00.000-07:00

آقا به نظر من این ماجرای کنگره‌ی همبستگی رضا پهلوی و سازگارا را باید جدی گرفت. بخصوص که در این چند روز آشکار شده که کل تلویزیون صدای آمریکا و رادیو فردا که پرمخاطب‌ترین رسانه‌های بیرون از ایران هستند، پشت این جریان هستند و حمایت جدی از آن را شروع کرده‌اند.

شهریار آهی که از چند سال پیش در واقع رضا پهلوی و کل این پروژه را می‌چرخاند در گفتگویی پس از این کنگره آشکارا اعلام کرده است که می‌خواهند به زودی یک دولت موقت در تبعید و نیز یک پارلمان در تبعید درست کنند.

از این ماجرا بوی بدی می‌آید. چون به قول روزنامه‌ی نومحافظه‌کار نیویورک‌سان اگر تا حالا پروژه‌ی براندازی (چه از راه حمله نظامی، چه از راه‌های دیگر) در آمریکا زیاد طرفدار نداشته، دلیلش این بوده که آلترناتیوی برای جمهوری اسلامی نبوده است. بعد می‌نویسد که این آلترناتیو امروز با این جنبش همبستگی دارد بطور جدی ساخته می‌شود.

من از یکسال پیش که مقاله‌ی معروف و کلیدی نیویوکر درباره‌ی شهریار آهی و رضا پهلوی و سازگارا منتشر شد دارم از روی اینترنت تمام حرکات و تحولات مربوط به اینها را با دقت بررسی می‌کنم. و باید بگویم که به نظر این بزرگترین خطری است که جمهوری اسلامی را در آینده‌ی نزدیک تهدید خواهد کرد.

مجاهدین خلق دیگر خطر بزرگی حساب نمی‌شوند، چون نه پایگاه مردمی دارند، نه زبان و گفتمانش در ایران یا حتی آمریکا طرفدار دارد (بخصوص بخاطر گرایش‌های قوی چپ‌شان)، نه کسی به آنها پولی می‌دهد و نه قدرت رسانه‌‌ای خاصی دارند.

ولی این جنبش همبستگی رضا پهلوی (که اتفاقا آگاهانه سعی می‌کند خودش را زیاد در روی صحنه به این جنبش نزدیک نکند و برای همین در نشست پاریس غایب بود) به کمک خاینان بی‌ارزشی مثل محسن سازگارا،علی افشاری، امیرفرشاد ابراهیمی توانسته دیسکورس و زبان جدیدی بسازد که هم در دنیا می‌تواند همه را جذب کند و هم در داخل ایران. این پتانسیل بزرگ را اگر به قدرت رسانه‌ای روزافزون آنها از طریق تلویزیون صدای آمریکا هم اضافه کنید، آنها را به خطری بسیار جدی برای ایران تبدیل می‌کند.

به نظر من جمهوری اسلامی (که همانطور که قبلا هم نوشته‌ام یک موی رهبرش با تمام خطاهایش به تمام دار و ندار اپوزیسیون آمریکا یا اروپانشین می‌ارزد) باید این خطر را جدی بگیرد و فکری برای آن بکند.

مهمترین تهدید به نظر من از طرف قدرت رسانه‌ای این جنبش وارد می‌شود.

جمهوری اسلامی باید به سرعت سیاست‌های رسانه‌ای‌اش را عوض کند و موقعیتی را که تلویزیون صدای آمریکا به دست آورده است نابود کند.

تلویزیون‌های داخلی باید در محتوای برنامه‌ها، بخصوص برای مخاطبان جوان، تغییر اساسی بدهد. تکیه‌ی افراطی مخرب بر شعایر مذهبی و پروپاگاندای احمقانه‌ی ضد غرب باید متوقف شود. برنامه‌سازان خوبی که به دلایل حزبی و عقیدتی منزوی شده‌اند باید دوباره به کار برگردند وشروع کنند به ساختن برنامه‌ی جوان‌پسندتر، بی‌طرفانه‌تر و خنثی‌تر از نظر مذهبی و با باز کردن فضای گفتگو و نقد اعتماد و توجه جوانان کوچه و خیابان را به دست بیاورند.

همزمان سیاست‌های کهنه درباره‌ی تلویزیون‌های خصوصی و ماهواره‌ای هم باید دگرگون شود. جمهوری اسلامی باید به کسانی که می‌‌خواهند کانال‌های تلویزیونی با کیفیت راه بیندازند ولی نمی‌خواهند قوانین مذهبی و سیاسی سفت و سخت را مو به مو اجرا کنند، اجازه بدهد که در بیرون از ایران شبکه‌های ماهواره‌ای راه بیندازند و حتی یواشکی از آنها حمایت مالی کند.

جمهوری اسلامی باید بفهمد که خطر تلویزیون آمریکایی مبلغ براندازی بسیار بیشتر از خطر یک تلویزیون ماهواره‌ای ضد آمریکایی است که در آن پسران و دختران جوان بدون ظاهری اسلامی و از موضعی بی‌طرفانه از منافع مردم و کشور و انقلاب ایران دفاع کنند.

پروپاگاندای دولتی ایران درباره‌ی مساله‌ی هسته‌ای، عراق، فلسطین و غیره باید از شبکه‌های داخلی حذف شود و به شکلی بی‌طرفانه و با ظاهری غربی از کانال‌های ماهواره‌ای شبه قانونی که مخفیانه توسط جمهوری اسلامی حمایت مالی می‌شوند ارايه شود.

آقای خامنه‌ای باید درک کند که هیچکس حرف مجری‌های ریشو و چادری لوس هرچند جوان تلویزیون ایران را درباره‌ی جنایت‌های آمریکا در دنیا باور نمی‌کند. اما همین حرف‌ها اگر با زبانی دیگر و توسط دخترانی فهمیده ولی بی‌حجاب و پسرانی باهوش ولی غیرمذهبی زده شوند، همه باورشان می‌کنند، چون حقیقت است.

حقانیت اصل جمهوری اسلامی در برابر فشار ناجوانمردانه‌ی آمریکا و متحدان اروپایی‌اش را میلیون‌ها نفر از مردم عادی دنیا و بسیاری از جوانان ایرانی‌تبار ساکن اروپا و آمریکای شمالی در این سالها فهمیده‌اند و نیازی به وادار کردن آنها به حمایت دروغین و متظاهرانه از اصل جمهوری اسلامی نیست. این آمریکا است که باید میلیرادها دلار خرج کند تا واقعیت‌های جلوی چشم مردم دنیا را تحریف کند و آن‌ها فریب بدهد.

وقت آن رسیده که جمهوری اسلامی قبول کند که تاکید افراطی‌اش بر شریعت و ظاهر اسلام، برعکس انتظارش، دقیقا به خطری امنیتی در میان جمعیت جوان تبدیل شده است و با اصرار بر این رویکرد دقیقا بر خلاف امنیت ملی جمهوری اسلامی است.

انقلاب ایران به رهبری خمینی و حمایت تقریبا تمام مردم ایران برای این نبود که مردم مذهبی‌تر و مسلمان‌تر شوند. برای این بود که مردم سلطه‌ی امپراطوری «غرب» را بر کشور و حکومت‌شان نمی‌‌خواستند. هشت سال مقاومت در برابر صدام حسین تا دندان مسلح برای این نبود که مردم به نماز و روزه‌شان بهتر برسند.

آقای خامنه‌ای، حالا که در عمل با نزدیک شدن به غیرمذهبی‌ترین حکومت‌های دنیا مانند کوبا و ونزوئلا و نیکاراگوا نشان می‌دهید که اولویت‌هایتان چیست، نگذارید بخاطر راضی شدن چهارتا روحانی قشری و خشک‌مذهب تمام رنج و آرمان این مردم و این انقلاب برای دست یافتن به آزادی و استقلال و عدالت نابود شود.

وقت کم است و خطر خارجی بیش از همیشه. بجنبید.

پدیده‌ی خطرناک عباس میلانی

2007-06-15T09:31:00.001-07:00

وقتی داشتم سخنرانی عباس میلانی را در حضور مسوولان دفتر امور ایران در پنتاگون می‌خواندم، به این فکر افتادم که چقدر حرف‌هایش دارد با رضا پهلوی یکی می‌شود. بخصوص آنجا که راجع به نیاز اپوزیسیون به بیرون آمدن از پاردایم‌های قدیمی چپ و راست می‌کند و تاکیدش بر اینکه اکثریت مردم ایران از حکومت شدیدا ناراضی‌اند و بهترین راه برانداختن جمهوری اسلامی حمایت از دانشجویان و زنان و کارگران ساکن ایران است، نه حمله‌ی نظامی.

این‌ها دقیقا مواضع رضا پهلوی هم هست، فقط پهلوی، از روی بی‌سوادی و کم‌ذکاوتی، این حرفها را به شکل خشن‌تر و ضخیم‌تری می‌زند.

ولی فعلا رضا پهلوی با درست کردن پارلمان در تبعید انتصابی‌اش -- که با شرکت محسن سازگارا که احتمال فکر می‌کند می‌تواند روزی پهلوی را دودره کند و جایش را در رهبری این گروه بگیرد امروز در پاریس افتتاح خواهد شد -- از میلانی جلو افتاده است.

میلانی تا جایی که می‌دانم دارد سعی می‌کند یک سری از اصلاح‌طلبان آمریکاپرست (که ماشاله تعدادشان هم کم نیست) را که خاتمی بریده‌اند،‌ مثل گنجی و تحکیمی‌های سابق و صنعت‌گران حقوق‌بشر و فعالان فراری زنان، گرد هم بیاورد و یک جور مجمع مشورتی موثر تشکیل بدهد و خودش را به عنوان یک رهبر فکری برای براندازی به دولت آمریکا معرفی کند، نه رهبر سیاسی از نوعی که پهلوی می‌خواهد باشد.

البته این وسط باید مجاهدین خلق را هم فراموش نکرد. ولی دیگر در آمریکا هیچ‌کس، حتی دست‌راستی‌ترین جنگ‌پرستان هم به آنها محل نمی‌گذارد. برای همین تقریبا بیشتر فعالیت‌شان را به اروپا و با هدف تاثیرگذاری روی اتحادیه اروپا متمرکز کرده‌اند.

میلانی آدم باهوشی است و همین او را بسیار خطرناک‌تر از پهلوی می‌کند. درس‌خوانده است و سابقه‌ی فعالیت ضد شاه هم به عنوان یک فعال چپ دارد. (هر چند که الان به بک کاپیتالیست قسم‌خورده تبدیل شده است!)

من مدتها به اینکه آیا واقعا میلانی آدم خیرخواهی است یا اینکه حرامزاده‌ای مثل رضا پهلوی است که می‌خواهد هرجور شده حکومت ایران را به کمک مستقیم آمریکا نابود کند و هم ایران را دوباره به نوکر آمریکا تبدیل کند و هم خودش هم از این وسط به قدرت و نان و نوایی برسد.

ولی دیگر این اواخر مطمئن شده‌ام که عباس میلانی دلش برای من و شما و زنان و دانشجویان و کارگران ایرانی نسوخته است. اگر سوخته بود صبح تا شب به وحشی‌ترین آمریکایی‌ها برای راه‌های نابود کردن وطنش مشاوره نمی‌داد. اگر واقعا عقیده به گفتگو داشت و اینکه خود مردم ایران باید سرنوشت خودشان را تعیین کنند، بجای نشستن در کالیفرنیا و تشویق بوش به تعامل با ایران بر اساس برنامه‌ی براندازی‌اش، می‌رفت تهران و با خامنه‌ای گفتگو و تعامل می‌کرد تا بتواند از داخل وضع زندگی مردم را بهتر کند.

این دورویی را گنجی هم دارد. چطور می‌توان با گفتگو با آمریکا که خودش قبول دارد بزرگترین دشمن ایران است آن را اصلاح کرد، ولی وارد تعامل شدن با خامنه‌ای که حداقل ایرانی و هم‌وطن گنجی است گناهی نابخشودنی است و حتی نباید آن را امتحان کرد.

برای همین است که دیگر کسی در تهران گنجی را که تازگی‌های امضا می‌کند «اکبر گنجی، کالیفرنیا» قهرمان نمی‌داند. یا سازگارای زندان‌رفته و اعتصاب‌کشیده یا افشاری انفرادی رفته و...

به همان دلیل که مجاهدین خلق با پیوست به دشمن ابرای همیشه از چشم ایرانیان افتادند، آقایان ظاهرا «اصلاح‌طلب» فراری به آمریکا هم اعتبارشان را از دست داده‌اند. جالب است که این را هنوز نفهیمده‌اند.

راستی، بخاطر مشکلات فنی اگر می‌خواهید برایم کامنت بگذارید باید در وب‌سایت آیینه‌ی «سردبیر:خودم» در بلاگ‌اسپات این کار را بکنید.

موجود ناقص بی‌رحم

2007-06-14T05:32:00.001-07:00

باور کردن اینکه سید ابراهیم نبوی جملات پایین را نوشته باشد، دشوار است. ولی متاسفانه این واکنش او به عکس صورت بی‌جان یک جوان ایرانی کشته شده در جنگ با عراق است:

این کار کثیفی است که هر دفعه یک موجود ناقص را مثل گداها می آورید و می خواهید مردم از بی رحمی های آنان چشم پوشی کنند. لطفا خفه شوید و این لجن بازی را جلوی چشم آدم نیاورید اسمم را می نویسم. ..... برای اینکه ریا نشود.... دفعه قبل کثافت مجتبی شاکریرا نمایش دادید که صریحا دشمن حقوق مردم است و حالا یک جسد که باید به احترام کسی که نمی دانیم کیست از حق مان صرف نظر کنیم. هیچ افتخاری نداره کسی باعث مرگ احمقانه مردم بشه. --سید ابراهیم نبوی

پاراگراف بالا را با شناسه رسمی خودش در وب‌سایت مذکور (davarkhan) ‌نوشته است. ولی با شناسه‌های دیگری هم که آن موقع داشت (elina و mazyar)‌ و الان بخاطر تقلب بسته شده‌اند همین حرف‌ها را به زبان دیگری نوشته است که آنها هم شوکه‌آور است:

mazyar دو روز قبل گفت:
خدا یک موضوع احمقانه [مثل شهادت] را چرا باید قسمت ما بکند؟ انشاء الله قسمت شما بکند

sesami دو روز قبل گفت:
فکر نمی کنید این بازی ها احمقانه است؟ یک مشت جسد را هر دفعه به یک اسم به ما دارند می فروشند، یک بار به اسم جانباز، یک بار به اسم هم وطن، یک بار به اسم مدافع ناموس، یک بار به اسم فداکار، بس کنید، لطفا

elina دو روز قبل گفت:
چرا می گی بزرگی یک شهید؟ بیخودی داری به من و دیگران فشار می آری که مزخرفی رو بپذیرم. اصلا این چنین نیست. یک عکس رو داری بیخودی به من نشون می دی و مثل گداهای کلکته که دست بریده نشون می دن تا پول بگیرن پول می خوای؟ تو که پارسال هشتاد میلیارد پول برای همین شهیدای احمدی نژادی گرفتی، دیگه بسه، چقدر باید بدیم؟ چقدر باید آزادی و استقلال و حیثیت و فرهنگ مون رو بخاطر این شهدا باید بریزیم توی مستراح؟

elina دو روز قبل گفت:
جنگ رو کسانی مثل شهید همت کردند که در زمان زندگی شان هم به عنوان مسلمان در میان فرماندهان شناخته نمی شدند. ضمنا کسی به عنوان شهید حق نداره به ما بگه چی کار بکنید یا نکنید.

elina دو روز قبل گفت:
شهید همت تا 5 سال بعد از مرگش از طرف فرماندهی سپاه به عنوان یک لات بی سروپا شناخته می شد و شهید باکری به عنوان یک منافق، لطفا این دروغ هاغی کثیف تون رو توی صورت مون نمالید.

کل نظرات و واکنش‌های کاربران به آن عکس و نظرات نبوی را بخوانید. هرچند که بعید نیست، به سبک رفقایش ابطحی و خرازی که با آن بی‌شرمی راجع به دست دادن خاتمی با زنان دروغ گفتند، همه چیز را حاشا کند. ولی خوشبختانه همه‌ی اینها سند دارد که در صبحانه می‌توانید پیدا کنید.

پ.ن:
راستی، بخاطر مشکلات فنی اگر می‌خواهید برایم کامنت بگذارید باید در وب‌سایت آیینه‌ی «سردبیر:خودم» در بلاگ‌اسپات این کار را بکنید.

2007-06-12T07:35:00.001-07:00

لينک‌دونی - Jun. 11

هیچکس نمی‌گوید که علی شاکری عضو فعال اتحاد جمهوری خواهان است
می‌خواهند بگویند ایران آنقدر بی‌رحم است که یک طرفدار صلح را هم می‌گیرد.

عباس میلانی در کنگره‌ی آمریکا: از راه فشار بر حقوق بشر مردم ایران را بر ضد ملاها بشورانید (PDF)
فرق رضا پهلوی و میلانی تنها در روش است. هر دو می‌‌خواهند جمهوری اسلامی را سرنگون کنند.

لينک‌دونی - Jun. 10

روزنامه‌ی تقلبی ونکوور سان در اعتراض به جانب‌داری شدید از اسراییل

علی شاکری، از بنیانگذاران اتحاد جمهوری‌خواهان: به رفسنجانی رای دهیم

دفاع شیرین عبادی از اعدام؛ آسیه امینی
این هم از قهرمان قلابی لیبرال‌های صنعت حقوق بشر در ایران

لينک‌دونی - Jun. 9

وقتی برنارد لوییس، مهرانگیز کار، رامین جهانبگلو، رویا و لادن برومند، و هاله اسفندیاری در یک کتاب راجع به اسلام و دموکراسی می‌نویسند

پاریس هیلتون از داخل زندان به کمپین یک میلیون امضا پیوست
تبریک به خانم مهرانگیز کار

مقاله‌های آکادمیک هاله اسفندیاری

ریچارد پرل سابقه‌دار

2007-06-09T07:52:00.000-07:00

این روزها بیشتر رسانه‌های دنیا (از جمله یک سری ایرانی احمق یا خائن) جوری درباره‌ی برنامه‌ی اتمی ایران حرف می‌زنند که انگار ایران واقعا در حال تولید سلاح اتمی است.

با وجود اینکه آژانس اتمی سازمان ملل یا هیچ سازمان دیگری کوچکترین سندی درباره‌ی اینکه ایران در حال تولید سلاح هسته‌ای باشد به دست نیاورده است، حرامزاده‌هایی مثل ریچارد پرل (و نوچه‌هایش مثل رضا پهلوی) توانستند، در نتیجه‌ی جنگ روانی‌ای که درست کرده‌اند، فشار بر آزانس اتمی و نیز بی‌درایتی‌های پارسال ایران، ایران به شورای امنیت سازمان ملل بکشانند.

ولی این اولین باری نیست که این حرامزاده‌ها شواهد علمی و عینی را بخاطر منافع سیاسی‌شان نادیده می‌گیرند. این کار را از زمان جنگ سرد با شوروی کرده‌اند و الان هم درباره‌ی ایران و چند کشور دیگر ادامه می‌دهند.

مستند قدیمی کوتاهی از تلویزیون پی.بی.اس نشان می‌دهد که همین ریچارد پرل، در مقام معاون وزارت دفاع وقت آمریکا، چطور حدود بیست سال پیش شواهد علمی و عینی را درباره‌ی آزمایش‌های اتمی روسیه نادیده می‌گیرد تا تصویری شیطانی از اتحاد شوروی بسازد.

در این ویدیوی پنج دقیقه‌‌ای دانشمندان آمریکایی به صراحت می‌گویند که روسیه با آزمایش اتمی‌اش پیمانی را نقض نکرده بود،‌ در حالی که پرل این شواهد را ندیده گرفته و با دروغ‌گویی آشکار شوروی را ناقض آن پیمان خاص معرفی کرده است.

درست شبیه به کاری که این جانورها دارند با ایران می‌کنند و یک سری از ما هم گول آن‌ها را خورده‌ایم و فکر می‌کنیم هرچه که جمهوری اسلامی می‌گوید دروغ است و هر چه اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها می‌گویند راست است.

ویدیو را ببینید و برای دوستان گول‌خورده‌ی آمریکاپرست‌مان بفرستید:

Excerpt: Richard Perle preferred his ideological stance on the Soviet Union over the scientific evidence in the early 80s. He and his people (including Reza Pahlavi) are doing the same thing with Iran's legal nuclear program. Just watch this video.

2007-06-08T19:56:00.000-07:00

آقا من شدیدا مشغول خواندن کشف تازه‌ی خودم، وبلاگ ناهید رکسان هستم. راستش طرف -- که فکر کنم در فرانسه هم زندگی می‌کند -- کمی مارکسیست کلاسیک می‌زند و برای همین به شدت ضد مذهب و اینها است. ولی به نظرم آدم دقیقی می‌‌آید و انرژی و پشتکارش در نوشتن جالب است.

توی نوشته‌هایش بدوبیراه به همه هست، ولی چیزی که من را جذب آن کرده نقد بی‌رحمانه‌ای است که بر آدم‌های هیپوکرات می‌کند و نیز بر رفسنجانی و گروه طرفدار و وابسته‌اش. حالا به نوشته‌های خوبش بعدا در لینکدونی لینک می‌دهد. ولی این خانم هرکس هست کارش درست است.

2007-06-08T07:55:00.000-07:00

لينک‌دونی - Jun. 8

خاتمی با خانم‌ها دست می‌دهد
خاتمی نزدیک‌ترین آدم جمهوری اسلامی به خمینی است

تجلیل مهرانگیز کار از آذر نفیسی، نازنین افشین‌جم، هاله اسفندیاری و هاشمی رفسنجانی
«من بر اين باورم که آقاي هاشمي رفسنجاني کمپين يک ميليون امضا و کمپين حذف سنگسار را امضا کرده است»

البرادعی از حق ایران برای غنی‌سازی دفاع می‌کند
همان چیزی که شیرین عبادی و بقیه به آن حمله می‌کنند.

تمام کتاب‌های ناشر پرسپولیس
چند کتاب درباره‌ی آلمان نازی و هیلتر و یهودیان هم دارد

نبوی عزیز، بجای محو کردن وارد دیالوگ شو

2007-06-07T17:57:00.000-07:00

سید ابراهیم نبوی عزیز،

بگذار اول به تو تبریک بگویم که پس از سالها نوشتن یک طرفه حاضر شدی به خوانندگانت اجازه دهی پایین نوشته‌هایت نظر بدهند. این مساله و انرژی‌ای که تازگی‌ها برای وبلاگت می‌گذاری، برای تویی که در زمان عصر آزادگان ایمیل و اینترنت را سوسول بازی می‌دانستی و حتی با اصرار فراوان هم حاضر به درج ثابت آدرس ایمیلت در پایین ستونت نمی‌شدی، جهشی بزرگ به جلو است و شک ندارم که تو با این کار نشان دادی که یکی از پیشروترین افراد نسل خودت هستی.

مدتی است که مرتب تکرار می‌کنی که مصممی که من را بخاطر «آدم‌فروشی» از «صحنه‌ی اینترنت محو» کنی. روشت هم آنطور که خودت نوشته‌ای این است که با دوستانت تصمیم گرفته‌ای من را کاملا بایکوت کنید، به نوشته‌هایم ارجاع ندهید و اسمی از من نیاورید. خودت هم دیروز برای شاید پنجمین بار جلوی همه قول دادی که دیگر چیزی راجع به من ننویسی.

نبوی در حال تلاش برای محو درخشان

ولی واقعا چرا به این نتیجه رسیده‌ای؟ چرا بر خلاف نقل‌قول مکرر خودت از ولتر که «من جانم را می‌دهم تا تو بتوانی حرفت را بزنی» می‌خواهی من را از صحنه‌ی اینترنت محو کنی و صدایم را خفه کنی؟ جه چیزی این تناقض را توجیه می‌‌کند؟

به من برچسب «آدم‌فروش» زده‌ای. صرف نظراز اینکه این جور لقب دادن به دیگران نشانه‌ی ضعف آدم در انتقاد منطقی از یک نفر است، هیچوقت درست توضیح نداده‌ای که منظورت از این کلمه چیست و با چه معیاری آن را راجع به من بکار می‌بری.

یک‌جا در وبلاگت نوشته‌ای که «رفتارهای کودکانه آدمی که می توانست یک موجود باشعور و اهل خرد باشد، منجر به زندانی شدن و ایجاد مشکل برای گروهی از بهترین آدمهای این کشور شده است.» و جایی دیگر«آدم فروش از نظر من کسی است که وقتی حکومت بدون هیچ دلیلی کسی مثل علی شاکری یا رامین جهانبگلو یا شادی صدر رو زندانی می کنه، شما حق ندارید دروغ های حکومت رو بخاطر اینکه فکر می کنید ممکنه این دروغها راست باشه تکرار کنید و جنایت رو تائید کنید یا به جنایتکار کمک کنید. »

اول اینکه لحن تحقیرآمیزت بیشتر از اینکه من را کوچک کند، به ضرر خودت است. چون نشان می‌دهد که از نشان دادن منطقی مخالفتت عاجزی و مجبوری از این کلمات تحقیرآمیز استفاده کنی چون در استدلال کم می‌آوری.

دوم اینکه، باشد، تو بردی. تو بزرگی و باشعور و اهل خرد و مخالف تو فاقد تمام این صفات. ولی اینکه رفتار من منجر به زندانی شدن کسی در ایران شده باشد را از کجا آورده‌ای؟ این یک تهمت ناجوانمردانه است و خودت هم می‌دانی که هیچ سندی برای اثبات آن نداری، ولی تکرارش می‌کنی. چرا؟ چون میخواهی با استفاده از همان روشی که در سالهای اول خاتمی در روزنامه‌های «اصلاح‌طلب» مخالفانشان را بجای نقد کردن بی‌آبرو می‌کردند، من را بی‌اعتبار کنی تا معلوم شود که فقط حق با توست.

اگر قرار بود کسی بخاطر نوشته‌های من به دردسر بیفتد تا حالا باید شیرین عبادی را صد بار در ایران اعدام کرده بودند. اتهامی که تو میزنی درست شبیه اتهام کسانی است که در سال ۷۸ تو و همکارانت را گرفتند و کتک زدند و زندانی کردند، چون آنها هم تو و روزنامه‌ات را مقصر شورش‌های خیابانی آن‌سالها می‌دانستند.

من به عنوان یک روزنامه‌نگار که وظیفه‌اش کشف و ارایه‌ی واقعیت‌ها و عریان‌کردن مناسبات شبکه‌ی قدرت است پای تمام نوشته‌هایم درباره‌ی کسانی که اسمشان را برده‌ای هستم و در فرصتی دیگر درباره‌شان مفصل‌تر توضیح خواهم داد.

ولی مثل اینکه تعریف تو از آدم‌فروشی با چیزی که ما فکر می‌‌کنیم فرق دارد. چون انگار هرکس را که واقعیت‌هایی درباره‌ی تو آشکار کند که به ضرر منافع مالی و سیاسی توست، آدم فروش می‌دانی. تو با این تعریف حتی روزنامه‌نگار هلندی ساکن تهران را هم که منتقد دخالت هلند در فضای سیاسی و رسانه‌ای ایران است (که تو از آن زندگی‌ات را می‌گذرانی) تنها به همین دلیل آدم فروش می‌دانی و مثل یک لمپن بی‌سواد تهدیدش می‌کنی. خودت دوباره بخوان (ماشالله پارگراف‌بندی هم که نمی‌کنی):

وقتی از ایران بیرون آمدم چند ماهی تند رفتم و پس از آن خودم را کنترل کردم، دیگر باید چه کنیم که شما بفهمید که ما برانداز نیستیم. حالا بدبختی ما یکی دو تا هم نیست. حالا دیگر جوان جویای نام سرگردان تورنتو و پاریس نیز ما را برانداز می خواند. از طرف دیگر به حکم مثل معروف کسی که به ما نپریده بود، کلاغ ورپریده بود، تازگی ها خواندم که توماس اربرینگ، جوانک هلندی که زمانی برای گزارش وضع ایران به تهران آمده بود و حالا برای اینکه بتواند در ایران خبرنگار بماند و وزارت اطلاعات به او گیر ندهد و از نان دانی ای که شرایط سخت کشور ما برای برخی خبرنگاران دودوزه باز اروپایی که در تهران طرفدار اصلاحاتند و در اروپا طرفدار احمدی نژاد، نیز نوشته است که من و دوستان همکار من، طرفدار براندازی هستیم. این جوانک حداقل سه سالی در تهران در میهمانی های دوستان پلاس بود و تازه فارسی یاد گرفته بود تا اینکه با خانم عکاسی ازدواج کرد و حالا شده است مکافات ما در ایران که اگر خدای ناکرده قرار است کسی از همکاران ما در داخل کشور کاری بکنند، باید مواظب باشیم توماس هم نفهمد.

و آدم فروش ها یکی دو تا نیستند

در سالهای اصلاحات دوستی داشتیم به نام توماس، جوانکی بود که فهمیده بود ایران جایی است که می شود از آن خبر گرفت و می خواست مهم ترین متخصص ایران در هلند باشد. توماس در تهران با نیوشا آشنا شد و با هم ازدواج کردند و هر دوی آنها پای ثابت مهمانی های دوستانه بچه های روزنامه نگار بودند. زمان گذشت و ما این سوی آب آمدیم و او آن سوی آب ماند، ماند و متخصص ایران شد. چنان متخصصی شد که حالا هر جا میان ایرانی ها هم در هلند بخواهیم حرفی بزنیم می گویند ولی واقعیت ایران اینجوری نیست. می گویم من خودم ایرانی هستم، پاسخ می دهند ولی توماس چیز دیگری می گوید. هفته قبل ترجمه مقاله ای از توماس اربرینگ را که در روزنامه های هلندی چاپ شده بود، می خواندم. در مورد شادی صدر نوشته بود: « در واقع مقدمات بازداشت شادی صدر دوسال و نیم پیش به گونه ای غیر عمدی توسط مجلس هلند ریخته شد.» معنی این جمله این است که اگر مجلس هلند دو سال و نیم قبل مصوبه ای برای پرداخت کمک مالی به یک شبکه تلویزیونی نداشت، دادگاه انقلاب شادی صدر را دستگیر نمی کرد. طبیعتا عامل مرگ زهرا کاظمی و قتلهای زنجیره ای هم مصوبه مجلس هلند است و لابد دستگیری هاله اسفندیاری و علی شاکری و نازی عظیما و خیلی های دیگر هم مصوبه مجلس هلند بوده است؟ به نظر شما مشکل از کجا ناشی می شود؟ جز اینکه یک خبرنگار می خواهد از ایران خبر تهیه کند و وزارت اطلاعات وی را تحت فشار قرار می دهد که اگر قرار است کارش را ادامه دهد، باید علیه مصوبه ای که برای ایجاد یک رسانه فارسی زبان در هلند چیزی بنویسد؟ این یک فرضیه نیست، این عین حقیقت است. مشکل این است که وزارت اطلاعات از طریق آدم فروش هایی که می خواهند بمانند یا برگردند علیه دیگران عمل می کنند. من هیج آدم ترسیده و بریده ای را محکوم نمی کنم، ترس حق انسان است، ولی آدم فروشی کار کثیفی است. آقای توماس اربرینگ وقتی برای من و مسعود بهنود و حسین باستانی و مهدی جامی و نیک آهنگ کوثر پرونده می سازد، و ما را برانداز و طرفدار جنگ با حکومت می داند، مسوولیت تمام عواقب آن را هم باید بپذیرد. قطعا ما می توانیم پای آدم فروش هایی از این دست که هم با وزارت ارشاد صفار هرندی لاس می زنند، هم سرشان را توی اتاق های انجمن صنفی روزنامه نگاران می کنند، هم از کمپین یک میلیون امضا خبر دارند، هم پای شان در مجلس هلند است و سیاست های وزارت خارجه ایران را به دولت هلند ابلاغ می کنند، از فضای شریف و سالم روزنامه نگاری ایران قطع کنیم.

یادت هست که فرمانده سپاه به همه‌ی روزنامه‌نگاران اصلاح‌طلب گفته بود زبان‌تان را می‌بریم اگر به نظام شریف اسلامی لطمه بزنید. تو الان همین حرف را داری درباره‌ی کسی که نظرش مخالف نظر توست می‌زنی. این را چطور توجیه می‌کنی؟

نبوی آماده‌ی وارد شدن به دیالوگ با درخشان

پس از فهمیدن معنی آدم‌فروشی از نظر تو -- که احتمالا سیمور هرش و باب وودوارد و هر روزنامه‌نگاری که به نحوی مناسبات پنهان قدرت را آشکار کرده است شامل می‌شود -- می‌رسیم به استدلال تو برای اینکه انگیزه‌ی من از این «آدم‌فروشی» چیست. این کلید ماجرا است و چیزی است که طرز فکر تو را لو می‌دهد.

گمان برده‌ای که تغییر نگاه من به دنیا بخاطر آن است که می‌خواهم به ایران برگردم و چون نمی‌خواهم به زندان بروم یا به دردسر بیفتم، دارم از الان با خایه‌مالی جمهوری اسلامی و دفاع از مواضع آن وفاداری‌ام را به وزارت اطلاعات نشان می‌دهم تا وقتی پایم به تهران رسید با من کاری نداشته باشند. این را به شکل‌های گوناگون بارها و بارها تکرار کرده‌ای.

ولی حواست نیست که با این استدلال در واقع داری عمق تفکر خودت را رو می‌کنی. با ساختن این فرضیه ناخودآگاه داری نشان می‌دهی که اگر خودت روزی بخواهی به ایران برگردی از چندی قبل شروع می‌کنی به نوشتن مطالبی که به آنها عقیده نداری تا وزارت اطلاعات را خر کنی تا اذیتت نکنند و بگذارند بروی و برگردی.

کافر همه را به کیش خویش بیند. متاسفانه باید ناامیدت کنم و بگویم که مغز من اینطوری کار نمی‌کند. من اگر از این زبل‌بازی‌های نازل کوچه و خیابانی می‌کردم الان صدتا جایزه‌ی حقوق بشر برده بودم، چهل تا خانه‌ی مفت از شهرداری تهران گرفته بودم، شصت تا عنوان دانشگاهی جلوی اسمم ردیف کرده‌بودم، با پانصد فیلسوف موبور پسرخاله شده‌بودم و...

مغز من این طوری کار نمی‌کند که اگر می‌خواهم به چیزی برسم، به خودم و اطرافیانم دروغ بگویم. در هیچ چیزی هم اینطور نبوده و نیستم. حتی در زندگی رومانتیکم که آدم‌ها خود واقعی‌شان را نشان می‌دهند.

تغییر نگاه من به دنیا در اثر سفر کردن و خواندن اتفاق افتاده است و اتفاقا یک سال بعد از اینکه در ایران بازجویی شدم. اگر یادت باشد درست بعد از سفرم به ایران در بروکسل همدیگر را در کنفرانس حزب سبز آلمان درباره‌ی ایران دیدیم و من در سخنرانی‌ام آنجا کاملا مواضعی متفاوت با امروز داشتم، بخصوص درباره‌ی مساله‌ی هسته‌ای، نقش اپوزیسیون و حمایت اروپا از رسانه‌های اپوزیسیون.

من فعلا قصد رفتن به ایران را ندارم و قرار است یک سال آینده را ادامه تحصیل دهم. ولی حتی اگر هم بخواهم پس از آن به ایران برگردم، پای همه چیزش می‌ایستم. من تعدادی از قوانین ناعادلانه‌ی جمهوری اسلامی را آگاهانه و به دلایل مشخص خودم شکسته‌ام، ولی چون مشروعیت آن را قبول دارم به حاکمیت آن بر خودم به عنوان یک شهروند تن می‌دهم و آماده‌ام که برای نقض قانون‌هایش مجازات شوم. ولی این مانع از فعالیتم برای تغییر بخشی از قوانین و رفتارهای ناعادلانه‌ی جمهوری اسلامی نیست.

من مثل بقیه نیستم که فقط هر وقت جمهوری اسلامی منافع شخصی‌ام را تامین کرد، آن را مشروع بدانم. یک فعال باصداقت سیاسی وقتی خربزه می‌خورد پای لرزش هم می‌نشیند، وگرنه صلاحیت اخلاقی‌اش را مثل تمام اپوزیسیون خارج از ایران از دست می‌دهد. من نمی‌خواهم به این روز بیفتم.

اگر حاضری از موضع حق به جانب همیشگی‌ات پایین بیایی و بجای تلاش برای محو کردن فرد مخالفت، مثل یک آدم بالغ و دور از زبان تحقیر و اتهام با او وارد یک دیالوگ شوی، می‌توانیم بحث درباره‌ی مسایل مهمتر را که ریشه‌ی اختلاف نظر من و امثال تو است ادامه دهیم.

با احترام،
حسین درخشان

2007-06-07T07:56:00.000-07:00

لينک‌دونی - Jun. 7

ایران توریست‌های اسراییلی را به دیدار دعوت می‌کند
لابد به زودی تکذیبش می‌کنند. البته منبعش هم زیاد معتبر نیست.

رضا پهلوی با حرامزادگی ایران را به القاعده متصل می‌کند
سخنرانی‌اش در کنفرانس نومحافظه‌کاران در پراگ پس از سخنرانی بوش

دیدار وبلاگ‌نویس سطلنت‌طلب از پنتاگون
و دیدار با مایکل لدین

درباره‌ی جنبش پساصهیونیزم

بخاطر خمینی، نه کورش و داریوش

2007-06-06T15:59:00.000-07:00

به عنوان تنها ایرانی نامسلمانی که جرات دارد در قلب اروپا از خمینی و میراثش دفاع کند سالروز درگذشتش را رسما گرامی می‌دارم.

قبلا در نوشته‌ای توضیح داده‌ام که چرا خمینی را قهرمان خودم می‌دانم و چه چیزی است که به اواین همه ارزش می‌دهد. و اضافه کردم که چرا دنیا هنوز دو، سه دهه وقت لازم دارد تا اهمیت و ارزش خمینی را بفهمد، چون که تصویر او را رسانه‌های انلگوفون پس از ماجرای گروگان‌گیری و سلمان رشدی به ناجوانمردانه‌ترین شکلی مخدوش کردند و هنوز خیلی سخت است کسی او را از پس این پرده‌ی کلفت رسانه‌ای ببیند.

اهمیت خمینی در قرائتی انقلابی و جدید است که از اسلام کرد. اسلام و حتی شیعه که ذاتش بر ضد وضعیت موجود است، قرنهاست که تبدیل شده بود به ایدئولوژی طبقه‌ی حاکم در کشورهای مسلمان‌نشین و ابزاری برای توجیه استبداد شاهنشاهی. مثلا تمام مراجع شیعه با یکی دو استثنا در صد سال اخیر روابط بسیار نزدیکی با استبداد شاهنشاهی و قدرت‌های استعماری داشتند و به آنها کولی می‌دادند و کولی می‌گرفتند.

ولی خمینی اولین مرجعی است که بی‌باکانه استدلال می‌کند اصولا شاهنشاهی به عنوان یک سیستم حکومتی، نه تنها ناعدلانه و غیر انسانی است، بلکه اصولا حرام است. شنیدن این حرف الان ساده است، ولی فکرش را بکنید که با این حرف خمینی چطور سنت هزاران ساله‌ی شیعه و حتی اسلام را شکسته است.

ولی بعدا می‌بینید که پس از چند سال همین استدلال شجاعانه که روزی به خودکشی سیاسی می‌مانست باعث شد جریان چپ ضد شاه که دهه‌ها بود فقط برای زنده ماندن زور می‌زد با آمدن هزاران هزار جوان مذهبی که تحت تاثیر شیعه‌ی خمینیستی تبدیل به سخت‌ترین نیروهای ضد استبداد شده بودند جانی تازه بگیرد.

برداشت انقلابی خمینی از فقه شیعه و تلاش علی شریعتی در جا انداختن و مردمی کردن این قرائت چپ از تشیع (که به نظر من در جوهر تشیع موجود بود ولی باید بیدار می‌شد) بود که باعث شد یک اپوزیسیون کوچک چند صد نفره تبدیل شود به جنبشی میلیونی که با چند راهپیمایی عظیم توانست تاج و تخت شاه را سرنگون کند.

روح‌الله خمینی در حدود ۵۰ سالگی

من از همین زاویه مخالف نظری هستم که می‌گوید خمینی انقلاب را از دست چپ ایران ربود و با بدجنسی آن را صاحب شد. اگر خمینی و برداشت انقلابی‌اش از شیعه نبود اصلا انقلاب نمی‌شد که کسی بخواهد آن را از کس دیگر بدزدد.

احمقانه‌ است اگر آدم مبارزه‌ی بیست ساله‌ی خمینی را تقلیل دهد به تلاش او برای نمازخوان و روزه‌گیر و چادربه سر کردن مردم ایران. هرچند که گروهی از شیعیان سنتی با نفوذ زیادی که در روحانیت داشتند بسیاری از این چیزها را به خمینی تحمیل کردند. ولی اگر یکی دو سال اول انقلاب را برگردید نگاه کنید می‌بینید که اصلا این خبرها نبود. (بروید به کتابخانه حسینیه ارشاد و شروع کنید به ورق زدن کیهان و اطلاعات سال‌های ۵۸ و ۵۹ و ۶۰ و خودتان ببینید.) ایران در دو سه سال اول بیشتر شبیه به کوبا بود تا عربستان سعودی.

مجری‌های تلویزیون، معلم‌ها و کارمندان دولت هنوز بی‌حجاب بودند، سینماها و ویدیوکلوپ‌ها هنوز فیلمهای خارجی پخش می‌کردند، موزیک خارجی هنوز رسما و قانونا فروخته می‌شد، روزنامه‌ها هر چه می‌خواستند چاپ می‌کردند و... خلاصه اصلا نمی‌شد گفت که مردم دنبال خمینی راه افتادند برای اینکه ایران را تبدیل به عربستان سعودی کنند.

هیچ‌کداممان دقت نمی‌کنیم که کلمه‌ی اسلام آخرین کلمه‌ی شعار اصلی انقلاب یعنی «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» است و اگر واقعا دین از همه چیز مهمتر بود، باید حداقل جایی بهتر در این شعار کلیدی می‌داشت. تازه در همین شعار هم اسلام در واقع به عنوان مدلی از حکومتی که جمهوری است تعریف شده است، نه بیش از این. این شعار می‌توانست با چیزی شبیه به «معنویت اسلامی» یا حتی «حکومت اسلامی» یا «مملکت خدایی» یا «مملکت حسینی» یا «مملکت محمدی» باشد.

برای فهمیدن ارزش خمینی باید ببینیم او چه می‌توانست بکند و نکرد. خمینی در سالهای اول با مقبولیت بی‌خدشه‌ای که داشت هر کاری می‌‌خواست می‌توانست بکند و ایران به هر طرفی که می‌‌خواست می‌توانست بکشد هیچ کس جرات و توان مقابله با آن را نمی‌یافت. او اگر می‌خواست می‌ةوانست ایران را به سمت عربستان پیش‌ببرد. می‌توانست هرگز تمایلی به قانون اساسی نشان ندهد، هرگز اهمیتی به مجلس و انتخابات و رای مردم ندهد، هرگز نهضتی برای افزایش باسوادان شروع نکند، هرگز حرف از مستضعفین و فقرا و عدالت اجتماعی و فاصله‌ی طبقاتی نزند، هرگز سینما و تلویزیون و رادیو را (که مذهبی‌ها اصولا حرام می‌دانستند) به رسمیت نشاسد و...

خمینی بی‌نقص نبود، همانطور که هیچ انسانی بی‌اشتباه نیست. او خیلی کارها را می‌توانست جور دیگری انجام دهد که نتیجه‌ی بهتری برای هدف درازمدت خودش داشته باشد. ولی حرف من این است که در کانتکست ضد استعماری و جنبش‌های استقلال‌طلبانه، اهمیت و ارزش خمینی و به تبع آن انقلاب ایران حتی از انقلاب کوبا و فیدل کاسترو بالاتر است. دلیلش مفصل است و شاید بعدا توضیح دادم.

من از کشوری آمده‌ام که در آن انقلابی چنین بزرگ با رهبری مردی چنین بزرگ رخ داده است و به این افتخار می‌کنم. شما هم اگر پیش‌داوری‌های منفی و استریوتایپ‌های ذهنی را کنار بگذارید، کمی ایران را از بیرون و در مقیاسی تاریخی نگاه کنید و در ضمن اردن و مصر و تونس و اسراییل را هم از نزدیک ببینید، مثل من به ایرانی بودنتان، نه بخاطر کوروش، بلکه بخاطر خمینی افتخار خواهید کرد.

2007-06-06T07:58:00.000-07:00

لينک‌دونی - Jun. 6

پارلمان در تبعید رضا پهلوی ۱۵ ژوئن در پاریس افتتاح می‌شود
همان پروژه‌ای که شهریار آهی برای چند سال دنبال می‌کرد.

ایران کتابخانه ندارد؛ سبیل‌طلا
درباره‌ی گزارش ناعادلانه‌ی آزاده معاونی از نمایشگاه کتاب تهران

فریبا داودی مهاجر برای گذار می‌نویسد
آدم کم‌کم می‌بیند کون همه‌ی اینهایی که چند سال پیش گرفتند و اذیت کردند واقعا گهی است

امان از نامه‌های بی‌پاراگرف جنتی
از کریم ارغنده پور

مایکل روبین در رادیو فردا
این از دیوث‌ترین نوچه‌های ریچارد پرل است. رادیو فردا دارد می‌شود «کیهان»» دولت آمریکا.

اولین مصاحبه‌ی تلویزیونی کاسترو
به کوری چشم کاپیتالیست‌های دنیا

«گوز آن لاین» کار من نیست، ولی باحال است

2007-06-05T08:01:00.000-07:00

یک نفر یک وب‌سایت راه انداخته به نام گوز آنلاین و در آن می‌خواهد سبک روزنامه‌نگاری «روز» را دست بیندازد و از روش و جهت کار آنها انتقاد کند.

حالا چون من به آن لینک داده‌ام، ابراهیم نبوی که کم‌‌کم دارد فرق لینک و کامنت را می‌فهمد، فکر کرده این وب‌سایت کار من است و یک مطلب در وبلاگش نوشته و مثل بچه‌دوساله‌ها ذوق کرده که:آی مردم،‌ ببینن این حسین درخشان واقعیتش رو که گوزی بیشتر نیست اینجا نشون داده!

سازنده‌ی گوزآن‌لاین آمده برای نبوی کامنت گذاشته که: بابا، من این را ساخته‌ام. چرا الکی کردیتش را می‌دهید به حسین درخشان! یعنی نمیشه توی این دنیا یه نفر جز درخشان منتقد روز باشه؟ نبوی هم در جواب نوشته «شما خیلی کار زشت و بی ادبانه ای کردید که این سایت رو راه انداختید، ضمنا به این کار نمی گن انتقاد کردن، می گن فحاشی احمقانه.»

حالا همین جا رسما اعلام می‌کنم که من گوز آن‌لاین را نساخته‌ام و حتی پیشنهاد ساختش را هم نداده‌ام و هیچ نقشی در آن ندارم. ولی راستش را بخواهید خیلی از ایده‌اش خوشم آمد و با اینکه با چیزی که فعلا این هفته در آن است زیاد موافق نیستم (از جمله یکی گرفتن خاتمی با اصلاح‌طلب‌های قلابی نئولیبرال) سعی می‌کنم تا جایی که می‌شود به آن کمک کنم. (توضیح سازنده‌ی آن و دعوتش را به همکاری بخوانید.)

من مطلب جدی در نقد روز زیاد نوشته‌ام، ولی فکر کنم از این بعد طنز اثر بیشتری برای نمایاندن فکر پشت سر «روز» دارد.

در ضمن، مشکل مالی‌‌ام هم با روز با وساطت هیفوس بالاخره حل شد و «روز» قبول کرد که ماه‌ها از حقوق من را نپرداخته است و حقوق عقب‌مانده را در یک فقره چک برایم فرستاده است که همین روزها باید به دستم برسد. وقتی رسید به اتهامات ناجوانمردانه‌ای که کوثر و نبوی و دیگر وابستگان «روز» در این مدت زده‌اند پاسخ خواهم داد.

2007-06-05T07:29:00.000-07:00

لينک‌دونی - Jun. 5

مدح عبدی کلانتری از آرامش دوستدار بی‌طرفی رادیو زمانه را زیر سوال می‌برد
دم داریوش گرم که عدالت را فدای رفاقت نمی‌کند

علی افشاری برای ۶۰۰۰ دلار در ماه خودش را به آمریکا فروخته است
راست و دروغش گردن گوینده

در کنفرانس «خطر ایران» در باهاماس چه گذشت
با شرکت عباس میلانی، مهدی خلجی و امیر طاهری